Zorgen dat je niet breekt

Veerkracht en doorzettingsvermogen heb ik meer dan voldoende, maar dat moet ook wel. Ik ben namelijk heel snel aangedaan door onrecht en onvriendelijkheid, afgunst en vijandigheid en snel teleurgesteld als de dingen niet gaan zoals ik wil. Dat betekent dat ik dus snel uit het lood geslagen ben. Maar dankzij mijn veerkracht en doorzettingsvermogen richt ik me iedere keer weer op.

In dit leven gebeuren er veel dingen die niet fijn zijn en zijn er veel mensen die niet lief voor je zijn. Je hoeft maar de sociale media op te gaan en je krijgt ondanks al je goede bedoelingen heel snel allerlei verwensingen naar je hoofd geslingerd. Je doet het voor veel mensen nooit goed. Alleen de mensen die echt om je geven en die belangrijk voor je zijn, steunen je en waarderen je werkelijk. De meerderheid van de rest probeert je alleen maar af te zeiken, belachelijk te maken en te kleineren. Zo zijn mensen nou eenmaal. Andere dieren trouwens ook, op hun manier en in hun wereldje.

Het is wel een beetje een thema in mijn leven, het moeten omgaan met teleurstellingen. Heel vaak bedoel ik het heel goed en doe ik echt heel goed mijn best, en als ik dan een worm in mijn reep chocolade vind, dan doet me dat onnoemelijk veel pijn. Ik ben dan ook – behalve observerend, analytisch en rationeel – heel emotioneel en gevoelig.

Als ik me ondanks al mijn inspanningen toch weer niet lekker voel, als ik ondanks mijn pogingen om iets nuttigs te schrijven weer eens word genegeerd of afgezeken en als ik iemand goede raad geef en die persoon doet er niets mee en blijft maar klagen… Dat vind ik allemaal heel moeilijk.

Daarom was de tijd zo moeilijk voor me, dat huisartsen en specialisten alsmede het UWV en de verzekeringsarts maar niet naar me wilden luisteren en vooral niet de juiste conclusies trokken uit mijn eerlijke en openhartige levensverhaal… Ook conflicten met school, waarbij ik deels groot gelijk had maar geen gelijk kreeg (of dat er niets met mijn analyses werd gedaan), speelden in die periode een stresserende, negatieve rol. Al dat onbegrip, die onmacht, die teleurstellingen… Weinig eerlijke, wijze, briljante, moedige en ijverige mensen…

Maar ik ben blij met de mensen die er altijd voor me zijn geweest en zullen zijn, die me wél waarderen en liefde geven en die zelf blijk geven van eerlijkheid, trouw, wijsheid en openheid.

Als je zo snel van slag bent als ik, dan is het zaak dat je je niet laat opslokken door al die teleurstellingen en door de woede en het verdriet daarover, dat je blijft kijken naar wat fijn en goed is in je leven. En dat is in mijn geval veel: een heel fijn gezinsleven, een vrij luxe bestaan in een vrij vredig land, iedere dag lekker eten en drinken, inspirerende en leuke tv-programma’s en een natuur die nimmer echt bedreigend is, en dus vrijwel altijd kalmerend en troostrijk is. Ik ben daarbij heel blij met internet: gratis of voor weinig geld live voetbalwedstrijden kijken, de mogelijkheid om makkelijk contacten te leggen en toegang tot alle kennis en gebeurtenissen!

Vandaag hoorde ik een wijze man iets moois zeggen: “Je nare ervaringen moet je niet verwerken, maar verweven met jezelf en je leven, want het maakt deel van je uit en als je ermee leert omgaan, dan kun je die ervaringen in je voordeel gebruiken.”

Ik wil bij het/mijn lijden beslist geen kaarsjes opsteken en rozenblaadjes neerleggen. Lijden kan ziekmakend en slopend zijn, moordend zelfs. Maar ik moet toegeven dat alle ervaringen en vooral de nare ervaringen me heel veel hebben geleerd. Het meeste van wat ik weet en kan, weet ik en heb ik onder de knie gekregen door met name de nare ervaringen. Als het de mens te goed gaat, dan worden we niet genoeg uitgedaagd. We zijn van nature lui en als het ons lange tijd heel erg goed gaat, dan worden we snel blasé, lui, arrogant en hoogmoedig.

Door alle tegenslagen ben ik me er NOG bewuster van geworden wat echt belangrijk is in het leven. Tevens heb ik geleerd te genieten van de kleine en grote dingen, ontspanning te zoeken, mezelf te zijn en lief te hebben, wat een opvoeder wel en niet moet doen, hoe je je partner kan helpen groeien en ga zo maar door. Ik ben NOG realistischer geworden, heb de waarheid over mijzelf, de mensheid en de natuur deels leren kennen.

Natuurlijk maak ook ik nog steeds heel veel fouten en ben ik niet volmaakt, maar een mens mag ieder moment weer proberen om het beter te doen dan daarnet, gisteren of 40 jaar geleden. En meestal is er heel veel groeipotentie: je raakt nooit uitgegroeid, uitgeleerd… Waarschijnlijk weet ik over tien jaar weer een beetje meer dan nu en hopelijk kan ik dan nog beter omgaan met anderen, mijzelf, de dood, het leven, voorspoed en tegenspoed en de maatschappij.

Inderdaad, alle narigheid die ik heb meegemaakt en nog dagelijks meemaak, is verweven met wie ik ben en met mijn beleving. Ik kan het niet vergeten, het maakt deel van me uit. Deels heeft het lijden me bijna vernietigd, maar het leed heeft me ook wijzer en bewuster gemaakt. Niet een beter mens, want ik ben van nature een best wel lief, diepzinnig, empathisch en betrokken mens, als kind was ik dat al. Dat zit in beide families. Ik kom (voort) uit lieve families, uit mensen die het overwegend goed bedoelen, hard werken en hun beste beentje voorzetten om er het beste van te maken. Ik ben deels een product van mijn ouders en al mijn voorouders, dat zijn we allemaal.

Ik heb veel persoonlijke crises meegemaakt, doorstaan en ik beleef ze nog steeds. Ik ben een tamelijk onschuldig persoon, maar ik heb aan veel ellende blootgestaan en ik krijg ook heden ten dage iedere dag veel te verteren. Al die ervaringen werken op me in en door. Niet allemaal positief. Ik heb heel bewust geschreven dat lijden deels slopend, ziekmakend en zelfs moordend kan zijn. Helaas is dat zo. Maar ik kan dat allemaal niet los van me zien. En ik ben er deels dus ook door geboetseerd. Voor een deel heb ik veel te danken aan al die ervaringen, vooral aan de heel nare ervaringen.

Oké, ik heb er een chronische stress- en angststoornis met psychosomatische shit aan overgehouden en dat is iedere dag een verschrikking, maar ook die kwalen hebben me niet alleen maar geterroriseerd, maar tevens iets geleerd. Over mijzelf bijvoorbeeld. Ik heb veel meer moed, zelfvertrouwen, zelf-liefde en doorzettingsvermogen dan ik dacht. Al die gasten die me niet begrepen of wilden begrijpen en die mij en mijn situatie fout inschatten doordat ze weigerden te luisteren en zich echt voor me te interesseren, hebben alleen maar mijn zelfredzaamheid en zelf-liefde bevorderd, ik zou ze eigenlijk een bedankbrief moeten sturen, met een bos bloemen erbij!

Bedankt voor alle shit!

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s