Mensen durven niet persoonlijk te worden

Waarom vermijden mensen toch altijd de essentie?

Waarom verliezen mensen zich altijd in oppervlakkigheden?

Mensen durven vooral niet persoonlijk te worden. Ze durven niet te praten over of te reageren op werkelijk persoonlijke ontboezemingen. Leven we nog steeds, anno 2014, in een tijd waarin we van mening zijn dat onze zielenroerselen privé zijn en dat we vooral niet (zouden) moeten praten over wat ons werkelijk bezighoudt en hoe we en wat we werkelijk voelen?

Mensen praten maar over koetjes en kalfjes en over de leuke dingetjes die ze allemaal ondernemen, en mensen hebben over alles en iedereen een mening, maar mensen durven niet persoonlijk te worden, durven niet te delven naar de diepere lagen.

We zouden elkaars psychiater kunnen zijn. Maar nee, wat ons werkelijk bezighoudt, bewaren we voor de psycholoog en psychiater, en we moeten daar (als maatschappij) grof voor betalen, want het zijn dure jongens en meiden, die van de geestelijke gezondheidszorg…

Om de hete brij heen draaien, is waar het blijkbaar om draait.

Angstvallig wordt de essentie vermeden…

Wie geeft zich bloot?
En wie durft de naakte aan te kijken?

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.