Mijn leven en het getal 7

Johan Cruijff had iets met steeds terugkerende getallen in zijn leven achter welke deze schijnbare wetmatigheid nummer veertien een diepere bedoeling zocht, waarmee hij toeval en zinloosheid/willekeur wilde uitsluiten (in feite zocht Cruijff naar diepere betekenissen). Daardoor ben ik gaan nadenken over mijn eigen leven en mijn getallen, en verhip: het getal 7 lijkt bij mij steeds terug te keren…

Mijn lievelingsgetal is altijd – vanaf mijn zevende of zo – nummer 16 geweest. Op de een of andere manier vind ik dat een mooi getal. Echter, ik weet precies waarom ik van het getal 16 hou: mijn favoriete voetballer Johnny Rep (o.a. Ajax en Oranje) voetbalde dikwijls met rugnummer 16. Ik was helemaal weg van hem. Hij was mijn eerste grote idool. Ik was helemaal gek van zijn voetbalspel, uiterlijk en gedrag.

1+6 (als je het getal 16 herleidt)= 7.

Het getal 7 heeft best vaak een belangrijke rol gespeeld in mijn leven, toeval of niet.

Het eerste ouderlijk huis waar ik woonde, was op nummer 27. Op mijn zevende gingen we verhuizen naar een ander, groter en mooier huis, op nummer… 7.

Onze eerstgeborene zag het levenslicht op 7 september. Zelf ben ik geboren in 1967.

Belangrijke omwentelingen in mijn leven vonden meestal plaats om de zeven jaar. Toen ik 14,5 was, kreeg ik een bril en mijn eerste vriendinnetje. Rond mijn 21ste kreeg ik de Grote Inzinking en rond mijn 28ste ben ik getrouwd. Rond mijn 35ste had ik het meeste succes en het meeste geld van mijn leven, rond mijn 42ste raakte ik werkloos.

In de antroposofie (uitgaande van het bestaan van een geestelijke wereld die toegankelijk zou worden via ontwikkeling van het bewustzijn) bestaat het leven uit fases van telkens zeven jaar.

Volgens de numerologie is 7 het getal van spiritualiteit en geluk. Mensen bij wie dit getal steeds terugkeert, zouden via introspectie (naar binnen durven gaan en durven kijken wat zich daar afspeelt) wijzer moeten of kunnen worden. Zulke mensen hebben vaak afwijkende ideeën, een andere kijk op het leven waardoor anderen hen moeilijk begrijpen en waardoor de ‘7-mensen’ zich eenzaam kunnen voelen. Ze gedijen het beste in een rustige omgeving en zijn serieus in de liefde, maar kunnen goed alleen/single zijn.Ze houden zich vaak diepgaand bezig met spirituele en filosofische zaken.

Toeval of niet, het klopt bij mij allemaal als een bus. Het is de spijker op mijn kop! Echter, als ik me ging verdiepen in een ander getal, dan zou het wellicht ook kloppen.

WETMATIGHEDEN

Wetmatigheid is een eigenschap en een gedraging van de natuur. Aangezien alles en iedereen natuur(verschijnsel) is, manifesteert wetmatigheid zich overal en bij alles en iedereen. Ik geloof evenwel niet dat deze wetmatigheid een diepere, hogere betekenis en bedoeling heeft en het gevolg is van een goddelijk concept, het is volgens mij gewoon de aard van het beestje (van het leven), zoals het bestaan nou eenmaal ook bestaat uit destructieve en constructieve krachten en machten, positieve en negatieve manifestaties, golflengtes, frequenties en energieën.

Dat ons leven vaak een rode draad kent van steeds terugkerende verschijnselen en gebeurtenissen, is evenmin vreemd. Alles gaat zoals het gaat, doordat we zijn zoals we zijn en het is zoals het is. Doordat de natuur/het leven van nature nou eenmaal een slijpdans is tussen en met polariserende tegenstellingen die niet zonder elkaar kunnen bestaan, keren plus en min en de min in de plus en de plus in de min altijd weer terug.

Doordat de natuur nou eenmaal een strijd is om hiërarchie, territorium, macht, status, eten, drinken en seks (behoeften-bevrediging), belangen, welvaart en welzijn gaat het zoals het gaat, zowel bij andere dieren als bij ons.

DE RODE DRADEN IN MIJN LEVEN

Vanwege de aard van mijn extreem gevoelige, eenkennige, controversiële, ongeduldige, paradoxale en gulzige karakter, mijn daaruit voortvloeiende gedragingen én de  aard van de natuur en dus tevens van de maatschappij kent ook mijn leven steeds terugkerende situaties en gebeurtenissen die je als wetmatigheden zou kunnen aanmerken.

