Niet van hier

Mensen vinden elkaar al snel heel erg vreemd. Anders. Raar. Niet goed genoeg.

Veel mensen willen hun identiteit bevestigen – dikwijls onbewust – door zich heel sterk en vasthoudend/levenslang te identificeren met een specifieke groep (politieke partij of religieuze/spirituele stroming, bepaalde krant, het dorp of de stad en/of het land waaraan men verknocht is). Iedereen die geen deel uitmaakt van die groep wordt dan vreemd gevonden en scheef aangekeken, weggekeken. Men gaat er bijvoorbeeld prat op om christen of moslim te zijn, Rotterdammer of VVD-er, Telegraaf-lezer of artiest.

Het verbaast me dus niet dat er overal op de wereld zoveel ‘vreemdelingenhaat’ is. Als autochtonen elkaar al snel een vreemdeling vinden, hoe kijken ze dan wel niet aan tegen iemand uit een andere cultuur?! Ach, het is allemaal mensen/levende wezens eigen, helaas…

Het woord vreemdeling gebruik ik overigens vrijwel nooit, ik vind het een verschrikkelijk woord. Het gaat wat mij betreft altijd om MENSEN en INDIVIDUEN die als mens en als individu benoemd en behandeld dienen te worden, ongeacht hoe ze ons behandelen. Wij willen als mens toch evolueren tot een wezen dat in principe de hemel zou verdienen?

Hoe vaak komt het niet voor dat je in een dorp of stad komt wonen en dat mensen zeggen of denken: ‘Die is niet van hier’. Bij voorbaat krijg je al het stempel van ‘een vreemdeling die niet bij ons hoort’.

Alleen als je volledig meedoet met de oorspronkelijke bewoners en je je aanpast, word je echt geaccepteerd, maar niet als je anders bent en blijft, praat of doet. Als je bijvoorbeeld een ander accent hebt, niet meedoet met de dorps- of buurtactiviteiten en wat andere gewoonten hebt, dan lig je er al snel nog meer uit dan aanvankelijk al het geval was, voordat je ook maar één woord hebt kunnen spreken met iemand. Dan word je genegeerd, buitengesloten en dan wordt er volop over je geroddeld. Onder mekaar praten ze dan slecht over je. Het is geen wonder als je daardoor een hekel krijgt aan die mensen en zelf slecht over hen gaat praten.

Die bekrompenheid begrijp ik wel, omdat het veel mensen eigen is, maar ik heb er een broertje dood aan, ook als ik het bij en in mijzelf tegenkom. Ik probeer dat mesquin, dat provinciaalse gedoe te bedwingen.

We zijn allemaal van hier. En we gaan allemaal naar daar (het eeuwige niets dat niet niks is).

Ik weet dat veel mensen ook deze tekst niet kunnen begrijpen, menen te begrijpen of zelfs verkeerd interpreteren. Dat betreur ik, maar het is niet anders. Ik heb me er al lang bij neergelegd dat de wijsheid vaak niet wordt gedeeld en herkend… We hebben allemaal een ander ontwikkelingsniveau en dat is niemand te verwijten… Het is daarom geen verwijt maar een constatering inclusief begrip.

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s