Dankbetoon

In deze tijden hoor je zelden nog geluiden van optimisme, tevredenheid en dankbaarheid. Dat rooft de geur uit de roos. Vandaar dat ik bij deze een kort dankbetoon wil schrijven aan het leven (in Nederland). Immers, ik geloof dat we OOK nog positieve geluiden moeten voortbrengen en moeten (laten) horen om de moed erin te kunnen houden en met positieve energie de problemen aan te kunnen pakken. We reageren allemaal vanuit pijn, bezorgdheid en angst en dat is meer dan begrijpelijk, maar laten we ook weer eens over die schaduw heen stappen.

Dat de vlag niet zonder reden halfstok hangt, is mij bekend. Er zijn veel problemen, er gaat veel mis, de mensheid is grotendeels de weg kwijt en ook ik persoonlijk heb tal van zorgen, angsten, kwalen en problemen. Het onrecht is moordend. Daarover heb ik al heel vaak heel uitvoerig geschreven (en gepraat).

Maar dat is slechts één kant, de duistere zijde, van het verhaal.

Laten we ons ook realiseren dat heel veel (de meeste) Nederlanders in tegenstelling tot heel veel medemensen op deze planeet genoeg te eten en te drinken hebben en een dak boven hun hoofd hebben. Laten we niet vergeten dat we van geluk mogen spreken dat het hier geen oorlog (meer) is en dat we niet onderdrukt worden door een tirannieke leider.
We kunnen tijdens de deprinaise best de merengue dansen, want zo heel erg slecht hebben de meesten van ons het niet. Of misschien hebben velen het slecht of alsmaar slechter, maar daar staan ook positieve dingen tegenover, zoals vrede, vrijheid en nog altijd voldoende verstrooiing. Ondanks tanende welvaart, wordt er nog veel genoten, gelachen en gefeest. Laten we ons niet laten opjutten door een querulant met een papegaaienkuif…

Tegenwoordig zijn we haast allen verlamd door angst. We zijn en masse bang voor nog slechtere tijden, vooral voor ons persoonlijk (de meeste mensen denken alleen aan de eigenbelangen en ook nog eens op de kortst mogelijke termijn). Die vrees weerhoudt ons ervan om met goede moed de schouders eronder te zetten en te strijden voor een betere toekomst.
Laten we blij zijn, dat we geen executies meer hebben van onschuldige mensen op het marktplein, dat we in Nederland zelden worden getroffen door verwoestende aardbevingen, aardverschuivingen, vulkaanuitbarstingen en tsunami’s. Echt, het kan allemaal nog veel erger dan wij het hier hebben! Op vele plekken IS het erger!

Het goede humeur is een beetje (erg) weg in ons land. Deels erg begrijpelijk. Ikzelf somber ook heel wat af en ik ben de grootste angsthaas van allemaal. Maar dat besef ik en daarom neem ik mezelf bij deze eens bij de hand.

Ook privé lijkt er constant zwaar onweer boven mijn/ons hoofd te hangen. Mijn/ons leven is allesbehalve soepel en gemakkelijk. Maar het is ook wel eens heilzaam om te kijken naar wat er allemaal WEL goed gaat en fijn is, zonder die eeuwige dreigende en terroriserende angst voor nog meer narigheid in de toekomst. Misschien zijn er wel hele mooie tijden voor me/ons op komst!
In elk geval heb ik een hele, hele, hele lieve vrouw die voor me zorgt (en ik voor haar natuurlijk) en hebben we samen twee gezonde, gelukkige kinderen die wederom met goede cijfers over zijn. We hebben iedere dag nog genoeg te eten en te drinken, we hebben een leuk huis in een fijne, vredige wijk en we doen heel veel leuke dingen samen. En we overwinnen samen veel. Een hecht team zijn we!
Ik ben er heel gelukkig mee dat onze onderlinge verstandhouding (als basis) heel goed is. Ik ben zelf het product van een vechthuwelijk, dus ik besef hoe fijn we het hebben samen. Ik noem ons gezin het klavertje vier!

Heel eerlijk moet ik bekennen dat mijn basisgevoel heel zwartgallig is. Ik zit vol met trauma’s, spanning, angst, frustratie en levenspijn. Maar dat ontslaat mij niet van de deugdelijke plicht om de zon ook eens in het water te zien schijnen. Want die zon SCHIJNT in het water! Niet altijd, maar als het (zo) is, dan is het meteen reusachtig prachtig!

Als wij allen onze problemen en ellende eens zouden relativeren door ook naar de lichtpuntjes te kijken, dan zouden we wellicht veel minder begaan en bezig zijn met onszelf en meer tijd, energie en aandacht hebben voor de mensen in binnen- en buitenland die het nog veel zwaarder te verduren hebben…

Ondanks alle problemen blijf ik erin geloven dat een betere wereld en een beter leven voor veel meer mensen mogelijk zijn en dat wij mensen veel gevaren en problemen kunnen voorkomen en dat we veel ellende kunnen herstellen. Maar daar moeten we in blijven geloven en met man en macht voor werken. We moeten voortborduren op wat goed gaat en wat fijn is. We moeten de schouders zetten onder onze goede bedoelingen en wijze inzichten!

Hoewel het leven me ook iedere dag pijn doet, ben ik toch dankbaar voor en blij met iedere dag. Het is iedere dag weer bijzonder om je kinderen te zien en te zien lachen, om een goed gesprek te hebben met je partner, om de lucht, de vogels en de natuur te zien, te voelen, te horen en te ruiken, om lekkere muziek te luisteren, om seks te hebben of aan seks te denken en om er eenvoudigweg te mogen zijn en je steeds bewuster te worden van de dingen.
Want het duurt echt maar even. Het leven is al zwaar genoeg van zichzelf. Maak het niet zwaarder dan het al is en dan we het reeds maken. Tegenwoordig lijkt bijna iedereen een overgewicht aan onvrede en cynisme met zich mee te torsen, maar dat helpt ons alleen maar dieper in de brand.

Doe zoals ik nu. Stap ook eens (regelmatig herhalen!) over je eigen schaduw heen en wil ook weer het goede zien, de lichtpuntjes. Ook richting kabinet. In plaats van deze regering alleen maar aan te vallen op de slechte beslissingen, geef de regeerders tijd en ook eens een compliment voor wat ze goed doen. Als ik Samsom hoor beloven dat er niet verder aan de uitkeringen wordt getornd, als ik hem hoor vertellen dat de burgers niet meer zorgkosten mogen krijgen en als ik weet dat er topoverleg gaande is voor een duurzamer Nederland, dan denk ik dat er in die grabbelton vol schorpioenen toch ook gouden sleutels tussen zitten. Wanneer wij de politici nou ook eens zouden loven vanwege hun GOEDE ideeën – ze hebben veel slechte plannen maar toch echt ook een aantal goede voornemens – dan zouden we hen wellicht ook weer inspireren en motiveren en aansporen om het goede te doen en voort te borduren op dat goede.

Laten we niet zo’n lelijk ontevreden gezicht trekken de hele tijd. Af en toe naar de sterren kijken en vriendelijk lachen, haalt de spanning uit de lucht… En dat is hard nodig… Nederland moet ontspannen!

http://www.Positievevoorbeelden.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.