De staat van de mensheid

Ik constateer bij haast iedereen een ontstellend gebrek aan inlevingsvermogen, redelijkheid, wijsheid (de juiste inzichten/analyses/visies), compassie en verdraagzaamheid. Mensen zijn en/of doen zo onmenselijk!

Zowel vluchtelingen als de autochtone burgers in het land van immigratie hebben geen of veel te weinig oog voor de problemen en situatie van de ander. Men luistert niet naar elkaar en men hoort elkaar niet uit interesse uit.

En de positieve en negatieve vooroordelen en generalisaties zijn niet van de lucht…

De werkelijkheid is helaas, dat het leven (de natuur) en de mensheid nooit veel anders en beter zullen worden. Machtsmisbruik, domheid, materialisme, hebzucht, misleiding, eigen-gewin en eigenbelang zullen altijd belangrijke drijfveren blijven van heel grote groepen en machtige mensen.

Maar dat wil niet zeggen, dat het geen zin heeft om goede daden te verrichten en je geen moeite meer moet doen om druppels op de gloeiende plaat te laten vallen.

Kijk, mensen zijn – als er geen gemeenschappelijk belang/doel of gemeenschappelijke vijand is (die verbinden) – zo verschrikkelijk verdeeld. Maar zelfs de vluchtelingen met een eender lot zijn verdeeld en individualistisch. Het is ieder voor zich en God voor geen van ons allen. Van samenhang is geen sprake meer.

Mensen zijn ook zo ontzettend uiteenlopend qua beleving, opleidingsniveau, bewustzijnsniveau, gevoeligheid, intelligentie, inborst, idealen en visies. En daar komen nog eens de specifieke eigenbelangen bij, alsmede al die individuele situaties. Daardoor zal en KAN er nooit wereldwijde harmonie zijn.

Heel veel mensen hebben een hekel aan elkaar en/of geen boodschap aan elkaar, dat zie je al bij je in de straat. Zelfs als men leeft en laat leven, is er vaak in grote mate sprake van afgunst, haat, kwaadsprekerij, onbegrip, ongenoegen en onverschilligheid.

Maar op microniveau kun je – als je zo bent – goede dingen doen en wijze woorden verspreiden en je verbinden met enigszins gelijkgestemden. Alleen als de nood echt aan de man is – zoals bij rampen of oorlog – kan er ook op macroniveau iets ontstaan dat lijkt op verbinding, saamhorigheid en samenwerking op zeer grote schaal.

Het is wat het is. Kijk op een realistische manier naar de natuur – de wereld van dieren, planten en bomen maar ook van de aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en overstromingen- en je begrijpt waarom alles is zoals het is, waarom ook de menselijke diersoort drijft op territoriumdrift, concurrentie, hiërarchie en samenwerking voor het eigenbelang en waarom er steeds van alles mis gaat…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s