In België is Jan Mulder niet Jan Jansen

Het rare/clowneske kapsel-elftal van België – de Rode Duivels die in het doosje bleven zitten – stelde gisteravond hevig teleur door met pek tussen de noppen voetballend met 2-0 van Italië te verliezen.

De azzurri waren in alles beter: hun volkslied is veel mooier, hun kapsels zijn fraaier, hun shirts zijn prachtig, hun koppen zijn knapper en hun spel veel doortrapter. De door de Franse en Nederlandse taal verdeelde Belgen voetbalden alsof de spelers geen gemeenschappelijke voetbaltaal hebben. En dan hebben ze ook nog eens een coach die een overspannen indruk maakt en foute keuzes maakt. Hij zou eigenlijk moeten regeren vanaf een massagetafel of vanuit een whirlpool, met Wilfried van Moer die de juiste opstelling en wissels in zijn oor fluistert.

Na afloop van de wedstrijd zapte ik even naar de Belgische zender, voor de nabespreking in het land van rouw. Jan Mulder was een van de analisten aan tafel. Wat me opviel, is dat de Groninger in Vlaanderen nog razend populair is en er meer als Belg dan als Nederlander wordt beschouwd, vanwege zijn succesperiode bij Anderlecht natuurlijk (als speler) en zijn nimmer verhulde liefde voor deze club en voor de zuiderburen. Belgen hebben doorgaans een hekel aan Nederlanders, tenzij ze zelf een hekel hebben aan hun eigen volk/volksaard en/of tenzij de Nederlander lyrisch is over België. België-minnende Nederlanders kunnen in Vlaanderen echt nooit meer stuk. Zie Jan Mulder.

Gisteravond heb ik gezien en gehoord dat Jan Mulder bij onze zuiderburen nog steeds op de top van zijn roem is. Hij wordt daar nog geloofd, aanbeden, scherp en humoristisch gevonden. Het aanwezige publiek in de studio gaf hem open doekjes en lachte massaal om zijn sketch-achtige verbale bijdragen. En ik zag zo sterk dat J.M. hiervan genoot dat ik zijn geluk tot in mijn teelballen kon voelen. Ook of vooral Jan Mulder vindt aandacht zalig(makend). Hij kickt erop. Hij is eraan gewend en eraan verslaafd. Hij wil liefst geen dag zonder te verschijnen in de media. En het liefst heeft hij er publiek bij, publiek dat hem hoorbaar waardeert. België houdt van Jan Mulder en Jan Mulder houdt ervan om geadoreerd te worden. België neemt Jan Mulder nog serieus.

Bij ons is dat verleden tijd. Op onze televisiezenders hoor je steeds vaker een vernietigende analyse over Jan Mulder. Bij ons is hij Jan Jansen, gewoon maar een ouwe gek die zijn scherpte kwijt is, die in cirkeltjes rond redeneert, versleten woorden en zinnen oplepelt en die nog zo nodig op tv moet. Mag, wil.

Bij ons wordt Jan Mulder steeds minder serieus genomen. Ik vermoed dan ook dat de voormalige spits van Anderlecht, Oranje en Ajax liever in België dan in Nederland werkt (voor hem voelt het vast niet als werk. Het is een dik betaald uitje dat de psycholoog en de geraniums overbodig maakt).

En als je als Nederlander naar Jan Mulder kijkt en luistert, terwijl hij onder zijn Vlaamse bewonderaars is, dan lijkt het nog heel wat. Dan ga je warempel weer geloven dat die Jan heel erg grappig en slim of wijs is. Op de Belgische tv lijkt hij twee meter langer, twee zomervakanties bruiner en uitgeruster en tien jaar jonger, echt!

Trouwens, wat is het heerlijk, een EK zonder Oranje. Geen stress, frustraties, spanning. Lekker relaxed voetbal kijken, verrukkelijk! Verkwikkend! Geen valse verwachtingen, geen teleurstellingen, geen ergernissen. Zo’n EK is alleen maar leuk als je Duitser of Spanjaard bent en je land duidelijk beter is dan de rest en dan ook zeer zeker in de finale komt.

En van zo’n afstandje voel je hoe onbelangrijk voetbal toch eigenlijk is. Dat het maar een spelletje is. Er zijn miljarden belangrijkere zaken in het leven en op de wereld gaande, zaken waarover bijna niemand zich (zo) opwindt. We maken muggen van olifanten en olifanten van muggen.

Ik hoop dat Oranje nooit meer aan een eindtoernooi of kwalificatieronde meedoet. Ajax ook niet. Dan is voetbal voor mij heerlijke stresstherapie, terwijl ik anders in therapie moet vanwege de ondraaglijke (extra) spanning… En al zeker als Jan Mulder bij Studio Voetbal op zondagavond zijn ouderwetse, afgezaagde en cabareteske kijk op de wedstrijden geeft… Grrr….

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s