John Lennon miste waardering van die ene persoon

Uit de biografie ‘John’ van Cynthia Lennon, John Lennon’s ex-vrouw, kan ik opmaken dat zijn tante/tweede moeder Mimi bij wie hij sinds zijn vijfde jaar woonde een uitermate negatieve, ijskoude snob was die altijd kritiek op hem had en die zich niet kon verenigen met zijn muzikale ambities en met zijn leefstijl.

Mimi leek het leven van John te willen controleren en te willen beheersen en leek van John haar eigen projectje te hebben gemaakt. Mimi was, als ik Cynthia’s boek goed lees, bezitterig en wilde John eigenlijk met geen enkele vrouw delen. Mimi was in alles afkeurend. John kreeg nooit waardering voor waar hij mee bezig was en voor wie hij was en voor wat hij nastreefde. De interesse van Mimi in John z’n muzikale loopbaan was nihil. Alleen in het geld was ze geïnteresseerd. Dikwijls heeft ze hem met haar afkeurende blikken en woorden vernederd.

Ik heb wel eens een interview met Mimi gezien en daarin kwam ze inderdaad over als een harde, afstandelijke, bekakte vrouw (wannabe elite) die slechts met pijn en moeite kon toegeven dat John (toen al dood) het toch wel ver had geschopt. Toen ze haar favoriete Beatles-nummer moest noemen, kwam er met pijn en moeite uit dat ‘A Hard Days Night’ niet zo verkeerd was.

Zelfs na zijn dood was Mimi niet gelukkig met wat John had bereikt of ze kon haar trots niet uiten, affectief totaal geblokkeerd. Mimi had liever gezien dat John was gaan studeren en dat hij een ‘fatsoenlijk beroep’ had gekozen. Mimi hield helemaal niet van rock ’n roll en van popmuziek. Ze leek haar eigen voorkeuren niet opzij te kunnen zetten voor John. Doodzonde.

Ik realiseer me nu dat Mimi een veel grotere negatieve rol in het gemoed en in het emotionele en mentale leven van John heeft gespeeld dan ik eerst dacht.

Mimi had een hekel aan Cynthia, behandelde haar als een huisslaaf en ze gaf John nooit een compliment, nooit warmte, nooit haar interesse, nooit haar waardering. Ze bleef altijd zakelijk. Toegewijd, dat wel, maar op een verkeerde manier.

Toch was John loyaal aan Mimi. Ze had hem heel vaak ongelukkig, verdrietig en kwaad gemaakt met haar negatieve, afkeurende en afwijzende gezeur en ze claimde hem tot op het laatst, maar ze had hem wél opgevoed en ze was het enige familielid met wie hij (nog) intensief contact had.

Toen John eenmaal in New York woonde, belde hij zijn tante Mimi trouw geregeld op en meestal spraken ze dan formeel over het weer, over de koers van de dollar en van de pond en over merer van dat soort onpersoonlijke zaken. Mimi bleef ongeïnteresseerd in zijn muziek. Met haar kon John zijn passie en zijn trots op wat hij had bereikt totaal niet delen. Dat heeft hem ongetwijfeld verschrikkelijk veel pijn gedaan.

Dus ook op latere leeftijd heeft John nooit van haar de affectie ontvangen die hij zo nodig had, waar hij zo intens naar verlangde. Nooit heeft Mimi blijkbaar bevestigd dat ze trots op hem was, nimmer lijkt ze hem haar goedkeuring te hebben gegeven voor wat hij deed en voor wie hij was.

Mimi was beslist dol op John, maar ze kon het zelf kennelijk ook niet helpen dat ze nou eenmaal een heel moeilijk, negatief mens was. Een kouwe trut. Het type dat de oorzaak en de schuld nooit bij zichzelf zocht en dat altijd alleen maar kritiek had op anderen. Totaal geen zelfkritiek.

