Het geloof rammelt aan alle kanten

Wat kunnen we met een geloofsverhaal dat is gebaseerd op verhalen van tweeduizend jaar geleden?

Mijn hemel, we hebben Jezus, God en de Bijbel, Mohammed en de Koran toch niet (meer) nodig om te beseffen dat rechtvaardigheid, eerlijke verdeling, vergeving, vrede en naastenliefde heel waardevol zijn en de rode draad moeten zijn van alles dat we doen (al hanteert de maatschappij een andere rode draad: winst maken, presteren, produceren, kopen en verkopen – handel drijven – en economische vooruitgang)?

Waar het om gaat, is dat naastenliefde goed is en de basis zou moeten zijn van ons HELE doen en laten, in en van onze maatschappij. We moeten in naastenliefde geloven en handelen. Dat is veel belangrijker dan of je wel of niet in God of Allah gelooft.

Het geloofsverhaal is niet te verifiëren, wordt door verschillende stromingen en individuen heel anders geïnterpreteerd, lijkt sterk geromantiseerd en gelardeerd met overdrijvingen en sprookjesachtige elementen (sterke verhalen) en rammelt aan alle kanten. En: zit vol met symboliek.
Ik geloof helemaal niet dat de misstap van Adam – die feitelijk gezien helemaal niet de eerste mens was – voor de dood heeft gezorgd en dat Jezus – die ik overigens bewonder als het gaat om het prediken van naastenliefde – de dood heeft weggenomen door voor onze zonden te sterven.
Dat is wat ‘ze’ ervan gemaakt hebben.
Jezus heeft wel degelijk geleefd (neem ik aan) en of hij wel of niet zelf geloofde dat hij de mensenzoon van een menselijk opperhoofd (God) was, laat me koud. Hij was het in elk geval niet, zoals de Dalai Lama niet de incarnatie is van de vorige lama’s, al gedraagt ook hij zich daar wel naar (maar zijn boodschap van liefde en compassie is prima).
Hij, Jezus Christus van Nazareth, was gewoon een mens. Dat is juist zo mooi. Hij was net als u en ik. Mens. Een bijzonder mens, moedig, moralistisch en met een sterke manifestatiedrang – een wereld- en maatschappijverbeteraar, een goeroe – maar niet meer dan dat. Niet De Verlosser, niet De Messias.
Hij is nooit teruggekomen op aarde en zal dat ook nooit doen, hoeveel mooie visioenen en openbaringen mensen ook hebben en hoe vaak ze Zijn stem ook menen te horen. Het is vooral: je eigen innerlijke stem, je innerlijke weten, je innerlijke waarheid, je innerlijke raadgever. Intellectueel instinct – aangesloten op De Bron van waarheid – zit in ons allemaal, maar in de een veel meer dan in de ander.

Toen Jezus nog leefde, bestond het christendom niet eens. Dat is later gekomen.
Apostel Paulus heeft daarbij een grote rol gespeeld. Deze fanatieke bekeerling heeft de hele wereld willen overtuigen van de weldaad en de noodzaak van het geloven in Jezus. Daar zijn hij en zijn volgelingen/opvolgers heel goed in geslaagd.
De belofte dat de dood niet bestaat en dat er een hiernamaals zou zijn, heeft met name de niet al te intellectuele zielen erg aangesproken en via de aanstekelijke mond- op mondreclame en via dooprituelen werd het christendom de grootste godsdienst.
Maar op wat gebaseerd? Op een zogenaamd visioen van Paulus? Op zijn boodschap dat het einde van de wereld nabij zou zijn en de doden uit de dood zouden opstaan, net als Jezus zogenaamd de eerste mens was die uit de dood zou zijn opgestaan?

Maar ik kan mij voorstellen dat de Grieken en Romeinen zich bedreigd voelden door mensen als Paulus die per se een ander geloof dan het hunne wilden opdringen. Niet dat het geloof van de Romeinen en Grieken veel beter was of op (meer) waarheid was gestoeld – ook daarin zaten al sterke sprookjeselementen, fantasie, symboliek en politieke belangen en uitgekiende politieke machtspelletjes – maar de Jezus-adepten waren wel héél erg opdringerig, zaaiden angst (geloof en bekeer je of het loopt slecht met je af! Dan behoor je niet tot de mensen die worden opgewekt uit de dood!). Mensen als Paulus wilden een hele cultuur veranderen en de heersende macht (de Romeinen met hun geloof in de goddelijke keizer) aantasten.

Prima als je in God gelooft, in de terugkeer van en verlossing door Jezus en in het paradijs. Als jou dat vertrouwen en kracht of hoop geeft, dan is daar niets mis mee. Maar ik heb niets met het politieke (macht)instituut kerk en ik haat dwingelandij en veroordeling (moeten geloven, moeten bekeren en anders zwaait er wat!).

