Het geromantiseerde lijden

Van lijden kun je groeien en leren. Dat is wat je in de media steeds hoort, leest en ziet, ingegeven door het spirituele en religieuze circuit en door de zogenaamde positieve denkers. Het is correct dat er vormen van lijden zijn die louterend kunnen werken, mits je een goede student des levens én gemotiveerd bent (dat zijn voorwaarden).

Echter, ik heb zelf ervaren en ervaar nog steeds dat er ook vormen van lijden zijn die a). nooit over gaan en steeds erger worden, b). je ziek maken en ziek houden , c). gekmakend/slopend zijn.

En daar hoor je de mensen nooit over, omdat het een onverteerbare, ongemakkelijke waarheid is.

Toch zou het voor de mensheid en de maatschappij heel erg goed zijn als deze vormen van lijden ook eens aandacht kregen en werden (h)erkend, en als de mensen die lijden aan deze vormen van lijden eens wat aandacht en liefde kregen.

Echter, zodra je niet (meer) kan leveren aan de maatschappij – omdat je bijvoorbeeld te oud, werkloos, arbeidsongeschikt en/of doodziek bent en nooit meer inzetbaar zult zijn – dan word je afgeschreven en vergeten, weggegooid.

Ik heb weleens geschreven dat de mens een fout is van de evolutie. Het is een overdreven stelling – zoals ik bijna alles en altijd overdrijf, ik kan geen maat houden – maar er schuilt een kern van waarheid in, alhoewel de lieve, zachtaardige, rechtvaardige en onbaatzuchtige mens tegelijkertijd de kroon is op en van de evolutie.

De evolutie van de mensheid en maatschappij is ook tweekoppig. Enerzijds prachtig (wat getalenteerde, wijze en lieve mensen doen en hoe ze zijn, dat is ronduit fantastisch), anderzijds verderfelijk.

We menen ons heel wat met al onze kennis en kunde, maar wat heeft al ons gedoe nou opgeleverd, behalve dat we wat langer en gezonder leven? Iedereen is vanaf de peuterschool een slaaf van de krankzinnige (consumptie)maatschappij (leren staat voorop in plaats van aandacht en liefde. Het excuus van fulltime werkende moeders is dat hun peuters op school of de crèche veel leren en dat is ook zo, maar het kroost mist wel de moederliefde en aandacht en bovendien kun je thuis ook veel leren) en we werken ons te pletter, en vaak werken we aan dubieuze zaken. Maar ja, als het maar geld oplevert. Goedheid legt het af tegen geld.

Ook deze verdorven structuur van de maatschappij veroorzaakt lijden, vooral bij mensen die niet mee willen of kunnen komen of die idealistisch zijn. Wie niet mee WIL komen en/of droomt van een andere maatschappij, kan ik heel goed begrijpen. Alsof die maatschappij zo goed, zo wijs en zo mooi is!

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s