Iedereen speelt verstoppertje

Iedereen speelt verstoppertje, speelt toneel, verbergt zich achter een masker, schuilt voor de ander, want iedereen is bang, doodsbang, om zijn of haar ware aard te laten zien en om zijn of haar echte en diepste gevoelens en emoties te tonen, bang om anders door de ander belachelijk gemaakt te worden of kapot gemaakt te worden, want mensen zijn doodsbang voor elkaar en vertrouwen elkaar niet en daarom ook bitter weinig toe.
Dat is evolutionaire psychologie. Zwakte werd afgestraft. De zieke en slappeling werd in de steek gelaten en viel buiten de boot.
Wat dat betreft zijn we tienduizend jaar later geen steek opgeschoten. We zijn nog steeds als de dood dat de ander onze zwakheden ziet en door krijgt. We zijn als de dood dat – als we ons niet anders voordoen dan we ons voelen of dan we zijn – buiten de boot vallen en worden afgemaakt, sociaal, maatschappelijk, economisch, financieel, psychisch en emotioneel.

En daarom speelt iedereen verstoppertje. Daarom durft niemand persoonlijk te worden of te reageren op iemand die zich wel bloot durft te geven.
Daardoor doet iedereen zich sterker, vrolijker, positiever en kalmer voor dan hij zich werkelijk voelt. Daardoor heeft iedereen een mening over alles en iedereen, maar durft niemand iets over zichzelf prijs te geven.

De maatschappij is één grote verkleedpartij, niet alleen qua kleren maar ook emotioneel en mentaal. Alles draait om het verhullen. Iedereen is alleen maar voortdurend bezig met goed overkomen en dus met zelfbehoud. Wat een massaneurose!

Wat doen wij onszelf aan? Alleen de psychiater mag, dik betaald, horen wat we echt te melden hebben. Alleen in bed, als het licht uit is, durven we onze partner voorzichtig te vertellen wat ons werkelijk dwars zit en hoe we ons echt voelen. Dan durven we een heel klein beetje van onze wanhoop, angsten, paniek, diepste verlangens en lust, twijfels en woede prijs te geven.

Waar wij mee bezig zijn, lieve mensen, heeft verdomd veel weg van één grote geestelijke en emotionele camouflagetruc. Het lijkt eigenlijk nergens op, het is pathetisch, het is krankzinnig en het is ziekmakend.

Maar de mensen raken hiervan maar niet doordrongen en mensen die ergens de noodzaak niet van inzien en iets niet beseffen, die veranderen niet en blijven maar op dezelfde voet verder gaan en het leidt allemaal nergens toe, alleen maar tot eenzaamheid, conflicten, misverstanden en nog eens diepe, diepe, ontzettend diepe, snijdende, moordende existentiële verlatenheid.

De wereld kan gered worden als de mensen zichzelf en elkaar gaan redden. Maar wie begint ermee en wordt het (massaal) opgepakt?

We zouden dan zien dat we echt veel meer gelijkenissen vertonen dan we dachten… En we zouden onszelf en elkaar beter gaan begrijpen. En steunen.

http://www.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Iedereen speelt verstoppertje

  1. lisoverseks zegt:

    Tja, eerlijkheid; ’t wordt niet altijd gewaardeerd. En ellendige periodes laat je liever achter je, daar trek je lering uit en gaat weer voort.
    We willen ook allemaal liever een ander “redden” dan onszelf. Excuus aanvaarden is makkelijker dan aanbieden. We zijn gewoon ’n stelletje vreemde wezens 😉

    • rdanckaert zegt:

      Te simpel en te kort door de bocht geredeneerd.

      Veel mensen zitten IN een ellendige of moeilijke periode en/of worstelen nog met dingen uit het verleden en juist dan is het van belang om à la moment te kunnen delen.
      En heel veel mensen trekken helemaal geen lering uit de narigheid die hen is overkomen (en die ze misschien – deels – zelf hebben veroorzaakt of hebben verergerd).

      In plaats van dat we (alleen maar) elkaar willen redden en niet onszelf, zie je dat best veel (groepen) mensen elkaar juist naar het leven staan, het elkaar moeilijk maken en elkaar afmaken (dat kan ook sociaal, maatschappelijk of economisch zijn) en juist alleen maar bezig zijn met zelfredzaamheid.

      De Verbinding is zoek…

      Daar moeten we zelf aan werken.

      Aan een tv-programma als ‘Over De Streep’ zie je hoe ontzettend goed het kan werken om ons aan elkaar te laten zien zoals we zijn en waar we mee worstelen. Mensen komen dan vaak dichter bij elkaar te staan. In plaats van bang te zijn voor elkaar, gaat men elkaar helpen en krijgt men veel meer begrip en respect voor elkaar.
      Eerlijke openheid (in een veilige omgeving) kan wonderen doen.

      Geen excuses. Verbetering is mogelijk.
      Ja, we zitten raar in elkaar, maar dat mag geen excuus of dooddoener zijn. We doen overbodig, onnodig en zinloos raar, en daar kunnen we zelf en met elkaar wat aan doen. Door bewuster te worden en bewuster de juiste keuzes te maken, door aan onszelf te werken en onszelf constructief-kritisch tegen het licht te houden en voorts het goede voorbeeld te geven en wijze woorden te spreken/schrijven.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.