Afschuwelijk om te lezen dat Mimi niet bij de trouwerij van John wilde zijn toen hij ‘ja’ zei tegen Cynthia en dat Mimi de rest van de familie verbood het huwelijk bij te wonen. Verschrikkelijk om te lezen dat die Mimi haar man George, op wie John zo enorm dol was geweest, een gokker noemde die haar in armoede heeft achtergelaten (dat leek nogal mee te vallen). Afgrijselijk dat er in de familie niet gepraat werd over de dood van John’s moeder Julia en dat John zijn leed en rouw met niemand binnen de familie kon delen. Het werd doodgezwegen.

Daar heeft John dus zijn hele jeugd en leven lang mee opgezadeld gezeten, met zo iemand als die Mimi. Hij kon zijn genegenheid voor haar niet echt bij haar kwijt en kreeg zelf al helemaal geen genegenheid terug. Althans, dat beeld lijkt zijn ex Cynthia te schetsen in het in 2005 gepubliceerde boek ‘John’ over haar leven met de ex-Beatle, in mijn beleving een van de grootste muzikanten aller tijden en een van de meest controversiële en gevatte bekende mensen ooit.

Het boek lezende, besef je trouwens maar weer hoe getalenteerd John, Paul, George en Ringo reeds waren op hele jonge leeftijd en wat een hilarische avonturen zij al heel jong beleefden in Liverpool en met name in Hamburg. Ook wordt duidelijk dat humor de bindende factor was bij The Fab Four. Bijtende, plagende, bizarre humor. Maar dit terzijde.

John Lennon werd en wordt nog steeds door miljoenen fans verafgood (iets wat hij niet wilde: hij wilde waardering voor zijn muziek en rijk, beroemd en succesvol worden maar niet verafgood worden, zich zeer wel bewust van al zijn fouten en van zijn mens-zijn). Echter, de waardering die hij zo graag had gehad – het respect van zijn familie – heeft hij nooit gekregen. Misschien had hij de liefde van Mimi wel willen krijgen in plaats van al die toejuichingen van de miljoenen fans?

Zijn vader verdween al snel uit zijn leven (hij zou later alleen nog een keer bij John langs zijn geweest om geld te vragen – wat John hem zou hebben gegeven) en zijn moeder kwam om het leven toen hij nog een tiener was. Zij, John’s moeder, was een levendige vrouw geweest die zijn muzikale ambities stimuleerde, maar voordat John en The Beatles doorbraken, was ze allang dood. John miste haar verschrikkelijk. Misschien deed Yoko hem ergens wel aan zijn moeder denken: artistiek, muzikaal.

Van de vrouw (Mimi) die hem sinds zijn vijfde had opgevoed (omdat zijn vader via de grote vaart verdween en emigreerde en omdat zijn tante Mimi vond dat zijn moeder niet voor hem kon zorgen) heeft John nooit de affectie gekregen die hij zo nodig had, en al helemaal niet de waardering voor zijn muzikale talent en muzikale succes. En muziek was werkelijk alles voor John. Hij WAS muziek. Muziek WAS hem.

Het is buitengewoon tragisch en ironisch dat de man die multimiljonair werd dankzij The Beatles en dankzij z’n talent en die door miljoenen bewonderaars werd en wordt aanbeden van de op één na belangrijkste persoon in zijn leven en van zijn andere bloedverwanten nooit ‘steun’ heeft gekregen. Dat moet hem enorm gefrustreerd hebben en hem erg onzeker hebben gemaakt en leeg hebben doen voelen.

John had zo graag gezien dat Mimi trots op hem zou zijn geweest en hem dat had laten voelen. Hij had zo graag zijn succes gedeeld met zijn moeder.

Zelfs toen hij huisman was, de laatste vijf jaar van zijn leven, deed John thuis aan meditatie en aan ‘primaire schreeuwtherapie’ om zich beter te voelen en om de pijn van zijn jeugd en zijn frustraties in het hier en nu te kunnen managen of te verlichten. Echter, complete genezing was onmogelijk, en dat besefte John zelf op den duur ook. Uiteindelijk nam hij zijn verwondingen voor lief. Ze hoorden bij hem. Hij probeerde er het beste van te maken.

