Alternatieven (dagboekstijl)

Er is levenswijsheid en er is levenskunst. Op beide gebieden probeer ik mij verder te bekwamen. Ik wil namelijk vooruit in het leven, met mijzelf en mijn leven. Ik hou ervan om te leren, niet op de eerste plaats qua kennis maar met name qua wijsheid en manier van zijn en leven.

Allereerst die levenswijsheid. Gisteren heb ik geprobeerd om de theorie te snappen van wetenschappers die beweren dat tijd niet bestaat. Tijd is iets wat wij meten en als zodanig bestaat het wel, maar fysieke tijd bestaat volgens hen niet, de gebeurtenissen kennen geen tijd. Met mijn simpele HBO-verstand probeer ik die enorm ingewikkelde materie kleuterschool-waardig te maken.

Alles zou volgens die geleerden een eeuwig NU zijn. Stel dat je allemaal polaroid-foto’s neemt gedurende een dag. Al die foto’s zijn afzonderlijke gebeurtenissen en als je die qua chronologie door elkaar husselt – dus de laatste prent aan het begin legt – dan verandert er niets aan die gebeurtenissen. Er zouden dus geen verleden en toekomst bestaan. Je zou dus als het ware tegelijkertijd geboren worden en sterven en dat zou nooit veranderen.

Hierbij moet ik mijn nederigheid erkennen. Ik snap het totaal niet. Daarom leg ik het wellicht niet (helemaal) goed uit. Maar dit is wat ik ervan heb begrepen. Ik heb geprobeerd het te snappen, maar het lukt me niet. Dit houdt niet in, dat het dan ook niet waar is. Ik wijs de theorie daardoor niet als onzin van de hand. Maar ik heb evenmin iets met mensen die zo’n wetenschapper aanhoren en alles meteen voor zoete koek slikken en op iedere familiebijeenkomst gaan roepen dat tijd niet bestaat, terwijl ze dat ook maar van horen zeggen hebben, er nog niet de helft van snappen en terwijl deze theorie nog niet algemeen is geaccepteerd en nog niet is bewezen.

Het heeft voor mij geen zin me er verder heel actief mee bezig te houden, want ik snap het (nog) niet. Ik kom er niet uit hoe het zit en wat die wetenschappers precies bedoelen, en of het waar is wat ze beweren.

Ik ben een waarheidszoeker, maar soms moet ik mijn meerdere erkennen in de werkelijkheid, zoals ik de meeste wiskundesommen niet kan oplossen en me dat bovenal nimmer zal lukken vanwege een zeer beperkt rekenkundig IQ. Rekentechnisch ben ik zeer zwak begaafd. Mijn taalvaardigheid daarentegen is redelijk mammoet.

Ik blijf daarom vooralsnog bij wat ik tot op heden wél denk te snappen en te weten over de waarheid/werkelijkheid. Alles is zowel positief als negatief en alles heeft een constructieve en negatieve variant. Waarom? Omdat het leven nou eenmaal zo in elkaar zit, van nature! Het is het verhaal van dag en nacht, liefde en haat, vrede en oorlog, wijze mensen en domme mensen, lieve mensen en gemene mensen, vriendelijke en onaardige mensen, onbaatzuchtige en egoïstische mensen, empathische en harteloze mensen en ga zo maar door. Maar in alle plus zit een min en in alle min een plus. Zo zit er in ieder lief mens tevens een beetje kwaad (naast heel veel goeds) en zo zit er in ieder rot-mens een beetje goeds (naast alle kwaads).

En daar gaan we nog maar een keer, ik heb het dit jaar al zo vaak geschreven zonder dat het tot u doordringt of zonder dat u er waarde aan hecht: alles is natuur en zoals de natuur met al haar positieve en negatieve mogelijkheden, eigenschappen, manifestaties en gedragingen en met haar natuurlijke, wetmatige tegenstellingen.

De natuur, het leven, bekommert zich niet om het individu of het heil van een soort en grijpt niet in met rechtvaardigheid. De natuur gaat gewoon z’n gangetje zoals ze is. Het is vooral een strijd, een gevecht en het draait om macht, kracht, fitheid, hiërarchie, gezondheid en succes.

