Scheren van gevoelige huid

Verdomme, ondanks de scheerschuim voor een gevoelige huid heb ik me toch weer op diverse plekken in mijn gezicht gesneden tijdens het scheren. Mijn gelaatvel haal ik vrijwel iedere scheerbeurt open. Niet alleen een teder karakter dus, maar bovendien een teer huidje. Misschien is je huid wel een afspiegeling van je karakter, of omgekeerd.
Ik ben al eens met zo’n spuitbus scheerschuim voor de gevoelige huid teruggegaan naar de drogist, terwijl ik nog bloedde als een rund in mijn gezicht (als bewijs). Het is ongelofelijk hoeveel bloed er uit zo’n minuscuul wondje komt. Maar ja, uit een piepklein gaatje in een fietsband kan ook ik weet niet hoeveel liter lucht ontsnappen…
“Kijk,” zei ik tegen de verbouwereerde drogistvrouw, “dit product van jullie belooft bescherming tegen scherpe scheermesjes, maar dit is het resultaat. Ik lijk wel een klaproos of een masker dat net ongesteld is geworden, bitch! Ik wil m’n geld terug, illusieverkoopstertje! Dit lijkt wel homeopathie: baat het niet, dan schaadt het wel!”

Ik heb geleerd dat ik na iedere scheerbeurt goed in de spiegel moet kijken. Het is een keer voorgevallen dat ik me na het scheren heel haastig aankleedde om mijn kinderen naar de peuterspeelzaal te brengen. Waarom gaan die kutscholen ook zo vroeg open? Je kan nog zo biologisch verantwoord eten, als die kutscholen met hun klote-leerkrachten je hele biologische klok steeds in de war blijven schoppen, is het nog niet gezond! En de kinderen worden pas wakker als de eerste bel voor de pauze klinkt. Die bel beschouwen ze inmiddels als een wekker.
Toen ik in het klasje kwam om zoon en dochter af te leveren, doken de andere kinderen volledig in paniek en schreeuwend om hulp onder de stoelen en tafels en in de hoeken. De juf klom in de bloemetjesgordijnen. Wat bleek? Ik bloedde letterlijk aan alle kanten in mijn gezicht en m’n gelaat zat vol met bloedsporen. Dat zag er heel akelig uit.
Ik vroeg naderhand aan mijn kinderen of ze niet tegen me hadden kunnen zeggen dat ik zo bloedde, waarop ze a-capella antwoordden: “Maar zo zie je er zo vaak uit, we dachten dat dit heel normaal was, papa. Toen je op de trouwdag van tante Marieke een speech hield, bloedde je nog veel erger en niemand die er wat van zei, althans niet tegen jou!”
Toen pas wist ik waarom iedereen tijdens die speech onder de tafel lag van het lachen (het bruidspaar onder het altaar, samen met mijnheer pastoor), terwijl het een heel ernstige en vooral mooie, gevoelige tekst was die ik voorlas…

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s