Vluchtelingen-kinderen

In de Limburgse krant lees ik dat de vluchtelingen-kinderen in het Asielzoekers Centrum (AZC) in Weert les krijgen in het washok.

Wat moet ik daar van vinden?

Enerzijds vind ik, dat we begrip moeten hebben voor Nederland en haar gemeenten. We worden hier plotseling geconfronteerd met ontredderde vluchtelingen (ook nog eens uit een heel andere cultuur) en dan is het niet zo eenvoudig in onze toch al samengeperste en overspannen samenleving om daar mee om te gaan en mee aan de slag te gaan. We zijn er eigenlijk niet op berekend, ook facilitair gezien niet. Het is dan ook veelal een kwestie van improviseren en passen en meten. Als er ergens nog een gaatje en plekje vrij is, dan is die voor de mensen in nood. En: beter iets dan niets. De vluchtelingen zijn hier tenminste redelijk veilig, hebben vaak een dak boven hun hoofd en hun kinderen krijgen tenminste onderwijs, al is het in het washok.

Maar hiermee zijn we er nog niet, hoor. Er is nog altijd een keerzijde, een andere kant. Onze samenleving laat heel duidelijk zien, merken en voelen wat we belangrijk vinden. Mensen die ons alleen maar geld kosten en die (nog) niet kunnen leveren aan de maatschappij, vinden we veel minder belangrijk, leuk en interessant dan rijke, geslaagde mensen of dan de doorsnee ijverige arbeidskracht die belasting betaalt.

Daarom zitten de lui van de Rabobank in peperdure, grote, hoge gebouwen en krijgen de vluchtelingen de slechtste accommodaties toegewezen. Daarom mogen veelbelovende studenten in heel luxe scholen leren, en moeten leergierige en wellicht getraumatiseerde vluchtelingen-kinderen zich behelpen in een washok.

Maar het is beslist ook zo, dat we een slachtoffer van ver vaak zieliger vinden dan de autochtone zwerver op de hoek van de Kerkstraat. Ook dat is weer waar.

In onze samenleving wordt er voortdurend met twee maten gemeten. Het kan anders, maar daar is een ander type mens voor nodig, alsmede een bewustwordingsproces en een andere manier van denken en doen. En daar gaat het niet van komen, voorlopig al zeker niet.

Onze maatschappij is vastgeroest in oude, verkeerde gewoonten en wordt geleid door een luguber type mens (als je een hoge positie bekleedt, dan houdt dit niet automatisch in dat je wijs bent, je werk goed doet en deugt) . Die verkeerde, over-bekende gewoonten en die harteloze, weinig wijze lui hebben de macht. En maken gebruik van en/of zijn  onderworpen aan bedenkelijke systemen.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s