Likes op Facebook onvoorspelbaar

Ik geef toe dat ik – ambitieus en ijdel als ik ben – altijd wil scoren. Waardering vooral. Ik vind het lekker als mijn ego wordt gestreeld en dus om complimenten te krijgen en dankbaarheid te ontvangen. Daarom ruikt mijn koffie ook zo vaak naar pis als ik op Facebook weinig aandacht krijg voor mijn posts. Aandacht is in dit geval: reacties en likes.

Foto’s doen het meestal beter dan teksten. Mensen raken meer en meer visueel ingesteld. Lekker snel even foto’s scrollen. Men neemt steeds minder de tijd om iets te lezen. En het moet vooral niet te inhoudelijk zijn. Oppervlakkig graag! En luchtig! Positief liefst! Van koetjes en kalfjes maakt men graag een mug die men in een olifant omtovert.

Ik reageer op Facebook geregeld op nieuwsartikelen van kranten en tv-zenders. Soms krijg ik helemaal geen commentaar en likes, en soms – heel onverwacht – relatief veel. Volgens mij gaat het daarbij zeker niet alleen om wat je schrijft, want vaak schrijf ik binnen 5 minuten iets van gelijke strekking en wordt het ene bericht wel gewaardeerd en het andere totaal genegeerd. Ik denk dat het aantal likes heel veel samenhangt met toeval en de samenloop der omstandigheden.

De meeste kans op likes maak je als een post heel vers is en je de eerste of een van de eersten bent die reageert. Je moet vooral kort en bondig reageren.Als je een reactie geeft van meer dan 5 regels (en mensen op meer weergeven moeten klikken om de uitvoerige versie te lezen) dan kun je het schudden. De mensen zijn gewend geraakt aan korte, krachtige sms-taal en Twitter-taal. Een uitvoerige uiteenzetting is ouderwets en wordt niet gepruimd.

Dus, als je veel likes wilt krijgen, dan moet je eigenlijk heel strategisch, berekenend en tactisch te werk gaan. Ik wil heel graag heel veel likes krijgen en indruk maken op de andere Facebook-gebruikers (want ik vind het heerlijk om uit te blinken en waardering te krijgen), maar het zit toch niet in me om daar alles voor te doen en te laten. En dus blijf ik lappen teksten vervaardigen, dikwijls op ongunstige momenten.

Ik ben gewoon niet zo geslepen. En hoewel ik in het echt uitermate gereserveerd/afstandelijk/terughoudend en sceptisch overkom, ben ik eigenlijk heel spontaan en tamelijk puur. Ik leef met ziel en zaligheid, meer dan met een tactisch plan om te scoren. Zo was ik als jeugdvoetballertje ook: ik speelde puur op gevoel, moest het hebben van ingevingen. Het hoofd zwabberde daar maar wat achteraan. Baas in eigen buik!

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

http://www.Achterdetraliesvandeangst.jouwweb.nl

http://www.Oorlogsverhaalinmelick.rolanddanckaert.nl

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s