Nancy Reagan, love came first for the lady

Nancy Reagan, de voormalige actrice en presidentsvrouw, is op 94-jarige leeftijd overleden aan hartfalen. De echtgenote van Ronald Reagan, de veertigste president van Amerika, stond bekend als een stijlvolle en invloedrijke first lady voor wie haar man op de eerste plaats kwam.

door Roland Danckaert

De relatie tussen Ronald Reagan en zijn vrouw Nancy was zeer hecht, hetgeen zeer opmerkelijk mag worden genoemd voor een koppel dat aanvankelijk via de showbizz en later via de politiek zo nadrukkelijk en lang in de spotlights en bloot aan verleidingen stond en al een jaar na de eerste kennismaking in het huwelijksbootje stapte. Nancy was het kind van gescheiden ouders die opgroeide bij een tante. Misschien heeft ze er alles aan willen doen om haar huwelijk te doen slagen en haar man terzijde te staan, wat er ook gebeurde. Alhoewel, het zat gewoon goed tussen Ronald en Nancy. Ze hielden echt van elkaar. Hoe dan ook, het is Nancy Reagan goed gelukt om haar huwelijk goed te houden. Ze leerde Ronald in 1951 kennen en was hem trouw tot aan zijn dood in 2004. Samen kregen ze twee kinderen.

Nancy Reagan werd ruim 94 jaar geleden geboren als Anne Frances Robbins, in New York. Ze studeerde aan de toneelkunstacademie, werkte als verkoopster in een warenhuis en later als verpleegsters-assistente en belandde in Hollywood als actrice. Los Angeles/Californië zou/zouden Nancy’s en ook Ronald’s geliefde woonoord worden. Het echtpaar hield van de zuidelijke sfeer, het zonnige klimaat en van de glitter and glamour in die stad en staat.

Toen Ronald een bekend politicus werd, eerst als gouverneur van Californië, stond Nancy hem altijd terzijde. In zekere zin cijferde ze haar eigen ambities en wensen weg voor zijn carrière, maar Nancy moet het toch ook heel geweldig hebben gevonden dat haar man een beroemd en belangrijk politicus was en dat zij als zijn vrouw en rechterhand een belangrijke rol vervulde. Ze voelde zich er senang bij. Het politieke toneel is ook een podium, net als het echte toneel.

Nancy cijferde zichzelf niet weg door zichzelf onzichtbaar en ondergeschikt te maken. Ze steunde haar man op een zeer actieve manier. Ze dacht mee als hij zijn politieke strategie uitstippelde en kleine en grote problemen moest oplossen en ze gaf hem raad. In het Witte Huis was ze zeer aanwezig. Tijdens zijn gouverneurschap maakte Nancy zich bijvoorbeeld hard voor de Vietnam-veteranen, alsmede voor bejaarde mensen en gehandicapten. Mensen die volgens haar hulp en steun verdienden, stond ze bij. Later zou ze zich vooral inzetten om jongeren en hun ouders te wijzen op de gevaren van alcohol- en drugsmisbruik, bijvoorbeeld via de campagne ‘Just Say No (To Drugs)’.

Ronald was president van Amerika van 1981 tot 1989. Nancy en hij waren rechtgeaarde Republikeinen, vrij liberaal-conservatief, patriottistisch en voor de vrije markt. Toch konden de Reagans het best goed vinden met enkele Democraten, de politici uit het andere kamp. Bijvoorbeeld met de Kennedy’s. Nancy steunde goede voorstellen van bijvoorbeeld de Democraat Obama, alhoewel ze altijd op Republikeinse kandidaten bleef stemmen.

Nancy was niet alleen een first lady voor wie haar man, zijn carrière en het landsbelang op de eerste plaats kwamen, ze was tevens een vrouw die er altijd onberispelijk uitzag en die een verzorgd uiterlijk en een chique uitstraling heel erg belangrijk vond. Ze had een dure smaak. Het Witte Huis liet ze voor veel geld opnieuw inrichten. Zo kwam er een peperduur, nieuw servies. Ook organiseerde ze tal van banketten en andere feesten. Dat zal misschien toch het acteursbloed zijn geweest van de Reagans. Het moest er allemaal perfect uitzien en netwerken was heel belangrijk.

Ronald, die een moordaanslag overleefde in 1981, overleed in 2004. Hij had de ziekte van alzheimer. Het is niet verwonderlijk dat Nancy zich tijdens zijn ziekte en na zijn dood inspande om deze verschrikkelijke ziekte van geheugenverlies klein te krijgen door geld in te zamelen voor onderzoeken naar de oorzaken van en naar geneesmiddelen tegen alzheimer. Zo pleitte ze voor stamcelonderzoek bij embryo’s om de ziekte beter te kunnen traceren en begrijpen.

De gezondheid van Nancy was op zich goed, maar in 1987 overleefde ze borstkanker waarbij haar linkerborst werd afgezet en op latere leeftijd had ze veel problemen met haar spieren en gewrichten. Ze had broze ledematen. Ongeveer twaalf jaar heeft Nancy nog geleefd na de dood van haar geliefde man. Ook na zijn overlijden, stond vrijwel alles wat ze deed en zei – zeker in het openbaar – in het teken van haar man en wat hij belangrijk zou hebben gevonden. Love came first…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s