Anarchie leidt altijd tot chaos

Anarchie is tegennatuurlijk. Alles is natuur. Ook de mens is natuur. En haar maatschappij is natuur. In de natuur is er vrijwel voortdurend en altijd sprake van hiërarchie, alsmede van krachtsverschillen. Omdat wij meer hersenen hebben dan andere levende wezens moeten wij niet denken dat wij geen dieren meer zijn of dat wij aan onze dierlijke instincten en aan de wetten van de natuur kunnen ontsnappen. Zelfs de dode dingen die wij maken komen voort uit bijvoorbeeld de wetten van de schei- en natuurkunde, de natuurvakken bij uitstek (samen met biologie en tot op zekere hoogte wiskunde en aardrijkskunde).

In mijn optiek is er nu al een teveel aan anarchie. Natuurlijk leven we niet in een compleet anarchistische staat, maar eigenlijk leeft de top van de samenleving – waaronder de politiek en de multinationals – wel in een anarchie. Zij profiteren van de voordelen van het gebrek aan supervisie, controle en afstraffing (van misbruik en waanzin).

In een samenleving van mensen moeten juist de top en de onderkant van de piramide heel goed in de gaten en onder controle worden gehouden. De top kan anders te veel doen wat het wil, terwijl de onderlaag door de benarde economische omstandigheden, door het soms asociale milieu en het vermeende gebrek aan innerlijke beschaving snel uit de band springt en uit de bocht vliegt. Het minst hebben we doorgaans te vrezen van de brave, soms veel te passieve middenklasse, van de brave burger met een groot verantwoordelijkheidsgevoel en met voldoende inzet en ambitie.

Anarchie in de onderlaag leidt tot buitensporig veel criminaliteit en misbruik (van de wetten) en anarchie in de toplaag leidt tot ongehoord veel witte boorden-criminaliteit, maatschappelijke uitbuiting en tot sociaal, financieel en economisch misbruik. Daarom faalde het op zich niet zo beroerde communisme volledig en daardoor is nu ook het kapitalisme een mislukking gebleken: de top kon in beide systemen te veel en te vrij haar gang gaan en de a-morele toon zetten. Bovendien is er in beide systemen te weinig input van en interesse in de ideeën van andersdenkenden en van vrijzinnigen.

In een ideale samenleving vindt er tussen alle lagen van de samenleving een levendige controle en uitwisseling plaats. Controle op en gezag over elkaar en respectvolle uitwisseling van ideeën. Echter, in al onze systematische samenlevingen (er zijn geen andere meer) opereren de afdelingen van de hiërarchische piramiden te onafhankelijk van elkaar en zijn de afstand en de minachting tussen de klassen te groot.

Daardoor blijft het een rommeltje. Een kansloos pappen en nathouden…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.