Isolement, eenzaamheid, eigenzinnigheid, conflicten met andere mensen, boosheid over het onrecht en de waanzin en me moeilijk staande kunnen houden in de maatschappij keren bij mij steeds weer terug in de vorm van bijvoorbeeld werkloosheid, het buitenbeentjes-gevoel, wisselende successen, gebrek aan geduld en ruzies/onmin met anderen. Behoefte aan rust, alleen-zijn en structuur, maar ook aan opwindende contacten, afwisseling en constante vernieuwing zijn voor mij bepalend. Ik val altijd overal buiten, dat was op de kleuterschool en voetbalclub al zo.

Ik ben voor een man erg gevoelig, lief en zachtaardig en heb veel typisch mannelijke maar ook vrouwelijke eigenschappen en interesses (die homo’s vaak helemaal niet hebben: ik ben iemand die erg inzoomt op gevoelens en emoties). Ik ben vaak in trek bij homo’s, maar ik vind de meeste mannen fysiek en geestelijk totaal onaantrekkelijk, uitzonderingen daargelaten. Er zijn evenwel weinig vrouwen die een man zoals ik, als het erop aankomt, aantrekkelijk vinden, en zeker als die man ook nog eens chronisch ziek en zwak is, geen eigen geld heeft en geen loopbaan meer heeft. Ik heb het in dat opzicht dus erg getroffen met de steun, het begrip en de loyaliteit en liefde van mijn Sandra.

Helaas vullen twee mensen elkaar nooit helemaal aan, en zijn er altijd dingen aan de ander die je niet bevallen of die zorgen voor pijn, teleurstelling, twijfel, onvrede en verlangens. ‘De hel, dat is de ander’, zei Sartre al. Ik zeg dat de hemel net zo goed de ander kan zijn, maar het klopt wel dat de relatie met andere mensen – zeker voor eigenzinnige, gecompliceerde individuen – vaak onbevredigend en conflictueus is.

We waren afgelopen weekeinde in Friesland en we vonden het heerlijk dat er daar zo weinig mensen van buitenlandse komaf waren. Ho ho, me niet meteen van racisme en xenofobie beschuldigen! Als iemand het altijd heeft opgenomen voor de multiculturele samenleving, economische vluchtelingen en oorlogsvluchtelingen en als iemand zich thuis voelt over de hele wereld, dan zijn mijn vrouw en ik het wel. Bij voorkeur doe ik onze boodschappen in een zeer multiculturele wijk. Ik geniet daar van.

Echter, al die verschillende kleuren en culturen, dat is ook heel hectisch, verwarrend en onrustig. Vergelijk het met een wei waar niet alleen paarden en ezels lopen en veel verschillende soorten paarden en ezels, maar ook nog eens heel veel honden, katten, giraffen, geiten, leeuwen, wezels, eksters, toekans, noem maar op… Bij mensen gaat die mix door onze beschaving, wetten, verboden en geboden op sommige plaatsen in de wereld redelijk tot heel goed, maar het is en blijft moeilijk. Het is al moeilijk om in een gezin met elkaar samen te leven, en dan hebben we het over mensen met en van hetzelfde vlees en bloed, uit hetzelfde nest!

Vaak zijn allochtonen in ons land – en al zeker (Noord-)Afrikanen, mensen uit het Midden-Oosten, Oost-Europa en Antillianen – van het wat minder ontwikkelde niveau, en dat brengt toch een bepaalde sfeer met zich mee.

Bovenstaande zal wel helemaal verkeerd worden geïnterpreteerd en worden verdraaid, maar dat is dan maar zo.

WAT IS ER NU EIGENLIJK PRECIES MET ME AAN DE HAND?

Lange tijd dacht ik dat ik chronisch overspannen was, maar dat is niet zo. Wat is er dan met me aan de hand? Welnu, mijn lichaam en geest zijn gewoon heel erg verzwakt en chronisch van slag door alle spanningen, stress, trauma’s en frustraties in mijn leven, bovenop mijn zeer gevoelige en dus kwetsbare aard (waarvan ik geen ‘gezondheidslast’ had voor de Grote Inzinking).

Ik ben als het ware helemaal ontregeld. Lichaam en geest zijn totaal van slag. Daarover heb ik al genoeg geschreven.

Ik lijk heel erg open, en ik openbaar inderdaad meer over mijzelf – inclusief over mijn gevoelens, verlangens, emoties en gedachten – dan de meeste mensen (maar dat is autobiografische schrijvers eigen).

Echter, er is nog een hele wereld aan privacy waar alleen ik weet van heb en weet van zal houden. Er is nog heel erg veel dat ik niet bloot geef. Ik heb ontzettend brede en diepe gronden, en er is bij mij gigantisch veel en breed aan de oppervlakte.

Er zijn heel veel gedachten, gevoelens, lusten, verlangens en wensen die ik met helemaal niemand deel en kan delen. Ieder mens heeft recht op privacy. Sommige gewaarwordingen en geheimen zijn niet om te delen. Maar ik ken die geheimen zelf wél en heel belangrijk: ze mogen er van mij zijn, ik accepteer ze.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s