Doe mij ook maar zo’n fijne dwarslaesie!

In het tv-programma ‘De Wandeling’ (KRO-NCRV) wandelt de wandelende vragensteller Sander de Kramer vanavond met een man die beweert dat hij na zijn ongeluk en sinds zijn dwarslaesie gelukkiger is dan daarvoor. Ik ben trouwens heel benieuwd of die man vanavond zo goed ter been zal zijn, dat hij Sander eruit loopt, maar dat niet terzijde.

De gehandicapte man heeft dankzij zijn dwarslaesie zijn grote liefde ontmoet, zijn ergotherapeute (niet te verwarren met al die andere EGO-therapeuten). Ik zou nooit iets met een therapeut willen hebben, want therapeuten zijn altijd teringpuiten, maar dit niet geheel terzijde. Vervelende mensen. Volgens mij lijden die twee allebei aan het Stockholm-syndroom!

Nou, doe mij dan ook maar zo’n fijne dwarslaesie! Dan word ik misschien ook gelukkiger! Wellicht wordt een mens pas gelukkig als hij eerst door een hel is gegaan, dat je dan pas ziet hoe mooi de hemel is vanuit een rolstoel of met een stoornis! Is de hemel mooier vanuit een rolstoel of met een stoornis dan wanneer je kerngezond bent en weinig tegenslagen hebt gekend? Blijkbaar wel!

Doe maar dus maar een volledige dwarslaesie, inclusief hoofd. Een mens kan niet erg genoeg lijden om gelukkiger te kunnen worden! Hoe meer leed, hoe meer zegeningen je telt! En, hoe minder je nog kan hoe meer je ziet wat je nog WEL kan. Blijkbaar…

De beste man met z’n bepaald niet dwars liggende dwarslaesie – de dwarslaesie zet zijn geluk de voet niet dwars! – maakt een enorme denkfout.

Kijk, aangezien deze kerel toch heel erg gelukkig is, kan ik hem best keihard aanpakken, en hij is wel wat gewend inmiddels. Maakt niet uit dat hij de marathon niet (meer) kan rennen en niet op eigen benen kan staan. Hij geniet er toch van?!

De denkfout? De man was zonder dat ongeluk en die dwarslaesie waarschijnlijk ook wel gelukkig geworden, ook in de liefde. Wellicht had hij dan een nog veel leukere en lekkerdere meid ontmoet in plaats van die erg-oh-therapeute! Als hij gaat zeggen dat hij dit moest meemaken om gelukkig te kunnen zijn, dan zet ik de tv uit! Lekker puh! Ik word woedend van zulke bullshit, dan komt de stront me uit de oren en het spuug uit mijn ogen!

Maar ja, door te redeneren dat je na je ongeluk gelukkiger bent dan daarvoor, geef je de frustratie van het lijden zin én een zonnige plaats in je leven. Het is een manier om met het lot – waar je hoe dan ook enorm veel verdriet om hebt – om te gaan.

Want diep in zijn hart had die vent dat ongeluk en die dwarslaesie natuurlijk liever niet gehad.

Kijk, ik hou veel van mijn vrouw en vooral van haar liefde voor mij, maar als ik had kunnen kiezen tussen mijn gezondheid en haar, dan koos ik voor het eerste. Gezondheid gaat voor alles. En had mijn partner veel leed bespaard…

Neem trouwens niet alles zo serieus. Anders valt er weinig te lachen!

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s