Roddels

In een vorig leven was ik roddeljournalist. Er wordt trouwens over geen mens zoveel kwaad gesproken als over een roddeljournalist. Maar dit niet terzijde.

Ik vond het enerzijds heel banaal en onbeleefd om over het privé-leven van mensen te schrijven en dan ook nog eens op een sensationele, smeuïge wijze (maar ik deed het wel zo smeuïg mogelijk!), maar anderzijds ben ik enerzijds een vrouwelijke man die het leuk vindt om het over liefde, relatieproblemen, gevoelens, emoties en privé-zaken te hebben.

Ik was echter vooral erg goed in het lyrisch schrijven over het Koninklijk Huis en dan met name over Máxima, en dat voor iemand die de monarchie een ouderwets en ondemocratisch gedoe vindt en die vraagtekens zet bij de gedragingen en activiteiten van sommige leden van de koninklijke familie en van de vader van Máxima (en misschien ook wel van haarzelf).

Deze week bereikte ons het nieuws dat het mooiste prinsesje met het meest zachtaardige gezichtje – prinses ALEXIA (hoe ijdel van de koning om een van zijn dochters naar zichzelf te vernoemen) – haar been brak tijdens de jaarlijkse skivakantie in Lech. Zielig voor het kind. Ik betwijfel trouwens of zo’n meisje het leuk vindt dat zoiets in het nieuws komt en dat zoveel mensen zich er – goedbedoeld of niet – mee bemoeien of er iets van vinden. Maar zo zie je maar: ook blauw bloed is breekbaar! De pech trekt niemand voor! Helaas ook niet af. Herr Freud(e), leefde u nog maar!

RAF – de Ranzige, Achterbakse Fucker, vrouwvriendelijk en vrouwonvriendelijk tegelijk – schijnt er twee vrouwen tegelijk op nagehouden te hebben. Zijn vaste vriendin was even sigaretten halen en Raf stak er eentje op met een ander, en dat moest zijn partner via de media vernemen. Er zijn altijd wel paparazzi en roddelschrijvers die willen scoren over de rug van een bekende voetballer met een seksverslaving, een speler die wel nog in bed scoort maar nooit meer op het veld, een ‘polderpooier’ Don Juan die elk wijf met een creditcard-liefde neukt, al komt dat die wijven soms ook wel in hun (mis)kraam te pas. Op het veld heeft Raf de snelheid van een stoomlocomotief die maar niet op stoom komt, maar hij versiert vrouwen sneller dan dat ik met mijn ogen kan knipperen en dan dat een kolibrie met haar vleugels kan slaan!

Eigenlijk vind ik het heel stom en raar dat we het normaal zijn gaan vinden dat we over bekende mensen van alles en nog wat (mogen) schrijven. Dat is van een laag niveau en niet erg mensvriendelijk.

Maar ik maak me er nog een paar regels aan schuldig, omdat het soms zo lekker is… Ik heb genoeg geschreven over peace, love and understanding en geen hond die daar op reageert of op inhaakt. En op dit wel, dat zul je altijd zien.

Chantal Janzen schijnt in Duitsland heel erg populair te zijn. Dat verbaast me niets: Duitsers zijn wel vaker dol op verschrikkelijke mensen en speciaal op afschuwelijke Nederlanders: Rudi Carrell, Linda de Mol, Sylvie Meis en nu dus Chantal Janzen. We wisten al dat onze Oosterburen geen gevoel voor humor hebben en daarom de meest humorloze vedetten adoreren, maar bij nader inzien is het best grappig dat ze zo moeten lachen om de meest humorloze, ijdele en arrogante figuren die de mensheid kent. Hitler schenen ze ook heel koddig te hebben gevonden, om nog maar te zwijgen over de cabareteske teksten van Goebbels.

Over verschrikkelijke BN-ers geschreven. Guus Meeuwis. Moet ik meer schrijven? Ik heb een natuurlijke hekel aan die man. Wat het precies is wat me aan hem stoort – behalve dat hij voor PSV is en na zijn eerste twee hits nooit meer een leuk nummer heeft uitgebracht, alleen maar zeikliedjes – daar kan ik mijn vinger-vinger (hallo, Sigmund!) niet opleggen, maar ik krijg spontaan aambeien en voetschimmel als ik die kerel zie en/of hoor. En nu gaat hij scheiden.

Volgens Everzwijn Santenkraam heeft Guus het aangelegd met een blondine uit zijn managementteam – ze zullen nooit eens een negerin, Chileense of Birmese aan de haak slaan, altijd van die blonde of geblondeerde klote-kutjes – die thans zijn liefdesleven in goede banen leidt, en ik zou zijn nieuwe vlam dan een condoleance willen sturen. Ik hoop dat ze diep van binnen voor Ajax is en PSV de meest vernederende degradatie gunt.

Ja, er zijn ook nog BN-ers die ik heel erg leuk, sympathiek en goed vind: Cor Bakker, Herman van Veen, Sander de Kramer, Herman Finkers, Stef Bos en Rob de Nijs bijvoorbeeld. Over hen niets dan goeds. En ik heb ook wel een zwak voor prinses Irene, onze eigen prinsessen-sjamaan.

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s