Een zondag uit het leven van mijzelf…

Vannacht had ik erg veel last van benauwdheid. Het dekbed van me afgegooid. Ik dacht meteen aan mijn hart, maar had eigenlijk vooral last van lucht in de buik, en dat kan een onaangename druk op de borst veroorzaken. Die lucht moest eruit, stonk gelukkig niet. Onrustig geslapen, me onprettig gevoeld, een tijdlang wakker gelegen.

Vanochtend werd ik doodmoe wakker. Gisteravond hadden we bezoek (etentje). Het was heel gezellig (heel lieve mensen), maar voor mij ook erg vermoeiend. Al dat luisteren, al die woorden… Ik had het niet willen missen, maar wel de tol die ik er vandaag voor heb betaald. Moe, en nog steeds een behoorlijke druk op de borst en in de buik. Die verdomde gasvorming.

Door met name de onprettige druk op de borst werd ik de hele dag in beslag genomen door die lichamelijke ongemakken en dientengevolge door zorgen over mijn gezondheid, onzekerheid en angst voor bijvoorbeeld een hartaanval en de dood.

Ik heb in de loop van mijn leven een zekere mate van hypochondrie ontwikkeld en weer grotendeels overwonnen, maar ik denk nog steeds altijd het ergste, al spreek ik mezelf tegenwoordig rationeel en streng toe als ik weer eens denk dat ik een hartaanval zal krijgen of zal sterven.

Veel leuke dingen gedaan vandaag, maar ik kon er amper van genieten door de lichamelijke malaise en de bijbehorende psychische onrust.

De kwalen en de abnormale reacties van mijn getergde geest maken me het zoete leven zuur, dag in dag uit. Het is een heel gevecht om iedere dag weer de gehele dag met alle kwalen om te moeten gaan. Niet leuk. Niet fijn. Teleurstellend. Vermoeiend. Kwellend.

En waarom vannacht en de hele dag die enorme gasvorming? Spanningen? De verkeerde dingen gegeten?

Ach, morgen zal het wel weer over zijn. Dan zal ik wel weer een ander ongemak hebben, want zo gaat het altijd: de ene kwaal wordt afgewisseld door de volgende, en zo rouleren ze vrolijk verder…

Al wat ik vraag, is: ‘Klachten, laat me eens met rust! Ik wil genieten, ik ben zo levenslustig, het kan zo leuk zijn zonder jullie! En ik heb toch niet om jullie gevraagd?! Wat doe ik fout dat jullie je zo goed voelen bij mij?!’

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s