Kijk zonder roze bril naar de natuur en bestudeer de geschiedenis van het heelal en van de mensheid en je komt heel veel te weten over de aard van het leven, je doet dan heel veel levenswijsheid op.

Alles is energie. Energie is leven, leven is energie.

De mens is een geëvolueerd dier, natuurverschijnsel, en de lieve, gewetensvolle en wijze mens is rechtvaardiger en veel zachter dan het leven zelf.

We zijn vooralsnog op aarde het meest bewuste en machtige bewegende wezen (met name dankzij al onze uitvindingen en dingen), maar we overschatten onze soort enorm. We zijn niet meer dan een laat in de moderne evolutie ontstane soort die net als de dinosaurussen zomaar op een dag van de aardbodem kan verdwijnen. De aarde, de zon en de zee hebben ons niet nodig, maar wij de aarde, zon en zee wel. We menen ons teveel. Daarom mishandelen we Moeder Aarde en dieren zonder pardon, voor ons deprimerende en domme eigenbelang.

Omdat bijna niemand dood wil en genoegen neemt met dit ene, vaak tragische, onbevredigende, teleurstellende, keiharde en rampzalige EN/of juist heerlijke, verrukkelijke, fantastische leven, heeft men het eeuwige, zalige leven verzonnen, een rechtvaardige super-mens (God, Allah) en vertegenwoordigers van God op aarde (Jezus, Mohammed). Men denkt puur mens-centrisch en men heeft van de verzonnen God dan ook een mens gemaakt, een Vader. Absolute lulkoek natuurlijk.

Men zou moeten inzien dat men ook zonder geloof een goed mens is of kan worden en dat men zonder geloof evengoed kan vertrouwen, hopen, bewonderen, verwonderen en naastenliefde in de praktijk kan brengen. Prima als je in een leven na de dood gelooft en misschien is er zelfs ook wel iets na de dood wat op leven lijkt, maar we zullen het toch hier en nu met en voor elkaar moeten doen.

De goede, wijze en lieve mensen zullen hun krachten en machten moeten bundelen en zich dienen te verenigen om het op te nemen tegen de dwazen en slechteriken.

Jezus was niet de zoon van God – al dacht hijzelf dat hij dat wel was en dat God bestond, omdat hem dit van geboorte af aan was ingepeperd – maar hij vervulde zijn taak wel subliem en ontwikkelde zich zo tot een wijs mens. Zijn boodschap was precies zoals ik die u geef: doe het hier en nu met en voor elkaar en daarbij moeten de lieve, wijze en goede mensen de handen ineen slaan, moedig en met doorzettingsvermogen. Dat is alles wat Jezus oorspronkelijk bedoelde, ons wilde leren, afgezien van die onzin van zonden die je kunt afbidden en een hemel die je kan verdienen als je maar gelooft en een hel waarin je zult worden gestraft. De bullshit van karma en reïncarnatie uit het boeddhisme slaat evenmin ergens op. Het zou allemaal insinueren dat er een spiritueel Plan zou zijn, een speciale bedoeling met de mens van hogerhand. Maar als karma en reïncarnatie bestonden, dan zou het niets te maken hebben met rechtvaardigheid en innerlijke groei, maar met natuur.

Hetgeen niet wegneemt dat een mens kan groeien en bloeien, verwelken en sterven, net als alles in de natuur. In de natuur is er voortdurend sprake van ontwikkeling, zowel in positieve als in negatieve zin. Er is geen verklaring. Het is, dat is de verklaring. Het is van nature nou eenmaal zoals het is, daar zit verder helemaal niets of niemand achter.

Dat is de levenswijsheid die ik tot dusver heb opgedaan. Het klopt allemaal als een bus, maar het is natuurlijk nog lang niet volledig, ik weet nog maar een fractie van wat er te weten valt. Dit leven is te kort om alles te weten te kunnen komen én te snappen. Dat wat je (nog) niet KAN begrijpen, moet je dan ook niet als waarheid gaan verkondigen. Dat moet je pas doen als je zeker weet, met de altijd nederige wetenschap dat kennis nooit volledig is en vaak wordt achterhaald door nieuwe inzichten en ontdekkingen.