Ik wil nog kwijt dat Cynthia korte metten maakt met het gerucht dat John homoseksuele gevoelens en relaties zou hebben gehad voor en met bijvoorbeeld manager Brian Epstein en voor en met zijn beste vriend Stuart Sutcliffe. Zijn het dan echt alleen maar speculaties?

Opvallend vind ik Cynthia  (wat ik tot dsuver heb gelezen) met geen woord rept over het gerucht dat John zijn vriend Stuart Sutcliffe tijdens een ruzie tegen het hoofd zou hebben geschopt en hebben geslagen, hetgeen volgens geruchten zou hebben bijgedragen aan diens fatale hersenbloeding.

Het zijn allemaal getuigenissen en versies en visies van mensen die niet John Lennon zelf waren.

Wat wél overeenstemt met wat ik eerder over hem heb gelezen, is dat John nooit kon praten over zijn ergste pijnen en verdriet. In veel songs was hij heel openhartig en persoonlijk, maar de diepste trauma’s, daar sprak hij bijna nooit over, zelfs niet met zijn levenspartners en vrienden. Daar zong hij ook niet over. Die pijn stopte hij weg en benoemde en bezong hij niet.

Ook was John iemand die directe confrontaties uit de weg ging. Hij was zeer brutaal, was sociaal lenig en maakte graag grappen ten koste van anderen en hij kwam uitermate gevat en zelfverzekerd over, maar hij had niet de moed om zijn halfzussen te contacteren nadat hun vader was overleden en hij had niet het lef om zijn vriend en drummer Pete Best te vertellen dat The Beatles hem niet meer in de groep wilden. Na zoiets liet John het contact helemaal verwateren. Na ruzies met Mimi moesten anderen hem dwingen weer naar haar toe te gaan, anders had hij een reünie zeker blijvend vermeden.

Ik denk dat John Lennon nooit tot het diepste van zijn wezen is doorgedrongen en dat hij de grootste pijn, trauma’s en slechte eigenschappen nooit echt in de ogen heeft gekeken. Hij heeft denk ik nooit echt gewerkt aan die thema’s. Hij vermeed ze, stapte over ze heen. Hij stapte zogenaamd lichtzinnig en heel snel heen over trauma’s zoals de dood van zijn oom George, van zijn moeder Julia en van zijn boezemvriend Stuart. Na een hevige maar korte huilbui stopte hij het verdriet voor eeuwig weg. Maar je kan zoiets niet in 5 minuutjes en in 1 huilbui verwerken…

John was crippled inside (heeft hij over gezongen) en hoewel hij in therapie is gegaan en veel liedjes heeft gemaakt over zijn eenzaamheid en liefdesverdriet heeft hij de ECHTE shit in hem en van zijn leven laten liggen, niet benoemd en nooit verwerkt.

Als zoiets al te verwerken is.

Bij zijn comeback in 1980 wekte John toch de indruk gelukkiger en gezonder te zijn dan ooit. Zijn nieuwste liedjes waren overwegend positief en hij leek meer in balans.

Die nieuwe fase heeft hij helaas nooit mogen en kunnen afmaken. Hij was slechts pas vertrokken, nog maar net op weg toen een zieke geest hem van de aardbodem knalde.

John Lennon’s woorden en werk geven me heel veel troost, kracht en steun, inspiratie en vreugde. Daarbij was zijn leven uitzonderlijk en was hij een zeer uitzonderlijke man vol tegenstrijdigheden (niet hypocriet, maar controversieel en dubbel). Ik vind het leuk om me in zijn leven te verdiepen en zijn gedrag en karakter te analyseren. Ik herken best veel van mezelf in hem.

Eerlijk gezegd heb ik altijd gedacht dat Yoko de enige liefde van zijn leven was en hij moet het gevoel hebben gehad dat zij meer op hetzelfde spoor zat als hij dan Cynthia en dat zij hem meer kon bieden, maar als ik het boek van Cynthia lees, dan was John tot aan het enorme succes van The Beatles helemaal verkikkerd op en ontzettend lief voor haar (Cynthia).

