Ode aan mijn vrouw

De meeste mensen zijn ergerniswekkend gemankeerd en middelmatig, ook als mens. De meeste mensen zijn als vlinders zonder vleugels of met hooguit één. Maar jij hebt twee gouden vleugels waarmee je het oud ijzer kan wegtoveren en je bezit een ruggengraat waarop je vrachtschepen kan torsen.

De meeste mensen ontwikkelen zich niet, ook niet als mens. Ze zijn zich niet bewust van hun tekortkomingen en fouten en blijven ze herhalen. Die mensen kunnen er zelf weinig aan doen. Sommigen zijn heel lief en hebben bijzondere kwaliteiten, maar vergeleken bij jou zijn het lege mosselschelpen, terwijl jij een parel in jouw pantser bewaart. In die juwelenschil van jou mag ik schuilen indien nodig en kan ik genieten van de schittering van jouw innerlijke sieraad.

Je bent de enige die me nooit heeft laten zakken, die me nog nooit teleur heeft gesteld, die in mijn moeilijke omstandigheden precies het juiste zegt, zwijgt en doet.

Jij bent de schrijfster en hoofdpersoon van het succes-hoofdstuk binnen mijn tragische levensverhaal.

Jij bent goudbruin en al die anderen zijn heel erg bleek. Naast jou lijken ze nog veel bleker dan ze van nature al zijn…

In mijn leven heb ik heel veel pech gehad, maar ik heb met jou zoveel geluk dat het onkruid van de pech wordt overwoekerd door jouw veld met wilde bloemen. Je verdient de hemel op aarde. Want je bént het paradijs in mijn wereld…

http://www.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s