Of je lief, goed, rechtvaardig, vergevingsgezind en vertrouwensvol bent, hangt niet perse af van geloof. Geloof kan een stimulans zijn om goed te doen en kan houvast bieden, maar is niet voor alle mensen de weg of noodzakelijk om tot vertrouwen te komen en om zich positief te ontwikkelen. Het kan zonder geloof OOK!

Zelf ben ik een waarheidszoeker. Dat naastenliefde, vergeving, eerlijk delen, ontferming en solidariteit goed zijn, dat is waarheid. Dat je aan jezelf moet blijven werken, dat is waarheid, tenminste: als je als mens wilt groeien, als je vorderingen wilt maken.
Dat liefde goed en fijn is, is waarheid. Maar of God bestaat, of (alles) wat in De Bijbel staat waar is en of het verhaal over Jezus helemaal klopt, daar twijfel ik zeer sterk aan. Ik geloof het niet helemaal en op de meeste vlakken zelfs helemaal niet!

Maar nogmaals, dat moet geen thema zijn (of je in God gelooft of niet). Het thema moet zijn of je rechtvaardig bent of niet, of je naastenliefde etaleert, of je eerlijk deelt, of je je fouten toegeeft en probeert te corrigeren en of je hier en nu goede keuzes maakt.

Ik geloof in de evolutietheorie, al realiseer ik me dat die theorie het bestaan van hogere machten niet eens hoeft uit te sluiten en dat de evolutietheorie niet op alle vragen antwoord kan geven.
Ik geloof tevens in wat ik dagelijks ervaar: dat alles en iedereen natuur en energie en zodoende verbonden is en onderhevig is aan de wetten en structuren van de natuur en dat die natuur vele gezichten heeft en zowel meedogenloos als teder kan zijn, dat alles een manifestatie is van alle mogelijkheden van de natuur, van afschuwelijk (rampen, ongelukken zonder aanziens des persoon, stoornissen, afwijkingen, ziekten, overspannenheid) tot verrukkelijk (bloeien, liefde, genezing, gezondheid, geluk, succes, inspiratie, schoonheid, ontspanning).

Ik geloof in Ontspanning als de basis van alles en van alle verbetering en genezing, in onze eigen verantwoordelijkheid, in toeval, in oorzaak en gevolg, in de samenloop van omstandigheden, geluk en pech, in biochemische processen en natuurkundige processen, in de balans van en samenwerking tussen lichaam en geest, arbeid en rust en spanning en ontspanning.
Ik geloof dat er nou eenmaal slechte mensen zijn en dat er heel bijzondere, lieve mensen zijn.
Ik geloof dat we een product zijn van onze voorouders (genen, DNA) en van onze breinstructuur, alsmede van onze opvoeding en ervaringen, alsmede van de mate van onze gevoeligheid. Ik geloof ook in de invloed van sterren en planeten. Ik merk het aan de volle maan: de volle maan versterkt de dan aanwezige energie.

De grote levensvragen – of er een leven is na de dood en of er een hoger plan en een hogere macht is – houden me niet eens zo bezig, omdat ik daar toch niet bij kan komen en ik ze niet ervaar, niet voel, niet beleef, niet gewaar word.
Het kan best zo zijn dat we allemaal een bepaalde universele levensenergie in ons herbergen die onstoffelijk en onsterfelijk is en die – zonder ego en zonder ziel – verder gaat na onze dood, maar ik geloof toch echt dat Roland Danckaert maar één keer leeft en in het Niets zal verdwijnen na z’n heengaan, en ik geloof ook dat dit voor mij en mijn naasten heel jammer is, maar dat het universum en het leven er geen traan om zullen laten, omdat het niet belangrijk is en niet geweten wordt.

En wat er dan met die universele energie gebeurt, ik weet het niet. Mogen we alsjeblieft ook toegeven dat we bepaalde dingen niet kunnen weten en niet hoeven te weten om hier en nu zo goed mogelijk te functioneren? Want voor ons gaat het toch echt om wat we hier en nu doen en laten.
Als er al een toekomst is na onze dood, dan zal die misschien, maar misschien ook helemaal niet bepaald worden door wat we hier en nu doen en laten, al geloof ik dat de eigen inbreng van een mens zeer gering is: je kan er niks aan doen als je als een sadistische psychopaat wordt geboren en je persoonlijkheid en gedrag – mede door allerlei ervaringen en invloeden – zich heel erg negatief ontwikkelen en het is amper een verdienste als je als een goedzak met duizend speciale talenten wordt geboren en je je hele leven prima inzet. Wij zijn slechts het medium van ons karakter, we zijn slechts de reclamezuil van het ‘merk’ dat we zijn.