Door het succes van The Beatles groeiden Cynthia en John evenwel uit elkaar. Cynthia zat veel thuis en werd ongelukkiger en ontevredener (begrijpelijk) en John leefde helemal voor de band en voor zijn muziek. The Beatles werden belangrijker dan Cynthia.

Toen hij Yoko ontmoette, moet hij smoorverliefd zijn geworden en het gevoel hebben gehad weer te leven. Plotseling was Cynthia niet zo interessant en belangrijk meer.

En John was iemand die zoiets dan afsloot, niet al te galant, elegant en te beschaafd. Hij stortte zich helemaal op zijn nieuwe liefde en nieuwe leven en liet zijn ex en hun zoon aan hun lot over. Nogal egoïstisch en opportunistisch. Ik blijf het een ongelofelijk grote smet op zijn persoon en op zijn aura vinden en ook onbegrijpelijk dat iemand die zo liefdevol kon zijn en die liefde predikte zijn ex maar vooral zijn eerste zoon zo ontzettend slecht heeft behandeld na de scheiding. John heeft Julian maar liefst drie jaar lang genegeerd. Nota bene op ongeveer dezelfde leeftijd dat hij als kind zelf in de steek werd gelaten door zijn vader, verbrak John (na de scheiding) het contact met zijn enige kind, terwijl hij altijd zo trots was geweest op zijn nakomeling. Vaak maken mensen dezelfde fouten als hun ouders/opvoeders.

Bovendien was het bij John altijd alles of niks: of hij leefde heel intensief met een vriend of een vrouw of hij verbrak de relatie helemaal. John was een man van uitersten, van de uiterste extremen.

Heel graag zou ik nu aan John willen vragen waarom hij dat toen zo allemaal heeft aangepakt (met Cynthia en Julian) en of hij daar toen al spijt van had of dat hij daar nu spijt van heeft. En hoe zou hij nu zijn relatie met Yoko zien en hoe kijkt hij nu tegen Yoko aan? En tegen Cynthia en Julia, Sean, tegen Paul, Ringo en George?

Helaas kunnen we hem dat allemaal niet meer vragen. Echter, grote kans dat hij deze vragen ontweken zou hebben, tenzij hij zou hebben geleerd om ook over de meest prangende en pijnlijke kwesties eerlijk en openhartig te zijn…

Dat ontbrak er tijdens zijn leven aan. En hij is er niet aan toegekomen om dat te leren (als hij dat al zou hebben gewild).

www.rolanddanckaert.nl

P.S.: In ‘John’ lees ik dat John Lennon rokende vrouwen verachtte (en terecht wat mij betreft!). Cynthia mocht niet roken van hem, terwijl hijzelf een kettingroker was.

Echter, Yoko rookte ook heel veel. In een videoclip zie ik haar zelfs met een dunne sigaar op een bankje zitten. Misschien is dat het verschil tussen Yoko en Cynthia: Cynthia probeerde John te pleasen (en hij dwong dat af of eiste dat op), Yoko eiste wellicht dat John haar pleasde (en/of ze gaf veel meer tegengas en bleef meer zichzelf, hetgeen hij wellicht stiekem toch wel spannend vond en respecteerde, want nog erger dan een rokende vrouw was voor hem misschien wel een ‘ja-knikker’ zonder eigen leven en inbreng en het volgzame ‘wat jij wil’-type’)…

Tot dusver mis ik in ‘John’ enige zelfreflectie en zelfverklaring van Cynthia. Ze doet alsof alles haar is overkomen, alsof het allemaal met haar gebeurde, alsof ze was was in de handen van John en van haar lot. Enige zelfkritiek en introspectie heb ik nog niet kunnen bespeuren, maar ik ben pas op de helft van het boek dat overigens leest als een trein. Misschien komt het nog (maar ik betwijfel het ten zeerste)…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.