Amusementswaarde EK voetbal (weer) laag

Het EK voetbal in Frankrijk is meer dan een week bezig en ik moet helaas constateren dat de amusementswaarde van het toernooi erg laag is. Zelden oogverblindend voetbal, vrijwel geen uitblinkers en ontzettend veel teleurstellende passes, schoten, hoekschoppen en passeer-acties. Het draait eigenlijk bij geen enkele ploeg echt goed. Alles draait om het resultaat.

Misschien heeft het er mede een lilliputterig mee te maken dat zo’n groot voetbalfestijn wordt afgewerkt na een lang en zwaar seizoen en dat de spelers zich moeten forceren om zich op te laden voor het EK. Als ik sterren als Cristiano Ronaldo, Gareth Bale, Zlatan Ibrahimovic, Paul Pogba en Mario Mandzukic op de stokbrodeneters-velden zie schutteren – Ronaldo, Bale en Zlatan blijken zonder goede medespelers het verschil totaal niet te kunnen maken en Ronaldo en Bale zijn aan de bal zelfs een van de slechtste spelers van dit EK – dan valt me dat gewoon heel erg zwaar tegen.

Er zijn bovendien heel weinig spelers die wél in positieve zin verrassen. Marek Hamsik van Slowakije en Dimitri Payet van Frankrijk zijn zowat de enige twee uitzonderingen.  Die twee kende ik voor het EK nog niet zo goed en zie ik van Lens tot Toulouse af en toe heel leuke dingen doen.

Voor de rest is het armoe troef. Negen van de tien corners belanden op het hoofd of in de voeten van een tegenstander, de meeste vrije trappen en schoten zwaaien af en er is een ontstellend gebrek aan mooie passeer-acties en snel en doeltreffend samenspel (in de diepte). Heel veel landen zijn te zwak en/of te negatief ingesteld en graven zich met minstens negen spelers voor de goal in en loeren op de counter. Eigenlijk spelen alleen Duitsland, Spanje en Kroatië enigszins leuk, aanvallend voetbal. België heeft het met zoveel leuke aanvallers in zich om als een reuzenrad of windmolen bij windkracht 16 te draaien, maar bakten tegen de Italianen melige en zouteloze flensjes en deden daarna hun plicht tegen een onthutsend zwak, verdedigend Iers team.

Ik ben een voetballiefhebber en het is dat het natuurlijk tot op de laatste speeldag van het evenement spannend blijft wie gaat winnen, maar als ik heel eerlijk ben, dan moet ik bekennen dat ik eigenlijk heel weinig van profvoetbal en zelfs van dit EK kan genieten. Ik zie gewoonweg te weinig fantastische en verrassende acties en veel te weinig polsslag-verhogend spektakel voor het doel.

Zoals aangestipt, ligt het misschien een beetje aan het tijdstip van zo’n EK: vlak na een slopend clubseizoen. Maar er zijn meer oorzaken van het gebrek aan amusementswaarde van het profvoetbal op het allerhoogste niveau: veel teams zijn te angstig en/of te zwak en graven zich in, nog maar weinig spelers durven creatief te zijn en zijn een echte persoonlijkheid op het veld (ik geniet wat dat betreft wel van de Duitser Toni Kroos), de tactiek overheerst de techniek plus de creativiteit, en de trainers zijn veel te dominant op een negatieve manier.

Komt nog bij: voetbal is (tegenwoordig) gewoon niet meer zo’n boeiend kijkspel.

Voetbal is eigenlijk achterhaald, zeker qua spelregels. Het is een aanfluiting dat er in deze moderne tijd nog geen of onvoldoende gebruik wordt gemaakt van video-arbitrage, het is me een doorn in het oog dat trainers in de laatste tien minuten en in de blessuretijd van een wedstrijd onzinnige wissels (mogen) toepassen om tijd te rekken (heel irritant, dat spel-oponthoud de hele tijd!), de spelers mogen ongestraft veel te vaak overtredingen maken, maar blijven vaak ook veel te lang zogenaamd dood op het veld liggen en de inworp had allang vervangen moeten zijn door de intrap. En dan heb ik het nog niet gehad over die misselijkmakende buitenspelregel waardoor aanvallen steeds worden afgevlagd. Er gebeurt gewoonweg veel te weinig voor de doelen. Veel te weinig spektakel.

Het voetbal zou zijn gebaat bij een radicale herziening van de spelregels. Je zou kunnen denken aan een regel waarbij je maximaal maar een halve minuut op de eigen helft de bal mag rondspelen (anders een penalty voor de tegenstander!), aan het toekennen van een strafschop bij iedere derde corner, aan het opheffen van de buitenspelregel, aan het binnen twee minuten na de opbouw van een aanval moeten schieten op doel en ga zo maar door. En: iedere geblesseerde speler onmiddellijk afvoeren per brancard zodat het spel snel hervat kan worden, het spel niet meer stilleggen bij een wissel, het niet meer mogen wisselen in de laatste tien minuten en in blessuretijd (maar snel rood trekken bij opzettelijke harde overtredingen), het veel eerder toekennen van strafschoppen en rode kaarten bij overtredingen en het toepassen van video-arbitrage (2x per helft per trainer aan te vragen) alsmede het onmiddellijk ingrijpen van de video-arbiter wanneer een doelpunt onterecht is toegekend of afgekeurd.

Je zou zelfs kunnen denken aan het terugbrengen van het aantal veldspelers tot 8 en aan het verkleinen van het speelveld.

Op dit EK zijn sowieso veel te veel landen actief. Je zou een EK alleen moeten spelen met de 5 beste nummers 1 van de kwalificatiepoules, aangevuld met het gastland. Dan heb je dus zes landen die je in de voorrondes allemaal tegen elkaar kan laten uitkomen. De nummers 1 en 2 van die ene poule van 6 spelen dan in de finale tegen elkaar.

Maar ik weet ook wel, dat dit er allemaal nooit van zal komen en dat niet al mijn suggesties haalbaar zijn. Daarvoor is de voetbalwereld veel te conservatief. Voorlopig zijn de media, sponsoren en fans nog heel enthousiast en bereid om geld en aandacht te investeren in het huidige profvoetbal. Wat dat betreft, weet men niet van ophouden. Men gaat maar door, zonder het tij te (willen) keren. In de hele maatschappij en politiek gaat dat zo.

Toch ben ik zeer zeker lang niet de enige die van mening is, dat er naar verhouding ontzettend weinig te genieten valt op de velden, en niet alleen tijdens dit EK. Wanneer zie je nog eens echt 90 minuten lang flitsend, sportief, super aanvallend en creatief voetbal? Welke speler is in staat om keer op keer een gevaarlijk schot te lossen en dan 4 van de 5 maal tussen de palen te mikken en om een paar verdedigers te omspelen?

Als we heel eerlijk zijn en even niet meegaan in de waan van dat miljoenenbal en echt kritisch zijn, dan moeten we eerlijk en ruiterlijk toegeven dat het profvoetbal om naar te kijken eigenlijk een bolletje ijs in een hete braadpan is…

Roland Danckaert is freelance (sport)journalist.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s