RTL5 slaat plank mis met Idols

RTL(5) heeft de talentenjacht ‘Idols’ maar weer eens van stal gehaald. Qua kijkcijfers geen slechte zet: gisteravond stemden meer dan 1,2 miljoen mensen af op de afzeik-tv, terwijl RTL5 normaliter heel lage kijkcijfers haalt. Maar waren we het stadium van leedvermaak-tv niet allang gepasseerd? Blijkbaar niet…

Net als mijn moeder, die ik zojuist sprak, heb ik gisteravond met krullende tong en een sloophamer in mijn buik zitten kijken naar ‘Idols’, bij gebrek aan andere programma’s waar ik interesse in had. Op zich zie en hoor ik altijd graag live-muziek, daarom keek ik.

Walgelijk vond ik het, zoals volwassen mensen in de jury – gearriveerde ‘sterren’ – kandidaten zaten uit te proesten en soms puur op uiterlijk en eerste indruk zaten te beoordelen, zowel op een overdreven positieve en zelfs geile manier als op badinerende, negatieve wijze.

Het gemene van de makers en presentatoren/juryleden van ‘Idols’ is, dat ze sommige mensen eruit pikken om in een kwaad daglicht te stellen en niemand tegen zichzelf in bescherming nemen (integendeel): het hele programma is gestoeld op de deelname van mensen zonder zelfkennis en zelfinzicht, geauditeerden die niet kunnen zingen en/of geen uitstraling hebben.

‘Idols’ trekt heel veel rare en vaak onderontwikkelde types aan. Sommige mensen vinden dat leuk om te zien en genieten ervan dat deze mensen zichzelf belachelijk kunnen maken en extra belachelijk worden gemaakt, maar ik krijg er taaie stukken in mijn schnitzel van.

Vervolgens worden die mensen verschrikkelijk beledigd, uitgelachen en afgezeken. Soms worden de juryleden zelfs boos, omdat iemand niet kan zingen. Dan zeggen de juryleden dat ze naar een echte ‘Idol’ zoeken en vragen ze zich af wat zo iemand in godsnaam beweegt om te auditeren.

De makers hebben er evenwel bewust voor gekozen om niet alleen de talentvolle mensen aan bod te laten komen, maar vooral ook de kneusjes. Alles voor de kijkcijfers. En ik geef toe: het programma geeft een uitstekend beeld van het niveau van de mensheid. Heel veel mensen overschatten zichzelf schromelijk, hebben totaal geen zelfbewustzijn en kunnen niet tegen kritiek. Echter, de juryleden zijn zelf enorme eikels.

Ik heb het toch al nooit zo op jury’s. De vaak ijdele, arrogante en egocentrische mensen achter de jurytafel creëren samen een melig, samenzweerderig en onoverwinnelijk sfeertje, voelen zich machtig en realiseren zich niet dat ze met in dit geval hun vieren veel sterker zijn dan de dikwijls bloednerveuze kandidaten. Bovendien zegt een jurylid zelden iets dat duidt op vakkennis, een buitengewoon beoordelingsvermogen en een verrassende visie.

In de huidige jury zit bijvoorbeeld Martijn Krabbé. Hij voelt zich natuurlijk vereerd dat hij is gevraagd om zitting te nemen in de jury. De zoon van Jeroen is bevorderd van presentator tot muziekkenner/jurylid. Als jurylid heb je meer macht. Krabbé presenteerde de talentenjachten, zoals ‘The Voice’, altijd serieus en innemend, maar als jurylid zit deze verwaande kwast doodleuk mensen uit te lachen en in de zeik te nemen. Wat een ongelofelijke hufter!

Naast hem zit Jamai Loman, de winnaar van het eerste seizoen van het programma in 2002-2003. Deze voormalige brillennerd zou moeten weten hoe het is om als kandidaat op de stip voor een jury te staan, maar hij probeert steeds op ongepaste wijze de leukste en het meest bijdehand  te zijn, over de rug van de meest kwetsbare kandidaten. Wat een polder-cowboy en geilhans is dat, zeg!

