Levensfases en groeifases

Ieder mens maakt verschillende levensfases mee, de een meer dan de ander, afhankelijk van het leven dat men leidt (en lijdt) en de initiatieven die men neemt of niet neemt.

Ieder mens maakt verschillende groeifases door, zowel lichamelijk als geestelijk, mentaal, emotioneel, seksueel en spiritueel. Echter, er zijn mensen die innerlijk niet (willen en zullen) groeien, die stil blijven staan of juist achteruit gaan.

De mooiste mensen zijn de mensen die gedurende iedere levensfase (met horten en stoten en vallen en opstaan) blijven groeien en moeite doen om te blijven groeien.

Ik zie het bijvoorbeeld bij onze dochter. Nieuwe levensfase: studeren aan de universiteit, een beroepsopleiding, dus automatisch meer bezig met de toekomst en de beoogde carrière.

Maar tevens als mens maakt ze een nieuwe fase door. Ze is in het stadium aanbeland waarin ze het gedrag van haar directe omgeving – ouders en broertje – kritischer en zelfbewuster beschouwt, waarin ze duidelijker ziet hoe de anderen zijn (en waarom ze doen zoals ze doen) en wat voor impact dit op haar heeft gehad en heeft, wat haar bevalt en wat niet, en waarom.

Daardoor wordt ze zelfbewuster en zelfstandiger. Het is een fase waarin ze nog meer op eigen benen komt te staan en wil staan en haar eigen richting aangeeft en op wil, een richting die tevens is gebaseerd op haar ervaringen met de gezinsleden. Sommige dingen neem je graag van je ouders over, andere dingen doe je juist graag helemaal anders, en beter.

Automatisch wordt het dagelijks leven van de omgeving daardoor eveneens (wat) anders. Immers, de perceptie van je kind verandert en daar krijg je als ouder vanzelf mee te maken.

Ik vind het een mooi proces waar onze dochter nu in zit. Mede door haar studie merk ik dat ze als mens een groeispurt doormaakt, en volgens mij helpt onze goede verstandhouding daar bij. Onze gesprekken worden steeds gelijkwaardiger en mooier. De uitwisseling wordt steeds mooier.

Dus, onze dochter zit niet alleen in een nieuwe levensfase, maar mede in een nieuwe groeifase.

Ikzelf zit nog steeds in dezelfde levensfase van werkloze, bloggende freelance journalist/huisman met psychische en psychosomatische problematiek.

Echter, ook ik merk dat ik wederom een nieuwe groeifase doormaak, omdat ik mijn levensvisie andermaal heb verfijnd (betere inzichten, nog meer waarheid) en de levenskunst steeds beter onder de knie krijg, oftewel het toepassen van een bevorderlijk leefpatroon, het genieten alsmede het managen van stress, frustraties, conflicten, spanningen, teleurstellingen, onuitwisbare vervelende situaties, onrechtvaardigheid en de eigen hoog gevoeligheid, emoties, gevoelens en gedachten.

Groeien vereist altijd inzet en wilskracht, kan alleen tot stand komen via keihard werken, veerkracht, leergierigheid, doorzettingsvermogen, inventiviteit, creativiteit, eerlijkheid, openheid, zuiverheid maar soms middels rust, overgave, ontspanning en dankbaarheid. Het maken van goede keuzes, ieder moment van de dag opnieuw, is daarbij essentieel. Een goed leefpatroon is het halve werk. Daarom werkt mijn door mij ontwikkelde NU-therapie ook zo voortreffelijk.

Groeien kun je net zo goed of zelfs als je ziek en gehandicapt bent, gevangen zit (letterlijk en/of figuurlijk), pas een stommiteit hebt begaan, je voorheen je leven hebt vergooid, je werkloos bent en als je arm bent. Geestelijke groei is niet per se afhankelijk van materiële en maatschappelijke zaken, althans: succes, geld, gezondheid en een mooi verleden zijn niet noodzakelijk om te kunnen groeien. Geestelijke groei is een proces van jezelf.

Natuurlijk wordt geestelijke groei een heel moeilijk verhaal als je tegen wil en dank geestelijk te labiel en te ziek, te gestoord bent, als je terminaal bent of als je echt in een brandende hel moet zien te overleven. Dan zit je eigenlijk alleen maar in een levensfase die je zo goed mogelijk moet zien door te komen of waarvan je hoopt dat die zo snel mogelijk voorbij zal zijn, desnoods via de dood.

Je kan geestelijk groeien als je psychische problemen hebt, dat lukt mij dus evenzeer. Maar er moet altijd nog een zekere mate van gezondheid en intelligentie zijn, anders wordt het heel moeilijk. Sommige mensen kunnen met de beste wil van de wereld niet groeien. Ook dat bestaat. Op zulke mensen moeten we niet neerkijken. We dienen hen te steunen, te helpen en te verzorgen. Dat is onze morele plicht.

Mensen die zichzelf niet kunnen bedruipen en die niet meer door de directe omgeving geholpen kunnen worden of die geen directe omgeving hebben door een isolement, dienen we liefdevol, respectvol en met veel uithoudingsvermogen bij te staan, en financieel, sociaal en economisch. Daar zijn we immers medemens voor.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s