Dan de levenskunst. Dat valt niet mee als je het, zoals ik, moeilijk hebt. Ook ik loop iedere dag tegen frustrerende beperkingen en teleurstellingen aan en op en zit gevangen in de begrensde en door kwalen en onverwezenlijkbare dromen ingekapselde werkelijkheid, en dan moet je creatief zoeken naar alternatieven. Als je niet (meer) kan sporten of dansen, wat je het liefste doet, dan zul je iets anders moeten zoeken waar je van kan genieten, de tijd zo aangenaam mogelijk mee om krijgt. Als het niet op manier A kan, en ook niet op manier B, C, D, E, F en G en H, dan maar op manier I. Je moet toch iets.

Ik geloof voor mijzelf niet zo in positief denken, bewust ademhalen, mediteren en yoga, ik geloof in genieten, werken, rusten, ontspannen, je grieven uiten, DWARS DOOR DE STORM HEEN GAAN en afleiding. Ik geloof in de kracht van echte liefde, schoonheid, genot, plezier, zin, lust, creativiteit, vriendschap, humor, muziek, uitdagingen, grenzen opzoeken, verleggen, aangeven en respecteren en ontspanning.

Ik geloof in eerlijkheid, op de eerste plaats naar jezelf toe, in confrontaties durven aangaan, in realiteitszin. Ik geloof niet in pessimisme en optimisme. Ik geloof wel in het eens goed uiten van al je grieven en daarna weer bezig kunnen zijn met en genieten van de leuke dingen des levens.

Ik geloof niet zo in accepteren. Je moet je lot maar beter niet bevechten, want BLIJVENDE ergernis en broeden op je onvrede maken alles erger, maar bepaalde zaken blijven pijn doen en onverkwikkelijk, en die pijn  zul je moeten zien te integreren in en verweven met je bewustzijn en je dagelijkse leven. Je krijgt het toch niet weg.

Lichaam en  geest zijn een, ze werken op elkaar in en door. Ze vormen 1 geheel. Mensen verschillen erg van elkaar. Al hebben ze bijna allemaal twee armen en benen en gevoelens, gedachten, dromen, angsten  en andere emoties, een wijs mens is heel anders dan een dom mens, een lief mens is heel anders dan een stom mens, een hoog gevoelig mens is heel anders dan een niet hoog gevoelig mens. Je beleving is dan totaal anders, je bent dan buitenaardse wezens voor elkaar. De meeste mensen zijn aliens voor mij en ik voel dat ik dat voor de meeste andere mensen ben. Ruim onvoldoende chemie, klik, begrip, aanknopingspunten. Des te specialer zijn voor mij de contacten met mensen met wie het WEL ECHT klikt. Het zijn er maar een handvol, maar die zijn dan ook heel bijzonder! Sommige mensen met wie het echt klikte, zijn er al niet meer of verdwenen uit mijn leven. Sommigen heb ik dagelijks om me heen, gelukkig.

Sowieso ben je existentieel gezien eenzaam, je moet het allemaal zelf ondergaan, niemand anders kan eventjes jou zijn. Als je buiten de groepen valt en een buitenbeentje bent, dan drukt die existentiële eenzaamheid nog zwaarder op je. Je kan er evenwel heel zelfstandig van worden, omdat je op jezelf teruggeworpen wordt. Zo ontdek je je eigen kracht en dat je deels je eigen leven kan regisseren. Echter, een emotioneel en sociaal isolement zijn het ongezondste en ergste wat er is.

Als hoog gevoelige man met tal van door jeugdtrauma’s en de vicieuze cirkel ontstane stoornissen en kwalen ben ik een buitenbeentje en onbegrepen, aan mijn lot overgelaten door de maatschappij, zelfs door artsen en instanties. Werkloos, zonder uitkering, huisman. Niet op één onderwerp en één stijl vast te pinnen blogger. Dat alles bij elkaar is voor mij heel zwaar en zelfs rampzalig en tragisch, maar ik heb het geluk een enorme doorzetter te zijn en een heel fijne vrouw naast me te hebben, en ik sta fier en ferm naast haar. Daar heb je het weer: alles bestaat uit min en plus met de min in de plus en de plus in de min. Er zijn mensen door wie ik me heel erg gezien en geliefd weet en van wie ik weet dat ze mijn blogs bejubelen. Het zijn er weinig, maar des te meer bijzonder is dat!

