Simpelweg gelukkig

Het leven is primair een kwestie van overleven en van oorlog. Overleven en oorlog op alle mogelijke manieren. Het is een samenspel tussen opbloeien en afsterven en tussen bloeien en verwelken. En verder moeten we op een zo aangenaam mogelijke manier zien te overleven. Hier en nu. Van ons ego, van onze persoonlijkheid blijft na onze dood niets over. Het is de kringloop des levens. De waterdruppel in zee die verdampt door de zon en opstijgt en weer als een regendruppel in die grote zee terugvalt, maar onderweg heeft die druppel zoveel transformaties ondergaan dat er van de oorspronkelijke druppel weinig over is. Een leven als onderdeel van de zee is heel anders dan een leven als onderdeel van een wolk, en toch ook weer niet.

Hier en nu. Niet straks, niet gisteren, niet morgen, niet zojuist, maar hier en nu.

Ik luister naar Glenn Miller, de Amerikaanse jazz-muzikant en bigband-leider die net als Van Gogh een eigen stijl ontwikkelde en net als John Lennon verantwoordelijk was voor de sound van een tijdperk en tijdsgeest en ook maar veertig jaar mocht worden. Zijn lichaam en het wrak van het vliegtuig – hij was op 15 december 1944 door de lucht op weg van Engeland naar Parijs – zijn nimmer gevonden. In the mood en Rapsody in Blue brengen me in de juiste stemming. Zoonlief zegt dat het best goede muziek is. Voor die tijd voegt hij eraan toe. Toch zit hij onbewust mee te fluiten en wordt ook hij er vrolijk van. Als kind wilde ik ook niet altijd toegeven dat ik bepaalde, niet moderne en niet stoere muziek eigenlijk toch wel erg leuk vond.

Hoe dan ook, door naar deze muziek te luisteren en naar de bijbehorende video’s te kijken, leef ik toch een beetje in de jaren veertig, maar dan wel hier en nu. Tijdsverbinding en tijdsvermenging.

Ik wandel door de regen en geniet. Ik was de zon en de benauwdheid beu, en de natuur kon wel een slokje gebruiken. Bovendien heb ik het rijk graag voor me alleen. Ik kan er niet tegen als het buiten druk bevolkt is met allemaal mensen die geluid/lawaai maken en voor opstoppingen zorgen.

Hoewel ik steeds meer ga houden van mijn vrouw – iemand door en door kennen: alle slechtste en alle beste kanten van iemand weten en niet meer voor verrassingen komen te staan maar wel nog verrast worden, een prettige zekerheid – en vooral steeds meer ga inzien dat zij echt de enige echte is die veruit het meeste en beste bij me past en die meer dan verreweg het beste voor mij is (zeker in deze situatie – en vice versa) geniet ik ervan om met mensen te flirten, als de jus over de aardappelen, de slagroom op de aardbeien des levens.
In de gangen van de supermarkt loop ik steeds opnieuw dezelfde langbenige, leuk geklede blondine tegen het lijf en op een gegeven moment lacht ze naar me alsof ze me al jaren kent en weet wie ik ben. Ik lach terug, maar loop door.
Ik vind het fijn om het daar bij te laten: flirten met anderen maar trouw aan en verkikkerd op je eigen partner. Avontuur is alleen leuk als je de prettige zekerheid er niet mee vergooit.

Het is een doodgewone dag, maar een dag waarop je niet in het ziekenhuis belandt, niet te horen krijgt dat je doodziek bent of geopereerd moet worden, een dag waarop je geen financiële tegenslag hebt, een dag waarop je je redelijk fit en goed voelt, een dag die je in vrede en zonder gevaar kan doorbrengen en een dag met allemaal kleine mini-soesjes van geluk die de buik van tevredenheid vullen, zo’n dag is een heel geslaagde dag.
Als er Hier en Nu weinig mis gaat en weinig mis is, koester dat dan. Vergeet de zorgen van gisteren en schuif de zorgen over morgen voor je uit.
Geniet van al het kleine en grote geluk dat nu op de klok staat.

Zo probeer ik te leven. De ene dag lukt het beter dan de andere dag, de ene periode gaat het me makkelijker af dan de andere periode, maar ik probeer het en vaak lukt het, min of meer. Dat is al heel wat, zeker als je bedenkt wat er allemaal mis is gegaan, en nog mis zal en kan gaan. En maar hopen dat ook in de toekomst alles toch weer goed komt, net als in het verleden, en dat er ook nog veel goede, leuke en spannende gebeurtenissen op stapel staan.

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s