Euthanasie voor jonge mensen

In zijn Het Parool-column pleitte voormalig politicus en huidige voorzitter van het Humanistisch Verbond Boris van der Ham voor euthanasie bij ouderen die niet (dood)ziek zijn, maar wel klaar zijn met hun leven. Een nobel pleidooi. Maar waarom je beperken tot senioren die levensmoe zijn, bijvoorbeeld omdat ze iedereen hebben overleefd en niemand meer hebben? Waarom jonge(re) mensen die levensmoe zijn en dood willen buiten schot laten? Zou euthanasie voor levensmoeë jonge(re) mensen niet heel veel onnodig leed en gruwelijke zelfmoorden kunnen voorkomen?

Let wel: ook ik vind dat je bij euthanasie niet over één nacht ijs moet gaan. Uitgezocht moet worden of de persoon met een doodswens toch niet gered kan worden van het levenseinde, bijvoorbeeld door meer aandacht voor zijn of haar persoontje en problemen, door mogelijke veranderingen van leefpatroon/leefsituatie en/of door nieuwe perspectieven. Maar heel veel mensen met een doodswens willen helemaal niet nog een trajectje in, die willen gewoon dood. En dat moet kunnen. Anders beroven ze zichzelf op een mensonterende wijze van het leven. Of ze zien verschrikkelijk af. Honden en paarden waarvan we vinden dat ze te erg lijden, maken we zonder gewetensbezwaren dood. Waarom mensen dan niet? We kunnen dan wel meer en zijn de dominantere soort, maar we zijn niets meer dan een hond of paard.

Als je heel erg veel levenspijn hebt, dan voelt het leven helemaal niet als een geschenk waar je dankbaar voor moet of mag zijn. En dat is het dan ook niet. We hangen bijna allemaal enorm aan het leven dat we heel waardevol en wonderlijk vinden en haast moeten vinden, maar we dienen altijd de feiten onder ogen te zien, en in dit geval is het nou eenmaal zo dat mensen – zelfs kerngezonde mensen – zoveel levenspijn of lichamelijke pijn kunnen hebben dat het leven – waar niemand zelf om heeft gevraagd – ondraaglijk is geworden, een vreugdeloze martelgang. En lang niet altijd kunnen de persoon in kwestie en de omgeving inclusief hulpverleners daar iets aan veranderen. Het is dan wat het is, zoals het is. Dat moet je aanvaarden en daarop moet je gepast reageren.

Maar ja, wat de een gepast vindt, vindt de ander wellicht ongepast. In ieder geval moet de persoonlijke wens van iemand worden gerespecteerd. Als iemand dood wil, kan jij wel vinden dat die persoon moet blijven knokken en nog genoeg heeft om voor te leven, maar jouw perceptie telt dan niet. Dan moet je nederig zijn…

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s