Zo broos

In de sauna werd een vrouw onwel. Op zo’n ogenblik word ik heel onzeker over mijn eigen broze gezondheid. Dan word ik meteen bang dat ik terstond ook onwel zal worden. Als een ander het kan krijgen, ik dus ook!

Ik lees dat Youp van ’t Hek aan zijn hart is geopereerd. Bypasses. Meteen ben ik doodsbang dat ook ik lijd aan een niet opgespoorde hartkwaal. En dat ik die enge bedoening in een ziekenhuis moet ondergaan: de ondraaglijke zenuwen en spanningen voorafgaand aan zo’n opname, weggemaakt worden met een algehele narcose (doodeng!),  open gezaagd worden… Het revalidatieproces…

Al die poespas. Ik ben al zo moe en verzwakt en heb al zoveel ellende meegemaakt, en maak nog steeds zoveel malaise mee… Er kan niet meer bij! Dan liever dood!

Als ik een ambulance zie, word ik terstond doodsbang dat ik weldra zal neervallen, vanwege een hersenbloeding, hartstilstand of epilepsie. Zo broos, zo onzeker. Zo verschrikkelijk onveilig voel ik me, als kind (qua sfeer) en nog steeds (qua gezondheid en levensduur).

Want ik voel me immers ook al meer dan dertig jaar slecht en DAARDOOR onzeker over mijn lijf en gezondheid. Daardoor weinig vertrouwen in het leven. God noch geluk waakt over je.

Ieder voor zich en God voor geen van ons allen…

 

Kutgod.

 

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s