Ik heb door al mijn kwalen, beperkingen en wolkenkrabber-hoge frustraties en spanningen moeten leren ontspannen. Iedere vooruitgang begint bij Ontspanning. Ontspanning is de basis van ieder heelproces en verbeterproces. Ieder mens moet zelf uitvogelen waar hij/zij plezier aan beleeft, blij van wordt, voldoening uit put, graag doet, moet laten. Dat moet je bij jezelf blijven nagaan. Vaak is wat je als kind al graag deed datgene wat van nature bij je past.

Maar weinig mensen leven hun droom en zijn daartoe in staat, krijgen die kans. Meestal moet je zoeken naar alternatieven. We trouwen bijvoorbeeld lang niet allemaal met onze droomvrouw en droomman. Veel mensen fantaseren ondanks hun (gelukkige) huwelijk over een leven en seks met een veel knapper, rijker en leuker persoon, al dan niet bekend. Niets is ideaal en is volmaakt, of blijft dat. Ook mensen die hun droom kunnen (uit)leven en met de mooiste en leukste man of vrouw van hun dromen zijn getrouwd, hebben en krijgen problemen en komen vroeg of laat op de koffie. Het is altijd wel wat. Sommige dromen worden een nachtmerrie. Sommige nachtmerries eindigen in een droom. Het leven spaart niemand. En iedereen is beresterk, heeft veerkracht. De een meer dan de ander, maar toch.

Levenskunst heeft vooral te maken met je dagelijkse leefpatroon en dagbesteding, welke keuzes je maakt, en of je volhardend blijft zoeken naar een aangename houding, naar leuke dingen. En natuurlijk het leren omgaan met al die ellende, want het leven is één lange aaneenschakeling van grote en kleine, nieuwe en oude problemen. Er gaat altijd wel weer iets fout, ook als iets wat eerst fout zat weer goed is gekomen. Gelukkig kan veel ook weer (tijdelijk) goed komen.

Ik ben steeds eigengereider en onafhankelijker geworden. Het is fijn als anderen me begrijpen, me zien, zich voor me interesseren zoals ik belangstelling toon voor anderen en als ze tijd voor me nemen, maar mijn ervaring is dat de meeste mensen zich niet in je wensen te verdiepen, vooral bezig zijn met zichzelf, veel te snel hun oordeel over je vellen en vaak foutief, zelf zo gemankeerd zijn als de pest (en dat niet inzien, laat staan toegeven) en dat mensen elkaar van nature vooral zien als concurrenten en klootzakken, tenzij ze elkaar nodig hebben en zich tot elkaar aangetrokken voelen (maar dan is het ook weer eigenbelang om aardig te doen tegen zo iemand, want je wilt die persoon in je leven houden).

Wat mensen van me zeggen en hoe ze over mij, mijn situatie, mijn woorden, mijn emoties en mijn werk oordelen, zal me steeds meer een knikker naast het potje wezen. Ze zitten er meestal naast, nemen geen tijd en doen geen moeite om open, niet-suggestieve vragen te stellen, ze kennen me niet, ze interpreteren verkeerd en zijn vaak jaloers of gewoon haatdragend. De meeste mensen deugen, maar zijn niet mijn type, ik kan er niks mee en zij hebben geen boodschap aan mij… Maar er zijn een paar mensen met wie ik een heel bijzondere band heb, en juist omdat die mooie contacten zo schaars zijn, waardeer ik ze zo.

Ik heb geleerd mezelf opbouwend-kritisch in de gaten te houden en te corrigeren, maar ook om mezelf te zijn en en van mezelf te houden, sterk in mijn schoenen te staan. Geen groot ego, maar vooral een sterk ego! In mijn leven, voor mij persoonlijk, is dat de grootste winst die ik tot dusver heb geboekt en dat neemt niemand me meer af. Dat houdt niet in dat het door allerlei omstandigheden niet heel tragisch met me zou kunnen aflopen, garanties heb je nooit. De realiteit heeft me al heel lang geleden ontnuchterd en bevangen.

