Ervaringen maken de mens

Alles wat we meemaken, doet iets met ons. Welke impact – hoe en hoe groot – een ervaring heeft op ons, is heel persoonlijk, hangt erg af van het individu en van zijn/haar gevoeligheid, intelligentie, emotionaliteit, gezondheid, breinstructuur, opvoeding, genen, DNA, milieu, situatie, toestand, omstandigheden, gedrag en karakter.

Als we iets leuks meemaken, dan bewaren we daar prettige herinneringen aan en dan willen we dat weer meemaken, want alles wat ons blij, gelukkig maakt of troost, willen we vasthouden en/of weer hebben of beleven.

Wanneer we iets ervaren dat schokkend was en/of is, dan hebben we last van die ervaring en dan willen we die ervaring nooit meer meemaken.

Zo voelt het ook bij een paniekaanval of angstaanval. Of je nou een paniekaanval hebt gehad in een medische scan, op straat, in een lift, tijdens een operatie of wanneer en waar dan ook, het is zo’n vervelende en ingrijpende ervaring dat je die niet meer wilt meemaken.

Maar soms kunnen we er niet aan ontsnappen en maken we hetzelfde keer op keer mee. Dan kan een stress-stoornis ontstaan en/of een fobie en van stress en spanningen kun je alle mogelijke lichamelijke klachten krijgen, van een beroerte tot een hartstilstand. Je komt terecht in de vicieuze cirkel, de negatieve spiraal. En meestal doe je al het mogelijke om het tij te keren, maar wat als dat ondanks alle inspanningen en ontspanning niet lukt of niet kan?

Vandaag was ik voor de tweede achtereenvolgende dag op rij een paar keer heel erg duizelig in mijn benen en voeten (een raar gevoel, een soort van evenwichtsstoornis). Aangezien ik een heel lange geschiedenis heb van evenwichtsstoornissen en duizeligheid die heel lange tijd mijn leven hebben vergald en verziekt en waaraan gewone artsen niets konden doen, ben ik nu logischerwijs heel erg bang dat dit een nieuwe episode inluidt van vreselijk afzien, als een berg afval bovenop een berg puin. Hopelijk valt het mee.

Is dat zo raar, die angst van mij? Of is dat logisch, omdat we ervaringen opslaan en ons herinneren en we nare gebeurtenissen liever willen vermijden en voorkomen?

Alles wat we meemaken en iedereen met wie we iets meemaken, labelen we onbewust en/of bewust emotioneel in roze hokjes en pikzwarte hokjes. Dat is niet verkeerd, dat is niet zwak of onverstandig, dat is zoals het werkt, en niet alleen bij mensen maar ook bij andere dieren en zelfs planten en bomen. Het is allemaal een kwestie van actie-reactie, van reageren op iets op basis van eerdere, eendere ervaringen, aan wat nu geschiedt en wat eraan voorafging…

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s