Dit zijn mijn verkenningen en bevindingen. Nergens beweer ik dat u moet geloven wat ik denk te weten. Nergens beweer ik dat u niet in Allah, Boeddha, Jezus of Krishna mag of moet geloven. Nergens beweer ik dat ik niet twijfel en nergens beweer ik dat ik alles zeker weet, nergens claim ik over een totaalplaatje van de waarheid te beschikken of een totaaloverzicht te hebben van hoe het leven in elkaar zou kunnen zitten.
Maar voor mijzelf heb ik tot op zekere hoogte zeer sterke vermoedens waar ik me helemaal thuis bij voel en die volgens mij zijn gebaseerd op de realiteit, de ervaringen van alledag, ZELF NADENKEN EN ONDERZOEKEN en deels op wetenschappelijkheid.

Ach, en verder ben ook ik een dolende geest op zoek naar innerlijke rust. Hoewel ik huisman ben, verkeer ook ik altijd in tijdnood en heb ik veel meer inspiratie en dingen te doen dan energie en tijd. Continu verkeer ik in tijdnood en haast ik me en voel ik me opgejaagd, behalve als we op vakantie zijn, mijn allermooiste weken van het jaar.
Iedere dag is ook voor mij veel te vol, veel te onrustig, veel te hectisch.
Oh mijn God, ik moet en ik wil zoveel: ontbijt maken, de tafel opruimen, de kinderen weg brengen, de Metro op het station halen, mijn blogs schrijven, dat leuke boek lezen, de post bekijken, die interessante documentaire zien, dat mooie liedje nog eens rustig (!) beluisteren, het eten koken, alle WK-wedstrijden volgen, mijn dagelijkse portie beweging krijgen, naar vrouwlief luisteren als ze van haar werk komt, de kinderen begeleiden en nog iets leuks met ze doen…

Man, ook ik maak het me veel te druk. Ik ben een enorme slavendrijver van mijzelf. Geen wonder dat ik mijn overspannenheid nooit overwin. Er is zoveel dat ik moet, wil, kan en dat van me en aan me wordt gevraagd… Ik stouw de dag vol met activiteiten en bezigheden… Gek word ik ervan! Vakantie is de enige redding! Weg van internet, weg van de computer, weg van de tv, weg van de dagelijkse post, weg van werk, huis, tuin en school, weg van al die verplichtingen. Weg! Ik geloof in de kracht van WEG! Ik geloof in de heilzaamheid van de sabbat! Ik geloof in genieten, leuke dingen doen en in tijd zat hebben!

Meestal krijg ik positieve reacties op mijn schrijfsels. Gemiddeld lezen per dag ongeveer 100 mensen mijn WordPress-schrijfsels (vaak meerdere schrijfsels per lezer).

Soms, heel soms, zijn er mensen die zich ongelofelijk opwinden over wat ik heb geschreven en die niet rusten voordat ze me hebben beledigd en pijn denken te hebben gedaan. Sommigen maken daar een e mail-adres voor aan! Blijkbaar vinden ze het zo belangrijk wat Roland Danckaert vindt en schrijft dat ze helemaal van slag zijn als ze iets lezen wat hen niet zint.

Ik plaats evenwel nooit inhoudsloze kritiek en beledigingen van lezers en al zeker geen negatieve, anonieme reacties. Die gaan regelrecht de internetprullenbak in en worden aangemerkt als spam.

Wordt het digitaal stalken te erg, dan stap ik met het IP-adres naar de politie, hetgeen ik één keer heb moeten doen om van een vrouwelijke godsdienstwaanzinnige af te kunnen komen.

Laatst was er weer eens iemand – zo’n anonieme lafaard – die out of the blue, zonder enige uitleg, meende te moeten schrijven dat ik nooit zal leren. Blijkbaar had ik iets geschreven wat in het verkeerde keelgat was geschoten (waarom trekken mensen het zich zo aan wat een ander – een blogger zonder enige maatschappelijke en politieke invloed – te melden heeft?) en in drie regels probeerde die persoon me af te branden.
Zulke reacties vind ik natuurlijk niet leuk, maar laten me toch vrij koud en werken voor mij alleen maar averechts: zonder gefundeerde, inhoudelijke kritiek kan ik er niks mee en geloof ik juist nog sterker in mijzelf en in mijn overtuigingen.

Ik plaats alles onder mijn echte, eigen naam. Dat verwacht ik van mensen die reageren ook. Anders vind ik je maar een lafaard.

http://www.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.