Ik word alleen donor voor mijn vrouw en kinderen (als het moet en als het kan)

Mijn lang geleden geschreven stukje ‘Ik wil geen orgaandonor meer zijn’ is de voorbije dagen relatief vaak bekeken. Iemand reageerde als volgt: “Kinderachtig stukje, als je elkaar kan helpen, dan doe je dat.”

Dat mensen elkaar vooral tijdens elkaars leven kunnen en zouden moeten helpen, daar ben ik het roerend mee eens. Ik heb de desbetreffende respondent dan ook verzocht om 1000 euro naar mijn rekening over te maken, omdat ik dringend cash nodig heb. Ik wacht nog op het geld.

Maar ik ben er zeker van dat hij me uit de financiële brand zal helpen, want hij is toch die verheven orgaandonor? Hij zal dan toch ook wel iets van zijn geld willen afstaan aan iemand die het zeer dringend nodig heeft? Hij is toch zo behulpzaam, zo menslievend?

We zijn er om elkaar te helpen… Het wordt zo makkelijk gezegd, maar het wordt te weinig en zo slecht in de praktijk gebracht… En of mensen (je) willen helpen, hangt dikwijls af van subjectieve, opportunistische, selectieve en suggestieve emoties en redeneringen.

Iedereen mag zijn/haar eigen redenen hebben waarom hij/zij iets wilt of niet. Ik wil om diverse redenen geen orgaandonor zijn, terwijl ik me ooit in een vlaag van menslievendheid had laten registreren als orgaandonor.

De eerste reden waarom ik geen orgaandonor meer wil zijn, is een principiële en politieke: we betalen ons blauw aan zorgkosten, maar echt goede onderzoeken krijg je (zeker als armoedzaaier) zelden. En dan zouden we gratis en voor niks onze organen moeten afstaan? Dacht het niet, kutje Schippers!

De tweede reden waarom ik geen orgaandonor wil zijn, is omdat ik wil weten in wie mijn organen (zouden) belanden. Ik vind heel veel mensen namelijk enorme eikels en trutten. Ik vind het ontzettend moeilijk om leuke mensen te vinden bij wie ik me thuis voel. Ik wil niet dat mijn nier of lever in/naar bijvoorbeeld een radicale imam of Wilders wordt getransplanteerd.

Natuurlijk wordt alles anders wanneer ik zelf doodziek zou blijken te zijn en een orgaan nodig blijk te hebben. Ik weer nu niet hoe ik dan zal reageren. Misschien wil ik dan opeens wél de milt van Wilders en de blaas van die middeleeuwse moslimpredikant. Nood breekt alle wetten. Maar het kan ook zo zijn dat ik dan nog steeds principieel ben en liever zou sterven dan gered zou worden door een kwal.

Er zijn veel mensen die van mening zijn dat je geen recht hebt op een orgaan van een ander als je zelf geen orgaandonor bent. Ik begrijp dat standpunt, maar die orgaandonoren zijn toch van die lieverds die ongeacht wie anderen willen redden? Waarom dan zo principieel en zo hardvochtig? Dat vind ik pas kinderachtig!

Het accepteren van een orgaan van een van mijn zich opofferende familieleden zou ik moeilijk vinden. Lief maar moeilijk, omdat ik dan iemand die ik ken belast en mogelijk in gevaar breng (of zijn/haar kwaliteit van leven in gevaar breng).

Tja, als onze kinderen een orgaan nodig zouden hebben, dan zou ik waarschijnlijk – als het moet en als het kan – nog bij leven een nier afstaan. En als dat niet kan of ik ben al dood, dan hoop ik dat er iemand is die zo goed was zich te registreren als orgaandonor, zodat mijn kind gered wordt (als mijn kind dat wilt en van die persoon dat orgaan wilt – ook dat is niet honderd procent zeker).

Wat blijkt nou uit mijn bespiegelingen? Dat het allemaal te maken heeft met afwegingen, met actuele afwegingen die je van tevoren eigenlijk heel moeilijk kan vastleggen en voorspellen. Het komt steeds aan op het gevoel van dat moment. Weet ik veel hoe ik zal reageren in situaties waarin ik nooit eerder heb gezeten? Weet ik veel hoe ik in de oorlog zou hebben gehandeld? Ik hoop moedig, maar ik weet dat niet zeker.

Zoals mijn gevoel nu is, wil ik geen orgaandonor zijn (voor onbekenden). Ik vind het ook nog eens een uitermate naar idee om mee te leven dat ze na mijn dood in me gaan snijden en iets uit me gaan halen, en dat dit dan misschien in een onhebbelijk persoon terecht komt. Ik weet dat ik daar dan niets van meekrijg, maar ik ben een gevoelsmens in wankel evenwicht en kan heel moeilijk leven met een dergelijk idee.

Ik heb ooit mijn lichaam ter beschikking willen stellen aan de wetenschap (dat studenten geneeskunde na mijn dood mijn in stukken gezaagde lijf gaan ontleden), maar toen ik met die procedure bezig was, kreeg ik nachtelijke paniekaanvallen, omdat ik het onbewust toch een verschrikkelijk idee vond dat ik daar dan zo op een snijtafel van een universiteit lig en dat een paar meiden in witte jassen boven mijn piemeltje staan te giechelen. Ik denk altijd heel diep over alles na en beleef alles zeer intens, en dan gaat mijn fantasie met me aan de haal, en dat kan voor mij heel slecht uitpakken. En ik heb al zo’n zwaar kut-leven, dus als ik het mezelf een beetje makkelijker kan maken, dan doe ik dat.

Ik stel mijn lichaam dus niet ter beschikking aan de wetenschap. Omdat ik met dat idee niet kan leven. Maar niemand hoeft boos of verdrietig te worden als ik na mijn dood toch op de snijtafel beland. Dan krijg ik er zelf toch lekker niets meer van mee. Of mijn naasten moeten niet met dat idee kunnen leven. Dan gaat het vooral om hun beleving. Zij waren en zijn ook na mijn dood mijn belangrijkste mensen.

Prima, als je dit allemaal onzin vindt en als je het heel anders beleeft. Ik kan alleen maar getuigen van mijn eigen gevoelens en opinies, en die overkomen me vaker (vooral de gevoelens en emoties) dan dat ik ze zelf regisseer en verwek. De mens is een gecompliceerd natuurverschijnsel…

http://www.rolanddanckaert.nl

http://www.Oorlogsverhaalinmelick.rolanddanckaert.nl

http://www.gigaboek.nl/content/ratjetoe/boekinfo.htm

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s