De knuffelbereikbaarheid

Tegen middernacht open ik haar slaapkamerdeur. Uitgeteld ligt ze op het matras onder haar dekbed, in spreidstand, alsof ze in stervorm – met de benen en handen naar buiten – op het water van het vakantiezwembad drijft. Zoals gebruikelijk ligt haar mobiele telefoon – aan, knipperend – naast haar. Altijd standby, zelfs als ze slaapt. De verslaving aan de bereikbaarheid. Niets willen missen, niets even aan zich voorbij willen laten gaan, niet willen en niet meer kunnen wachten, altijd onmiddellijk willen weten wat er aan de hand is, het gevoel dat eeuwige bereikbaarheid onmisbaar is, net als jezelf. En zo slaapt ze dus met haar telefoon alsof het haar knuffelbeer is, haar vertrouwde maatje tussen de lakens.

De eeuwige bereikbaarheid is haar idool, haar credo en haar knuffel geworden. Een treurige obsessie/verslaving waar zij zich naar eigen opmerking goed bij voelt.

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s