Zonnestralen in de hel

En dan zit ik op mijn werkkamer te bloggen over mijn ellende, neem ik even pauze en kijk ik om me heen. En dan zie ik al die lieve, grappige, liefdevolle tekeningen van onze twee kinderen die een veel gelukkigere jeugd hebben dan ik. Dan kijk ik met vochtige ogen en een blij hart naar al die kinderlijke maar oprechte liefdesbetuigingen en naar de foto’s van mijn dierbaren. En dan voel ik me opeens heel erg warm en vredig worden van binnen, heel erg gelukkig. De innerlijke glimlach schatert het dan uit. Dat ik DAT in mijn hel mag meemaken!

Of we lopen door de stad – ik te vechten tegen de angsten en lichamelijke malaise – en dan gaat het ondanks de moeite die het me kost (toch best wel goed). Mijn vrouw die rekening met me houdt en me waar nodig (onder)steunt, zoonlief nog steeds zo prettig in de omgang… Dan loop ik emotioneel binnen, dan ben ik opeens eventjes multimiljonair…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s