Soms verergeren zielenknijpers je leed

In een ingezonden brief in en aan een dagblad heb ik geschreven dat sommige therapeuten en therapieën schade aanrichten. Omdat er geen plaats voor is in de krant (brieven mogen slechts 200 woorden bevatten), leg ik mijn bewering in dit stuk uit.

Patiënten ervaren – wat ze ook mankeren – spanning en stress, frustraties en onvrede. Ze voelen zich (over bepaalde dingen) ongelukkig en ontevreden. Alles wat een behandelaar verkeerd doet of zegt of juist niet doet wat wel wenselijk zou zijn, kan de spanningen en stress bij de patiënt verergeren, waardoor tevens zijn of haar problemen toenemen.

Vooropgesteld: ook therapeuten zijn maar mensen. En alle mensen zijn feilbaar, al geven slechts weinig mensen hun fouten ruiterlijk toe en hebben maar weinigen opbouwende zelfkritiek.  Het is hoe dan ook onvermijdelijk dat behandelaars net als iedereen fouten maken, steken laten vallen, soms zelfs ronduit falen en/of slechte mensen of mensen met een afwijking zijn.

Therapeuten kunnen op allerlei manieren schade aanrichten bij hun patiënten. Zo zijn er therapeuten die lichamelijke en zelfs seksuele grenzen overschrijden. Er zijn tevens zielenknijpers die mentale en emotionele grenzen (van de patiënt) onvoldoende in acht nemen.

Probleem-oplossers kunnen op nog veel meer manieren de mist in gaan. Bijvoorbeeld door slecht of op de automatische piloot te luisteren, vooringenomen te zijn, een ‘geval’ te beschouwen als al die andere ziektebeelden en patiënten en daarbij te generaliseren (te routineus!) en dientengevolge foute conclusies te trekken en zelfs verkeerde diagnoses te stellen.

Maar ook wanneer de patiënt niet kan rekenen op voldoende compassie, begrip, warmte, menselijkheid en erkenning van de witte jassen en/of wanneer hij/zij het gevoel krijgt onvoldoende te worden beschouwd als een uniek individu met een unieke casus en belevingswereld, kan hij/zij nog meer gefrustreerd raken, en dus nog meer onvrede, stress en spanningen gaan ervaren, waardoor haar of zijn klachten verergeren.

HET WORDT SCHROMELIJK ONDERSCHAT, DE NEGATIEVE INVLOED DIE EEN THERAPEUT EN/OF THERAPIE KUNNEN/KAN HEBBEN (GEHAD)! MEN GAAT ER AUTOMATISCH VANUIT DAT EEN THERAPEUT GOED WERK LEVERT. ALLEEN BIJ HEEL DUIDELIJKE MISSTANDEN WORDT DE BEHANDELAAR TER DISCUSSIE GESTELD EN MOGELIJK AANGEKLAAGD, MAAR OP KLEINE, MEER SUBTIELE SCHAAL KOMT HET VOLGENS MIJN INFORMATIE EN ERVARINGEN HEEL VAAK VOOR DAT MENSEN EEN KLAP KRIJGEN DOOR EEN BEHANDELING EN/OF THERAPEUT.

Komt nog bij dat niet alle adviezen voor iedere patiënt goed werken. Zo kan een therapeut de nadruk leggen op het doen van ademhalingsoefeningen, maar kan de fanatieke en/of overbezorgde patiënt dan over-bewust worden van zijn/haar ademhaling of de oefeningen in overdreven mate gaan toepassen, waardoor er nieuwe problemen ontstaan, bovenop de reeds bestaande problemen. Of een behandeling bij je past en aanslaat, is heel persoonlijk. Vaak hebben therapeuten geen of onvoldoende oog voor de mogelijk negatieve effecten van een behandeling, en zijn ze niet of onvoldoende geïnteresseerd in hoe de patiënt de oefeningen ervaart en toepast.

Kortom: psychologen en psychiaters evalueren MET de patiënten niet of onvoldoende de effecten en het ervaren van de behandelingen. Vaak is het toch een situatie van: ‘Ik ben gezond(er) en heb ervoor gestudeerd om jou te helpen, ik sta hoger in rang, dus wat ik doe dat moet goed zijn en als het je niet helpt, dan ligt dat waarschijnlijk aan jou maar zeker niet aan mij of aan mijn behandeling’. Zo wordt het niet gezegd, maar wie goed tussen de regels door kan luisteren, hoort het wel zo.

Het is niet mijn bedoeling om behandelaars af te kraken of af te vallen. Dat zou hun goede werk en vaak goede bedoelingen geweld aan doen. Deze kritiek is dan ook bedoeld om samen te komen tot een betere benadering van de patiënt en betere behandelwijzen.

De ervaring leert ons bijvoorbeeld dat sommige zielenknijpers veel te ver door analyseren en doorschieten in het oorzakelijk denken, waardoor ze dingen totaal uit hun verband rukken, verkeerde conclusies trekken, foute diagnoses stellen en de patiënt ongewild en onbewust opzadelen met foute informatie en nog meer beschadigen of in elk geval niet vooruit helpen. Ze redeneren soms veel te ver door en zien verbanden die er niet zijn. Een zeer kwalijke en mogelijk zelfs gevaarlijke zaak!

Natuurlijk zijn ook de patiënten niet volmaakt en niet foutloos. Veel patiënten hebben niet het vermogen en/of de lust om zelf na te denken, de adviezen te begrijpen en grondig en volhardend in de praktijk te brengen en open te staan voor hulp.

Edoch, de ene patiënt is de andere niet. In mijn ingezonden brief schreef ik dat sommige patiënten – het zijn echt uitzonderingsgevallen – zichzelf – met de hulp, liefde en de steun van anderen in de omgeving – beter kunnen helpen dan dat de professionals hun kunnen helpen. Patiënten met extreem veel zelfinzicht, analytisch vermogen en een natuurlijke aanleg voor psychologische inzichten kunnen soms meer hebben aan de eigen inzichten dan aan die van de profs.

Sommige patiënten steken hun behandelaar naar de kroon, zelfs als het gaat om het managen van hun eigen diepe shit.

Het kan daarbij zijn, dat de patiënt niet in staat is zichzelf (helemaal) te genezen, maar dat de behandelaar daartoe nog minder in staat is.

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s