Levenslijder

Het is verplicht

Dat je het leven leuk vindt

Je mag het niet haten

Het feestje niet verstoren

Ze ergeren zich aan je

Niet bekommerd om jouw pijn

Alleen om hun eigen welzijn

Het moet gezellig blijven

En als zij lijden

dan moet je luisteren en meedoen

Ach, het is meer dan de trauma’s

Zelfs meer dan de stoornissen

De maatschappij is te wreed

De mensheid te stom

De dood te vroeg of te laat

De natuur te tweeslachtig

Het zijn te ingewikkeld

En ik was al jong doodmoe

Totaal opgebrand

Aan het einde

Een schip zonder reddingsboten

Zo lek als een vergiet

Ja, natuurlijk geniet ook ik

Probeer ik bruin te worden

in de kankerverwekkende zon

Maar diep in de kern levenslijder

Vanaf de geboorte waarschijnlijk

Misschien zelfs al lang daarvoor

Edoch, het is verboden

Dat je het leven verafschuwt

Je moet mee feesten

Ze kennen dat gevoel niet

Nemen het je kwalijk

Menen dat je ervoor kiest

Niet hard genoeg probeert

Nemen zichzelf als maatstaf

Als zij het kunnen dan jij toch ook?

Niemand begrijpt de diepste levenspijn

Alleen iemand die je niet kent

En nimmer zult ontmoeten

Met nog diepere…

© Roland Danckaert

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s