Maar misschien krijg ik ook wel een heel mooi leven nog. Ik sluit niets uit! Aan mij zal het niet liggen. Ik wil! Ja, ik ben gekweld en dat is ook niet gek en het is moeilijk voor me om die pijn eronder te krijgen of ermee te leven en daardoor kan ik zwartgallig overkomen, maar in de kern ben ik een zeer levenslustig, strijdbaar, dankbaar, vriendelijk, bescheiden (maar niet vals bescheiden!) en goed bedoelend mens. Met al mijn minpunten zoals het feit dat ik vreselijk ongeduldig ben en daardoor impulsief kan reageren en doen. En als ik echt kwaad ben of iemand niet kan uitstaan, dan kan ik heel vals worden. Ik kan moeilijk dingen en ook emoties loslaten en ik maal VEEL TEVEEL, al komt dat laatste ook door de omstandigheden en beperkingen.

Vroeger waaide ik met alle winden mee en wilde ik door iedereen aardig gevonden worden en durfde ik mijzelf niet te laten zien en gelden, maar nu sta ik ergens voor en heb ik een duidelijke, eigen, ‘ge-de-conditioneerde’ visie en mening. Ook dat is levenskunst.

Ik ben altijd iemand geweest die de wereld wil redden en mensen iets wil meegeven en leren, vooral door zelf te blijven leren en schaven aan mijzelf en mijn kennis van mens-zijn, leven en dood. Wie er voor open staat, kan wel iets van me opsteken en iets aan mijn blogs hebben, zoals ik door ervaringen en andere wijze mensen continu blijven leren, in ontwikkeling blijf. Wat dat betreft ben ik blij met en trots op mijzelf. Dankbaar voor mijzelf zelfs!

Ik ben erg beperkt door mijn kwalen en situatie. Dat is zwaar, slopend en tragisch, al heb ik ook heel veel mooie zegeningen zoals een fabuleus gezin en een vrij en progressief land waar ik woon. Daar heb ik iedere dag plezier van.

Het lijden is chronisch en doet me iedere dag pijn, verschrikkelijk veel pijn. Het maakt me in combinatie met alle dagelijkse terroriserende kwalen kwaad en verdrietig, onrustig, wanhopig, moedeloos, gekweld, nog gevoeliger en hulpeloos. Maar iets in mij is als een grasveld dat een dag na een rugby-wedstrijd toch weer herstelt.

Ik sluit dit blog voor vandaag af en ga leuke dingen doen, dingen die binnen mijn beperkte vermogen liggen, surrogaat-dingen waar ik evenwel heel erg van kan genieten.

Maar je moet het lijden nooit romantiseren en al zeker niet als iemand echt lijdt. Romantiseren maakt dan alleen maar kregelig. Mijn leven zou gewoon veel fijner zijn zonder al die kwalen en ik zou nog steeds een tamelijk lief, goed en wijs mens zijn, want dat was ik als kind al, ik kom uit een lief en geestelijk sterk geslacht. Ik zou alleen gelukkiger zijn, blijer en onbevangener. Waarom zou ik dat mezelf niet mogen toewensen?! Ik gun mezelf alles wat ik anderen – van wie ik hou – ook gun!

Ik geloof dat je kan leren van sommig lijden, maar er is daarnaast lijden dat kapot maakt, zieker maakt, levensmoe maakt, gek maakt zelfs. En dat is lang niet altijd een teken van zwakte en eigen schuld!!! Ook van lijden zijn er meerdere vormen en gradaties.

Maak het uzelf en elkaar ook vandaag zo aangenaam mogelijk! Doe wat moet, wat fijn en goed is en laat wat slecht, dom en op de lange termijn ongezond is (tenzij je lekker ongezond wilt leven en een korter leven of een grotere kans op een ziekte op de koop toe neemt, dat is een eigen keuze en in die keuze moet een mens vrij zijn, vind ik – we zijn existentieel al zo on-vrij, en maatschappelijk, politiek en sociaal al helemaal…).

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s