De paradox van zekerheid en verlangen

Volgens het Boeddhisme moet je niets verlangen. Verlangens zouden ongelukkig maken en je teveel doen hechten aan het aardse. Maar hoe doe je dat, niets verlangen? We zijn toch mensen van vlees en bloed? Verlangens horen er toch bij? Die komen toch ook spontaan in ons hart, ins ons hoofd, onder onze huid, tussen onze benen en tussen onze billen?

Kom op, zeg! Laten we eerlijk en realistisch zijn!

Het doet me denken aan het liedje ‘Achter de horizon’ van wijlen Robert Long, een van de grootste tekstdichters en zangers die ons land heeft gekend.

Klik op onderstaande link om naar het liedje te luisteren:

http://www.youtube.com/watch?v=W_FxYzjHg_M

De meesten van ons zijn geen vijftien meer, zoals Robert in het liedje, maar zijn de verlangens gestorven naarmate we grijzer zijn geworden? Of zijn die verlangens alleen maar groter en ingewikkelder geworden?

Gecompliceerder, ja, want zoveel dingen liggen vast (huwelijk, baan, huisje, gezinnetje), maar soms wil je iets erbij, wat anders, of meer.

Menselijk! Volslagen normaal!

Neem nou Peter. Hij heeft een goede en goed betaalde baan als productmanager en een tweede huisje op Texel. Maar hij droomt van een bestaan in Zuid-Spanje. Al jaren droomt hij ervan een eigen hotelletje te runnen. Maar hij durft de stap niet te wagen. En Peter houdt zichzelf voor dat sommige dromen slechts fantasie moeten blijven. Misschien heeft hij daar zelfs wel gelijk in, zolang het verlangen in onvervulde staat zich maar niet tegen je en tegen je gezondheid gaat keren…

Peter is al 23 jaar gelukkig getrouwd met Miep. Drie kinderen hebben ze – al twee het huis uit – en ze zijn elkaars steun en toeverlaat. Peter zou zich geen betere vrouw kunnen wensen. En Miep ziet er nog steeds leuk uit.

Maar Peter heeft ook nog steeds oog voor andere vrouwen en meisjes. In toenemende mate zelfs. Peter denkt ook n og altijd aan zijn ex-vriendinnetjes. Die verliefdheden van toen slijten niet.

Hij heeft ‘last’ van sekshonger. Hij zou zo graag van twee walletjes willen eten. Waarschijnlijk willen acht van de tien mannen dat het liefste, als je diep in hun hart kijkt. De seksindustrie boert niet voor niets goed. Niet voor niets bezoeken heel veel getrouwde mannen de hoeren of homobossen.

Lust. Het is de sterkte oerkracht. Het is een hele krachtige energie. Het is menselijk. Normaal. Volslagen natuurlijk.

En natuurlijk is zelfbeheersing een groot goed, maar soms breken de lusten en/of verlangens door alle dijken heen. Tja, zo is het leven nou eenmaal!

De seks met zijn Miep is frequent (3x per week, soms 5x) en nog altijd lekker, maar wel heel erg netjes. Peter droomt ervan om op zijn buik en kont geplast te worden. Hij droomt van seks in het bos. Eigenlijk zou hij elke leuke meid of vrouw wel willen en kunnen beminnen, al is het maar voor even. Maar ja, dat verdomde taboe, die verdomde monogamie, die vrijheidsberoving van het seksuele wezen.

Peter zou graag eens kontneuken (ervaren of het echt zo lekker is als hij denkt) en afgetrokken willen worden door vrouwenvoeten (heeft hjij eens op internet gezien en het wond hem op). SM-spelletjes lijken hem ook wel lekker. Billenkoek krijgen, vindt hij zalig.

Maar dat seksuele ei kan hij bij Miep niet helemààl kwijt. De seks met haar is lekker, maar keurig en monotoon. En ze zegt ook altijd dat ze geen behoefte heeft aan meer of iets anders. Trouwens, Peter verlangt niet alleen naar andere soorten seks, maar ook gewoon naar een ander ‘smaakje’, zoals hij het noemt! En wat voelt hij zich schuldig, want Miep lijkt zo monogaam en trouw te zijn als de pest, ook in haar hart en hoofd. En nogmaals, hij wil haar voor geen goud missen. Peter zou alleen willen… uitbreiden…

Daar waar de behoefteverschillen groeien, groeit de verwijdering.

Ingewikkeld!

Het hele leven is Dubbel. God? Dat is Jacob Dubbel! Yin en Yang zijn z’n stiefbroertjes!

Je moet rekening houden met anderen, maar ook met jezelf. En soms wil je het ene EN het andere. Soms wil je de ene of het ene niet verliezen maar ondertussen wil je wel iemand of wat erbij, iets winnen, aanvulling.

Eigenlijk is het niet lastig, maar wij maken het elkaar en onszelf lastig. Omdat we elkaar claimen. Omdat we bang zijn dat we de ander verliezen als we hem/haar vrij laten. Omdat we niet kunnen verdragen dat die ander op avontuur gaat, de zekerheid overboord gooit. Die benauwende zekerheid!

Toen ik een jaar of 15 was begon het leven
Er werd van alles in me wakker in die tijd
Het was een rusteloos verlangen naar een onbekend bestaan
En naar de liefde, naar een groots meeslepend iets
En ook al wist ik nog van niets ik ben er naar op zoek gegaan

Ik wou naar Lissabon, Parijs en Barcelona
Er moest een plek zijn waar er op me werd gewacht
‘k wou net zo lopen als Cliff Richard, en een kuif als Bobby V,
en ongenaakbaar als Marlène Dietrich zijn
en heel ver weg gaan met de trein
op weg naar God mag weten wie

Een groot onstuitbaar verlangen
Hartstocht niks minder of meer
’t hield me onwrikbaar gevangen
ik bleef verlangen, altijd weer

Ik zocht het heftigste, het hoogste en het mooiste…
vooral het mooiste…en dan ook nog voor altijd…
En ik keek steeds over de schouder
Van de vlam van dat moment
Die ik maar al te vaak versleet voor surrogaat
En dat dat diepe wonden slaat
Dat was me toen nog niet bekend

Ik heb de zon gekust en brandde dus mijn lippen,
Ik heb de maan gestreeld maar dat kon enkel ’s nachts
En alle sterren die ik plukte
Die verbleekten na een uur
En de planeten bleken hooguit een symbool
Maar wat zich ergens ver verschool
Dat bleef een smeulend houtskoolvuur

Achter de horizon wacht er ook iemand
Op jou die begrijpt hoe verlaten je bent
Onder je huid wonen heimwee en hunkering
Naar een gevoel dat geen ander herkent

Een groot onstuitbaar verlangen
Hartstocht niks minder of meer
’t hield me onwrikbaar gevangen
ik bleef verlangen, altijd weer

Robert Long.

Voor levenscoaching kijkt u op www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s