Naast Jamai zit Eva Simons. Ik snap niet dat zo iemand zich leent voor zo’n gemeen en smakeloos format. Ze is minder erg dan die twee rukwindhonden Krabbé en Loman, maar ze is erger dan de man die naast haar zit: dj Ronald Molendijk, de enige van het stel die zich een beetje normaal en waardig gedraagt, althans in de aflevering van gisteren. Misschien is hij wel net zo erg als de rest, maar dat moet nog blijken.

Verschrikkelijk is Ruben Nicolai, de presenterende cabaretier die na De Lama’s nooit meer iets heeft gedaan waar hij trots op kan zijn. Nicolai komt met zeer flauwe bijdragen. Hij doet leuk, maar is niet leuk. Hij interviewt kandidaten bij wie hij zwakte en kwetsbaarheid voelt op een heel vileine wijze, maar zodra er iemand tegenover hem staat die hij aantrekkelijk vindt, blijkt hij ineens heel normaal te kunnen doen, al druipt de geilheid dan uit zijn mondhoeken, ooghoeken en door zijn gulp.

Dat de acterende presentatrice Lieke van Lexmond zich leent voor dit programma verbaast me hogelijk. Ze maakt altijd een lieve (menslievende) en serieuze indruk, en ze had dan ook ‘nee’ moeten zeggen tegen het aanbod om ‘Idols’ te doen. Maar ja, onze ‘sterren’ zijn allang blij als ze aan het werk blijven en weer eens voor een programma worden gevraagd.

Nogmaals, ik dacht dat we die badinerende, vruchteloze afzeik-tv, dat leedvermaak, wel gehad hadden, dat het een gepasseerd station was, zeker in deze tijd waarin velen het betreuren dat ook internet is verworden tot een scheld- en ruziekwelder.

Toen ‘Idols’ in het najaar van 2002 begon, kreeg het programma veel kritiek te verduren. ‘Idols’ zette alle deuren open voor onbarmhartig afzeiken, voor hufterigheid, voor leedvermaak ten gunste van geld, populariteit en kijkcijfers. ‘Idols’ was het begin van  de geoorloofde, openlijke hufterigheid.

Je dient de massa te disciplineren, op te voeden, bij te scholen en schaven en wijzer te maken, en geen handvatten te geven om het laagste niveau in zichzelf en anderen naar boven te halen, iets dat ook Geert Wilders doet. Als politicus en als programmamaker en presentator heb je een verantwoordelijkheid, en een taak. Die verantwoordelijkheid dien je te nemen en die taak moet je zo goed mogelijk uitvoeren.

Ik betreur het zeer, dat ‘Idols’ zo populair is geworden en weer terug is op de buis. Dit land gaat toch al een beetje meer kapot aan elkaar afzeiken, aan hooggewaardeerd gedoe laag bij de grond. Het kijken naar de voorrondes/audities van dit programma levert mij ongezonde spierspanningen op, alsmede de smaak van de hel op de tong. Het is een ongunstige ontwikkeling voor de samenleving (waarvan de media deel uitmaken) dat zo’n programma terug is en ook voor de professionals die eraan meewerken is het als mens en als tv-persoonlijkheid een zorgelijke ontwikkeling. Alles wat zo’n Krabbé en Loman hadden opgebouwd (bijvoorbeeld aan krediet en waardigheid), breken ze nu zelf weer af…

En nee, het is niet MAAR een tv-programma. Ogenschijnlijk onbelangrijke zaken kunnen heel veel effect hebben: naar ‘Idols’ kijken meer dan 1 miljoen mensen en dus heeft zo’n show impact op individuen en op de maatschappij. Het is slecht dat een dergelijk wanstaltig tv-programma zomaar op de buis mag en kan en dat het populair is. Zo’n programma verlegt de grenzen van de hufterigheid en banaliteit in onze samenleving. Juist in deze tijd hebben we veel waardigheid, menselijkheid, vriendelijkheid en klasse nodig…

Het verbaast me evenwel niet dat een rechtse, commerciële zender ‘Idols’ uitzendt…

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s