Over voetbalmacho’s en heksenwijven…

Op zaterdagmorgen stromen de voetbalvelden van de plaatselijke amateurclubs weer vol met wannabe Messi’s, wannabe Mourinho’s, wannabe Björn Kuipersen en wannabe hooligans, de voetballertjes (pupillen), de trainers, de scheidsrechters en de ouders. Ze maken zich op voor het wekelijkse scheldfestijn, voor het klootzak-schieten

Als kind vond ik niets leuker dan voetballen op straat en het pleintje. Ik dacht als 11-jarige, dat het leuk zou zijn bij een voetbalclub, maar ik heb me op de plaatselijke voetbalvereniging altijd doodongelukkig gevoeld. Ik heb me trouwens nooit senang gevoeld in grote groepen en al zeker niet in grote groepen (drie mensen of meer) jongens en/of mannen. Ik ga nog liever zeven achtereenvolgende dagen naar de Libelle Zomerweek en Margriet Winterfair! Dat macho-gedoe van jongens en mannen is niks voor mij. Al die grapjes ten koste van elkaar, die constante hiërarchie-strijd, dat haantjesgedrag… Om te kotsen. Ik word daar zooooo moe en moedeloos van… Dan lijk ik Wimpie Kieft wel!

Op de mannen-redacties waar ik werkte, heerste die macho-sfeer ook al. Vooral bij het blad Voetbal International met in die tijd nog Kees Jansma, Hugo Borst, Emile Schelvis en Johan Derksen op de burelen… Ik was er maar een waterdrager, maar met alle liefde had ik al die (kloot)zakken naar hun laatste rustplaats gedragen. Allemaal haantjes met bijbehorend gedrag. Wie kan de leukste, sterkste en meest vulgaire verhalen vertellen? Daarom krijgen ze ook allemaal vroeg of laat last van spit, die haantjes. En van kraaien-poten.

Op de club, tijdens de wedstrijden, raakte ik meestal geen pepernoot, terwijl ik op straat, op de pleintjes, met schoolvoetbal en zelfs op de clubtrainingen steevast bij de beste twee hoorde: technisch vaardig, creatief en met veel spelvreugde. Maar dat verdween allemaal tijdens de scheldstrijden. Tja, de haantjes zullen zeggen dat je te soft bent als je daar niet tegen kan, tegen al dat gevloek en getier en die zenuwslopende drukte, maar dan zeg ik dat ik daar niet tegen wil kunnen en er niet bij wil horen.

Maar feitelijk hoor ik nergens bij, want je moet me ook niet bij een stelletje kerkgangers, new age-figuren of tennisballen zetten. In feite ben ik een zigeuner. Maar wel een nette zigeuner. Er stroomt paars bloed door mijn aderen: het bloedrode bloed van de zigeuners en het blauwe van de adel. Maar ik ben zigeuner noch prins.

Beslist, in de regel voel ik me meer op mijn gemak bij en met vrouwen. Ik hou van hun zachtere energie. Nou ja, zachter. In bijna iedere vrouw schuilt een heks, zowat ieder wijf heeft een onzichtbare bezem tussen de benen. Bij vrouwen moet je niet spreken van een mens-truatie, maar van een heks-truatie. Uiteindelijk zou je ze nagenoeg allemaal op de brandstapel willen flikkeren, levend. Want vroeg of laat, ook op de werkvloer, steekt een vrouw of groepje vrouwen je geniepig een mes in je rug. Zo zijn vrouwen dan ook wel weer.

Echt, ze zijn heerlijk om over te fantaseren, voor in bed en in de keuken en je kan  heel fijn met ze praten over je gevoelens en ze vertonen niet van dat vermoeiende en extreme haantjesgedrag – alhoewel, dankzij het feminisme steeds meer: de chickies worden cockies, de kutten worden klootkutten – maar de meeste wijven zullen je vroeg of laat een poets bakken, met name als hen iets niet meer zint, als ze eens hun zin niet krijgen of als je hen zogenaamd een keer heel erg diep hebt gekwetst (en dat gebeurt al heel snel!). Geen rancuneuzer wezen dan de vrouw!

Dus, eigenlijk pas ik ook niet bij mannen en vrouwen. En dieren vind ik te vies, te grimmig, te onvoorspelbaar, te dierlijk. Ik vraag me af of ik niet beter bij de dode dingen zou passen, zoals stoelen, pennen, kroketten en vloertapijten.

Maar over zigeuners geschreven waar ik het zojuist over had… Ik lach me kapot als ik al die Hollanders met hun caravan naar Frankrijk, Italië of Oostenrijk zie rijden. Met hun burgerlijke ANWB-hoofden, in hun geruiten C&A-bloesjes…

Nederlanders veroordelen zigeuners altijd, maar in de zomer willen ze bijna allemaal als een zigeuner leven: buiten het vlees roosteren, in een caravan leven en de buurvrouw stelen van de buurman op de camping! Belachelijk!

Op vakantie wil je toch eens eventjes comfort, jezelf in de watten leggen?! Je moet het hele jaar al bikkelen en afzien godverdomme! Dan ga je tijdens je vrije (halve) maand toch niet een tent opzetten, met honderden anderen in een vies hok je afwas doen en in een benauwde sleurhut slapen?! Ik heb dat gedrag nooit begrepen, echt niet (maar thuisblijven, vind ik nog idioter, je bent het hele jaar door al thuis! Je wilt toch ook eens weg en wat anders zien?!).

Die Hollanders zijn gewoon te gierig om een hotel te boeken. Een caravan kost ook wat, maar dan hebben ze het gevoel tenminste geen geld aan een ander (hotelier) uit te geven en een goede investering te hebben gedaan. Daar word ik ook zo ziek van, van die typische Hollandse koopmansdrift en kruideniersmentaliteit. Niets heb ik op met commercie en ik ben uitgerekend geboren en getogen in het meest handelszieke land ter wereld! Heb ik weer, godverdomme!

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s