Trui ademt niet

Ieder mens heeft zijn of haar eigen energiehuishouding en tevens zijn of haar eigen geestelijke en fysieke klimaat. Ik ben iemand die het zowel mentaal als lichamelijk heel erg snel ontzettend benauwd krijgt.

Sommige stoffen (kleding), met name niet-natuurlijke materialen, kan ik niet goed verdragen. Zo krijg ik het in acryl, nylon en polyester – synthetische stoffen – heel snel zo benauwd, dat ik me echt onbehaaglijk en slecht(er) ga voelen.

In Italië – Brindisi – hadden we voor nog geen vijftien euro twee heel leuke truien voor mij aangeschaft. We waren namelijk veel te luchtig gekleed, hadden gedacht dat het er warmer zou zijn. Overdag was het er met veertien graden prima uit te houden in onze dunne jasjes en bloezen, maar ’s avonds en ’s nachts en tevens overdag uit de zon en in de wind was het (te) guur.

De pas gekochte truien waren lekker warm en beschermden me uitstekend tegen de ijzige Italiaanse wind. Puglia kan ’s winters verraderlijk koud zijn. Ik snap niet dat de vele olijfbomen daar zo stoïcijns onder blijven. De olijfbomen gedijen immers bij warmte. Olijfbomen komen oorspronkelijk uit Armenië (een van de oudste landen ter wereld), maar zesduizend jaar geleden werden ze naar het warmere Palestina gebracht en van daaruit naar onder andere Griekenland, Italië en Spanje. Zeshonderd jaar voor Christus begon men met de olijfteelt in die streken van de Middellandse Zee.

Terug in Nederland deed ik de truien graag weer aan. Ik kreeg gisteravond nog complimenten voor de schoonheid van een van de kledingstukken uit die goedkope winkel in Brindisi. Echter, telkens als ik die truien draag, voel ik me nog slechter dan gewoonlijk.

Door trauma, fobieën, frustraties, stress en spanningen – die me eigenlijk al mijn hele leven tarten – voel ik me vrijwel altijd slecht, niet lekker. Iedereen die ooit een heel zware paniekaanval heeft gehad (ik heb er niet-overdreven duizenden gehad gedurende dertig jaar), weet dat het een verschrikkelijke, traumatische ervaring is waarna het nooit meer hetzelfde zal zijn: als je eenmaal weet dat zoiets vreselijks je kan overkomen, dan zijn je onbevangenheid en vertrouwen nooit meer van het kaliber van voor die afschuwelijke ervaring.

Ik kan me voorstellen dat je hetzelfde ervaart bij een psychose, aanval van schizofrenie, epilepsie, kanker en een zware hartaanval. Het erge van een paniekaanval is dat zowel je lichaam als geest helemaal over de rooie gaan en in staat van uiterste paniek verkeren. Je wordt als het ware overvallen door de hel. Helaas krijg je er weinig begrip en aandacht voor, iets wat ik zo moeilijk kan verkroppen, dat ik daardoor slikklachten heb, zo nu en dan.

Maar goed, die trui die dus niet ademt, die de warmte en het zweet veel te dicht bij mijn huid laat… Ik kan de trui van 95 procent acryl en 5 procent nylon niet verdragen, zeker binnen niet, en al helemaal niet als ik een inspanning verricht of me opwind.

Ik ben altijd iemand geweest die het heel erg snel benauwd heeft, die binnen de kortst mogelijke keren de tent uit knalt van de hitte. Ik heb al mijn hele leven last van warmtestuwingen, met name naar mijn hoofd. Het lijkt een oneindige overgang. Ik bloosde vroeger heel snel, heel hevig en heel erg langdurig. Verschrikkelijk.

Omdat ik het altijd zo snel benauwd krijg, duwde ik vroeger – in mijn tienerjaren – bijna dagelijks mijn kop onder de ijskoude kraan (vol open gedraaid). Mijn buurjongens Edwin en Marcel moesten daar altijd vreselijk om lachen. Ik weet nog, dat ze lachend van de pret aan me vroegen of ze een keer mochten zien hoe ik dat deed, mijn hoofd onder de koude kraan houden. We hebben toen met z’n drieën op de badkamer met groene tegels gestaan van mijn ouderlijk huis. Immers, onder de badkamerkraan, bij de wastafel, maakte ik mijn hoofd altijd nat en koud.

Het was alsof ik een dansende beer was, alsof ik een kunstje of act opvoerde en de twee broers van het entertainment genoten. Ze lachten zich slap. In hun ogen was ik die jongen met die gekke gewoonte om altijd met kletsnatte haren buiten te komen voetballen.

“Waarom doe je dat,” vroegen ze weleens. Ik wist zelf eigenlijk niet goed waarom, maar nu weet ik het wel: mijn innerlijke thermostaat staat altijd erg hoog en de innerlijke temperatuur loopt razendsnel op. Plus het feit, dat ik extreem hoog gevoelig ben (en door alle paniekaanvallen en moeilijkheden nog kwetsbaarder en gevoeliger ben geworden dan ik al was) en hoog gevoelige mensen verdragen – net als autistische mensen – minder goed kleding die prikt en/of niet ademt, plus het feit dat ze het snel benauwd krijgen, lichamelijk en geestelijk.

Kijk, dit zijn weer allemaal zaken waar je een arts of je huisarts vrijwel nooit over zult horen, je psycholoog ook niet. Je hoort, ziet en leest zoiets zelden terug in de media. En toch is het iets dat veel meer mensen herkennen. Misschien niet dat van dat hoofd onder de koude kraan, maar er zijn natuurlijk veel meer mensen – ook mannen en jongeren – met opvliegers-achtige ervaringen en/of die slecht tegen synthetische kleding kunnen.

Alleen ik, in mijn heel kleine kringetje, ken al een aantal mensen dat het evenzeer heel snel benauwd heeft, dat last heeft van ‘opvliegers’/warmtestuwingen (ook jongens en meisjes) en dat bepaalde kleding slecht verdraagt.

Ik ben een autodidact. De meeste dingen vogel ik zelf uit of werk ik zelf uit. Met mijn klachten kan mijn huisarts niets en de pillen werken averechts, maar ik heb geleerd om mezelf te helpen, gewoon door creatief na te denken over de problemen maar ook over mogelijke oplossingen en te blijven proberen om verlichting te ondervinden. Daarbij heb ik heel veel aan de informatie op internet. Van je hulpverleners en artsen krijg je nooit zoveel informatie. Die hebben veel te weinig interesse, veel te veel patiënten en veel te grote eurotekens in hun ogen.

Vaak kunnen heel kleine dingen voor grote ellende zorgen en zijn het kleine oplossingen die voor grote verlichting kunnen zorgen. Zoals een trui die je niet lekker zit, hoe leuk de volwassen ‘romper’ ook is… Uit met dat ding!

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s