De bodybuilder

Mensen kunnen veranderen, in hun voordeel en in hun nadeel. Meerdere keren tijdens hun leven. Ze kunnen steeds beter of aangenamer worden, maar ook steeds meer onuitstaanbaar en moeilijk.

Ze zeggen: ‘Ach, Piet is zo. Hij is stil, hij zegt nooit veel’.

Dat zeggen zelfs mensen die heel dicht bij hem staan. Maar ik weet nog hoe Piet was toen we jong waren en ik weleens bij hem logeerde. Hij was goedlachs, soepel in de omgang, had veel vriendjes en praatte honderduit. Hij was meer benaderbaar en spontaner dan ik. Piet is dus helemaal niet zo teruggetrokken, van nature. Hij is het geworden. Dat is een verschil.

Ik kan me goed herinneren, dat Piet van een vrolijke jongen veranderde in een wat depressieve en fatalistische puber. Op een gegeven moment zei hij maar steeds: ‘Ach, de wereld vergaat toch’.

Niet veel later ging Piet op fitness en bodybuilden en werd hij alsmaar breder. Als jongen was hij heel slank en dun, veel dunner dan ik. Het werd voor hem steeds belangrijker en een obsessie om gespierd te zijn. Hoe breder hij werd, hoe stiller. Hoe gespierder, hoe meer afstand hij begon te nemen en te houden van andere mensen, hoe minder benaderbaar hij werd.

Al meer dan dertig jaar is hij of doet hij nu zo. Ik heb altijd gehoopt dat hij ooit weer de oude Piet zou worden: praatgraag, toegankelijk, goedlachs, aanwezig en levendig. Maar het zit er blijkbaar niet meer in.

Hoewel ik psychologisch goed ben onderlegd, weet ik niet wat er in Piet is gevaren dat hij zo is veranderd, zo verschrikkelijk stroef en roestig is geworden in de omgang. Ik kan dus alleen maar terughalen dat hij als kind behoorlijk extravert en blijmoedig was, dat hij op een gegeven moment zwartgallig werd doordat hij zich bewust werd van dingen die erg zwaar op hem drukten en dat hij uiteindelijk steeds gespierder en tegelijkertijd steeds afstandelijker werd.

Of het een pose is – die zogenaamd coole houding, weet ik niet. Bodybuilders werken met poses, posities. Ze moeten hun body showen. Of zijn gedrag ook een pose/show voor de bühne is geworden, wie weet! Of zijn gereserveerde houding een methode is om zich ongenaakbaar te voelen, het is gissen.

Ik weet niet of Piet nog weet dat hij vroeger anders was, of hij zich dat kan of wil herinneren. Zijn directe omgeving lijkt het te zijn vergeten. Volgens mij staat hij er zelf ook niet zo bij stil. Het leven van Piet lijkt te draaien om werken, zijn lichaam trainen, bier drinken, mooie vrouwen, seks, tv kijken en slapen.

In elk geval lijkt hij niet meer zo kwetsbaar als in die depressieve, fatalistische periode, maar hij is dus ook nooit meer zo vrij en soepel in de omgang geworden als weleer.

Ik denk niet dat Piet veel zelfinzicht bezit en aan de dag legt. Hij vindt het wel goed zo. Dat hij echter een betreurenswaardig figuur is geworden – nog steeds een goede bluts weliswaar – heeft hij niet in de gaten. Blijkbaar werkt dit voor hem. Intrigerend is de vraag of en vooral HOE hij zo ontoegankelijk is geworden door de depressie en/of het antwoord daarop: het bodybuilden, want er lijkt een relatie te zijn tussen deze drie elementen.

Sommige mensen kunnen de harde kant van het leven echt niet aan, hoe oppervlakkig ze ook lijken of zijn…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s