Mona Lisa

Mona Lisa, mevrouw Lisa,

Zo mysterieus als je lach binnensmonds (mocht je eigenlijk wel glimlachen van de grote meester? Had je per ongeluk een goed uitgepakt binnenpretje? Zag je iets dat of iemand die je vertederend vond? Gebeurde er iets dat een beetje komisch was?), zo mysterieus ben jij, en dan vooral de geschilderde versie van jou. Meer dan vijfhonderd jaar ben je al een raadsel, een groeiende vraag.

Blijkbaar was je de beminde vrouw van een fanatieke, dwingende en ambitieuze koopman/handelsman (kleren en zijde) en latere lokale politicus, geheten Francesco del Giocondo. Je woonde met hem in Firenze, tegenover de vader van Leonardo da Vinci, dus je hebt de grote kunstenaar gekend.

Misschien was Leonardo da Vinci wel (heimelijk) verliefd op je. Hij hield immers van puur, vrij en authentiek en had een zwak voor mensen die niet bovenaan de maatschappelijke ladder stonden. Jij, oorspronkelijk Lisa Gherardini, kwam uit een familie die niet rijk was. Vijf kinderen kreeg je, en je leidde van 1479 tot 1542 een redelijk rustig leven.

Da Vinci zou jou hebben vereeuwigd in opdracht van jouw man. Echter, die heeft het doek nooit gekregen. Was Da Vinci te gehecht geraakt aan het schilderij en/of aan jou? Kreeg Leonardo misschien ruzie met jouw man en weigerde hij het daarom (aan hem) te verkopen? Of vond jouw man het portret niet goed genoeg? Dat kunnen vooral kunstkenners zich nu niet voorstellen, maar het schilderwerk van Vincent ging tijdens zijn leven toch ook niet als poedersuiker over de poffertjes?

We weten zelfs niet of jij, Lisa del Giocondo, degene bent op het beroemde schilderij of dat de Mona Lisa is geïnspireerd op het schilderij dat of de eerste (later aangepaste, overgeschilderde) versie die Da Vinci van jou vervaardigde. Op de eerste versie van het doek lach je nog niet en draai je jouw ogen nog niet opzij. Je hebt daar nog wenkbrauwen en haarversiering. Da Vinci zou jou, Lisa del Giocondo, hebben ‘omgeschilderd’ tot een minnares van zijn vriend Giuliano de Medici, op diens verzoek. Maar dan zou ook De Medici zijn in opdracht gegeven kunstwerk niet hebben gekregen of gekocht.

Volgens mij heeft Da Vinci nooit van iemand opdracht gekregen om jou te schilderen, maar wilde hij het zelf (jou vereeuwigen). Ik denk dat hij van jou hield. Je fascineerde hem. En volgens mij ben jij, Lisa del Giocondo, in de eerste versie van Da Vinci’s poging een paar jaar jonger dan in de uiteindelijke versie, en heb jij – toen je later poseerde – die glimlach aan de schilder laten zien, die licht-geamuseerde, verlegen kwinkslag om je mond.

Misschien heeft Da Vinci die glimlach opgevat als een teken van wederzijdse aantrekkingskracht of van een verstandhouding en was die glimlach hem daarom alles waard. Hebben jullie elkaar gekust, hartstochtelijk?

Ik vermoed nochtans, dat er veel teveel achter het kunstobject wordt gezocht door de kunst-snobs en de zogenaamde kenners en geleerden. Het was een heel religieuze tijd en ik denk dat jij een heel vrome, degelijke, toegewijde vrouw en echtgenote was, een beetje de rust en uitstraling had van Moeder Maria.  Een gewone vrouw die door haar religieuze toewijding zelf een beetje op een heilige leek. Een mooie, vrome vrouw, dat moet Da Vinci opwindend en aantrekkelijk hebben gevonden, op z’n minst zeer hebben gewaardeerd.

Het schilderij met de naam Mona Lisa heeft jou, Lisa del Giocondo-Gherardini, overleefd. Het schilderij wordt door miljarden mensen aanbeden, zoals jij misschien hooguit door je ouders, man, kinderen en portretschilder werd aanbeden.

Iedereen wil de Mona Lisa zien, omdat ze vinden dat ze het schilderij eens gezien moeten hebben en omdat mensen nou eenmaal nieuwsgierig zijn naar bekende mensen en beroemde dingen en daaraan veel waarde toekennen en hechten.

Jij en zelfs Da Vinci zouden de huidige gekte en verering omtrent het doek waarschijnlijk uitlachen. Jullie zouden het mogelijk zelfs geagiteerd en hoofdschuddend de rug toekeren, dat overdreven, opgeklopte gedoe.

Jazeker, Da Vinci kon kunst fabriceren zoals geen ander. Zijn kunst was meer werkelijkheid dan de realiteit zelf. Het was werkelijkheid+. Levensechter dan het echte leven. En pure weergave van de waarheid, waarbij feitelijke details en gedetailleerde emoties haarfijn ineen werden geweven.

De Mona Lisa hangt niet in Le Louvre, Le Louvre is eigenlijk om jou heen gebouwd. Het doek is bekender dan het museum, zoals de Nachtwacht bekender is dan het Rijksmuseum, misschien zelfs bekender is dan Rembrandt zelve.

Het schilderij heeft veel meegemaakt. Het heeft gehangen in bekende paleizen (zoals Versailles en Chambord) en is van en/of bij beroemde personen geweest (Lodewijk de Veertiende en Napoleon).

Mona Lisa, mevrouw Lisa, glimlach je nu nog wat breder als je dit allemaal leest of sla je je handen voor je ogen? Zonder die glimlach – dat belangrijke detail – was de Mona Lisa waarschijnlijk nooit zo gewild en beroemd geworden. Al die mannen, al die egocentrische en geile mannen, moeten verliefd zijn geworden op die glimlach en het gevoel hebben (gehad) dat je speciaal naar hun lacht(te). Je weet toch dat mannen zichzelf wat dat betreft constant voor de gek houden?

Mona Lisa

verstrekt liefdesvisa

Een geheim op haar lippen

waarvan niemand de herkomst kan aanstippen…

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s