Stad op zondagochtend

Geen mens op straat

Nergens een kat of hond

Het is een overvolle spookstad

Alleen lege blikjes steken

rollend de straat over

begeleid door de wind

Restanten of bewijzen

van een uitgaansavond

vrezen de komst van

de vlijtige vuilnisman

Ook dingen zijn bang

voor definitieve verdwijning

De afvalberg hun Angstgegner

Ik voel me leger dan leegte

Het weinige dat ik nog kan

doe ik te enthousiast

Steeds als het een beetje gaat

geef ik te lang vol gas

De tank is snel weer leeg

De storm in mij

blaast mij met gemak weg

Net zo weerloos ben ik

als de opgedronken blikjes

Maar ik hou van de mensvrije stad

intens van de slapende maatschappij

Alleen op zondagochtend

kan Roermond me zo

bevredigend en bekoorlijk

gezelschap houden

Dan heb ik haar voor mijzelf

en is ze met haar volledige

aandacht helemaal bij mij

Geen bedreigingen

Ik spreek (af) met de panden

De raamdecoraties zwaaien

Zonnestralen als warme slingers

De wolken horen bij het architectenplan

Een intiem feestje

Ik ben de enige genodigde

En de stad houdt me te vriend…

© Roland Danckaert

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s