Cabaret op internet

Deze cabaretvoorstelling is niet om te lachen. Mevrouw, ja u daar met die smurfensloffen aan en de krulspelden in uw pruik, wat zit u nou stom te lachen? Ik had toch geschreven dat deze voorstelling niet is om te lachen? U moet zich wel aan de regels houden, hé? Het is MIJN voorstelling! Gaat u maar weg! Ik kan u hier niet bij gebruiken. Ga maar naar Peter R. de Vries kijken of iemand anders die een persiflage doet van zichzelf. Waarom beginnen mensen al te lachen zodra een cabaretier opkomt of maar zijn mond opent om adem te halen? Men heeft zich zo ingeprent dat het een gezellig, humoristisch tafereel gaat worden, dat men door deze autosuggestie om alles gaat lachen!

Verdomme, mijnheer, zit u nou ook al te lachen achter uw pc? Ja, ik bedoel u, met die Bart Chabot-bril, dat Barry Hay-haar en die André Hazes-neus. U bent samengesteld uit allerlei beroemdheden, geloof ik. Waar koop je dat bouwpakket? Echt, ik haat hersenloze mensen zoals jullie, die alleen maar op een cabaretvoorstelling af komen om wat dom te gaan zitten lachen.

Cabaretiers snijden verdomme heel serieuze zaken aan, maar ze moeten hun boodschap altijd verpakken in humor, anders stroomt de zaal nooit vol en heel snel leeg. Waarom kan de massa niet gewoon een serieuze boodschap aan? Waarom moeten we over heel ernstige zaken heel luchtig doen? Waarom moet een wijze altijd doen alsof hij niet goed wijs is? Waarom zijn we zo verschrikkelijk bang voor de inhoud en waarom verhullen we die inhoud doorlopend en volhardend met duizenden lagen buitenkant als de een of andere bescherm-wal in oorlogstijd of als de zee oprukt?  Ik heb daar genoeg van.

Ik noem mijn voorstelling gewoon cabaret, omdat het dat is. Cabaret kan namelijk net zo goed een preek zijn, een niet-religieuze preek. Een filosofische hoogmis.

Ach, ik zie dat al heel veel mensen afhaken. ‘Als er niks te lachen valt, als er geen dom vermaak is te scoren, dan ben ik weg’, zeggen ze. Volgevreten leeghoofden. Consumptiemaatschappijjunks. Entertainment-industrie-slaven. Stelletje gedeformeerde apen!

Weet je wat ik het meest verontrustende nieuws vond van de laatste tijd? Dat die kut-politici van ons – op die van de kutpartijen SGP en de CU na – voor een standaard-test zijn waarbij artsen bij zwangere vrouwen kunnen vaststellen of hun ongeboren vrucht afwijkingen heeft, en zo ja, dan voorkomt abortus een zorgelijk maar ook zorgzaam bestaan van kind en ouders. Op deze manier worden de grenzen wel heel erg griezelig verlegd.

Abortus vind ik eigenlijk ook alleen maar goed in geval van verkrachting. En anders moeten de aanstaande moeders en vaders maar gewoon hun verantwoordelijkheid nemen of maken ze na de geboorte een kinderloos stel met een grote kinderwens blij met hun kind.

Door dit kabinetsplan gaan we nog minder imperfectie accepteren, nog minder in slechte tijden voor elkaar zorgen en nog meer heilig geloven in de maakbare samenleving en maakbare mens. En dat is een illusie, een neurose.

Ach, moet je zien, ik heb nog maar één lezer over. Iemand die sowieso niet kan lachen en allang blij is dat ik geen grapjes maak, want als ik dat wel zou doen, dan werd ze hinderlijk geconfronteerd met haar onvermogen om te lachen. Zelfs de man van de techniek en het geluid heeft de zaal verlaten. Ja, zelfs de plucheluizen zijn de digitale schouwburg uit gevlucht!

Maar dit is mijn cabaretvoorstelling en ik bepaal wat ik kwijt wil. Ik sta nog liever voor een lege zaal en verdien nog liever niets dan dat ik mezelf moet verloochenen en daarmee volle zalen trek en miljonair word. Vrijheid en authenticiteit zijn wat mij betreft onbetaalbaar.

Hé jij daar, eenzame lezer, let je wel goed op? Ik ga je straks wel overhoren, hoor! Dat zeg ik ook altijd tegen mijn vrienden en familieleden die beweren dat ze mijn schrijfsels hebben gelezen. Dan dreig ik hen te gaan overhoren, zo van: wat schreef ik over de puntschoenen van Geert Wilders? Meestal krijgen ze het dan Spaans benauwd , stamelen ze maar wat of verzinnen ze een antwoord, maar soms menen ze zich echt te herinneren wat ik erover schreef, terwijl ik natuurlijk nooit iets zou schrijven over de puntschoenen van die Stray Cat die jammerlijk genoeg niet werd geaborteerd.

Ik geloof dat zijn eigen familie ook niet met hem door één deur kan en nooit op hem stemt. Als de vijanden zich zelfs onder je vrienden en familie bevinden, ja, dan heb je wel bescherming nodig. Zo’n lijfwacht moet toch aanvoelen als een lijfstraf? Tenzij je vindt dat het je enige status verschaft en je er een punt mee wil maken waar je nimmer een punt achter zet…

Zo, en nu is het tijd om te gaan snoepen. Geen dag kan ik zonder snoep. Het lekkerste snoep ligt trouwens iedere avond naast me in bed… Neuken is het lekkerste wat er is en dat verklaart de overbevolking. We neuken niet, omdat het zo ontspannend is om een kind op te voeden! Neuken en vreten, dat zijn de grootste geneugten des levens. Het liefste combineer ik die twee. Twee vliegen in één klap. Tijdens het verorberen van een gehaktballetje mijn ballen tegen de kont van moeder de vrouw laten klotsen op de keukentafel, heerlijk! God, De Schepper, moet zelf ook wel een heel geile peer zijn, want anders had die vieze lekkerbek wel een andere manier van voortplanting bedacht. Voordeel voor hem is dat hij vanaf zijn hemelbed de hele dag porno kan kijken als hij naar beneden kijkt: er is altijd wel ergens een stelletje of groepje geile gymnastiek aan het doen. Ik ben er zelf ook trots op dat ik cum laude ben afgestudeerd aan het Geilnasium!

Het ga jullie slecht, motherfuckers!

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s