Magie

Ik zat half liggend in de luierstoel met uitzicht op de achtertuin en zag hoe een ekster – zwart-wit zoals u weet – door het gras sprong. Een ekster heeft iets van een kangoeroe. Ik knipperde met mijn ogen en toen ik bij herhaling naar de vogel keek, zag ik op dezelfde plek in het gras een kat, zwart-wit. De ekster was verdwenen.

De kat sloop door het groen en gebruikte de sprieten als camouflage. Als vogel moet je desondanks blind zijn om zo’n sluipjager niet te zien. Mijn oogleden vielen andermaal een halve seconde toe – kijken is inspannend – en toen ik mijn doppen wederom opende, zag ik in het gras – op dezelfde plek als waar de kat en de ekster waren geweest – een zwart-wit gevlekte hond. Nou ja, het was een hondje. Klein dus. Zo groot als de kat. Deze muizeneter was nergens meer te bekennen. De hond ging op het gazon liggen alsof het zijn mandje was en legde zijn kop op zijn voorpoten. Ik dagdroomde hoe het dier in mijn luierstoel lag en ik op het gazon en hoe de hond mij gadesloeg. Zien honden kleuren of alleen maar zwart en wit? In mijn verbeelding was ik in de optiek van de viervoeter zwart-wit.

Nadat ik opnieuw met mijn ogen had geknipperd, ontwaarde ik op de inmiddels magische plek in het gras het symbool van yin en yang en het draaide langzaam rond, tegen de wijzers van de klok in. De hond was spoorloos verdwenen. Voor mij is de betekenis van deze Chinese symboliek (yin en yang, vrij vertaald: Wim en Jan) de allesoverkoepelende waarheid. Door hun spleetogen hebben de Chinezen een brede kijk op de realiteit.

Mijn eigen kleine, schijnbaar immer dichtgeknepen en diep liggende ogen vielen weer even toe – hoe doen mensen dat die bijna niet met hun ogen knipperen? Hun ogen moeten toch zo droog zijn als de Sahara? – en het yin yang-teken was in rook opgegaan en had op dezelfde plek in de tuin plaatsgemaakt voor een schaakbord met witte en zwarte schaakstukken. Ik heb nooit leren schaken. Schaken is een beetje voor God spelen, voor een wiskundige God. Je hebt zomaar de macht om een paard op te tillen, als een almachtige regieruiter. Twee keer in mijn leven heb ik op een merrie gezeten, en ook ooit op een ezel en een olifant, en beide keren had ik het gevoel alsof het dier de menner was en niet ik.

Nog een keer knipperde ik en wat ik toen zag, overtrof mijn stoutste dromen. Een heuse pandabeer zat in het gras! In mijn gras. Nou ja, eigenlijk in het gras van mijn vrouw, want zij betaalt tegenwoordig de hypotheek (maar gelukkig hangt zij het principe aan van ‘mijn huis is jouw huis’). De pandabeer zat in de bodembedekking te kauwen op een stuk bamboe. Deze tak veranderde zomaar spontaan in een panfluit waarop de beer begon te spelen, en nog hemels mooi ook.

Onze fantasie is de beste magiër die er is. Alles wat je bedenkt, is een vluchtige realiteit waarin je de betonnen werkelijkheid even kunt buitensluiten of waarmee je haar, jezelf en jouw droomconsumenten kan verrijken en verblijden.

Roland Danckaert heeft twee zeer afwisselende bundels uitgebracht. Voor meer informatie klikt u op onderstaande link.

http://www.gigaboek.nl/content/MIKS/boekinfo.htm

Zie ook de gratis internetboeken van de hand van deze freelance journalist/auteur/blogger:

http://www.Oorlogsverhaalinmelick.rolanddanckaert.nl

http://www.Achterdetraliesvandeangst.jouwweb.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s