Nooit meer terug

De herinnering aan hoe het was, weerhoudt hem ervan om ooit terug te gaan, terug te WILLEN gaan.

De tol die hij moest betalen voor die zogenaamde vrijheid en luxe, was hem te machtig geworden en hij was er nog steeds kotsmisselijk van, allergisch voor.

Nooit meer wilde hij terug. Ook al moest hij drinken uit rivieren om de dorst te lessen, eten uit vuilnisbakken, pissen en poepen onder de brug, z’n kont afvegen met gras en bladeren, zich warm houden met vieze alcohol (hij was eigenlijk geheelonthouder) en zich wassen met badschuim uit weggegooide badschuimflesjes…

Hij houdt van zijn ex-vrouw en hun drie zoons, maar hij hield niet van zijn leven met hen. Hij haatte de sleur, het gezanik, het gezeur, het gekibbel, het gevit, het brave burgermansbestaan en de verplichte huwelijkse trouw, belastingen, zorgpremie en hypotheek.

Alles beter dan dat.
Zelfs dit hondenbestaan als zwerver…
Veel beter dan dat…

Mensen vinden hem vies of hebben medelijden met hem.
Hij vindt de maatschappij echter super smerig en hij heeft medelijden met haar deelnemers…

http://www.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.