Spreek voor jezelf

Mounir Samuel.

In een overigens mooi en oprecht interview in de bijlage ‘Tijd’ van Trouw (zaterdag 24 september) zegt schrijver Mounir Samuel (in de rubriek ‘Levenslessen’) dat degene die zichzelf bewuster onder ogen komt beter met een trauma kan omgaan dan iemand die dat niet doet. Hij gelooft niet dat de ene mens krachtiger is dan de ander. Er zit wel wàt in, maar Samuel vergeet dat je lang niet altijd zelf kiest voor de impact en de mate van de impact die een negatieve ervaring of situatie op je heeft.

Welke impact een trauma op een individu heeft, hangt mede af van de persoonlijke biochemie, genen en breinstructuur, van de lichamelijke en geestelijke gezondheid en van karaktertrekken, gedragingen, omgeving, intelligentie en gevoeligheid. Daarbij maakt het nog wat uit op welk moment en in welke sfeer narigheid je overkwam.

Ik kan me voorstellen dat iemand die heel erg gevoelig is, plus onzeker en een binnenvetter bepaalde ellende moeilijker kan verwerken dan iemand die van nature niet zo immens gevoelig en gesloten is. Het is maar een voorbeeld, een van de duizenden varianten en mogelijkheden.

Het is dus niet zo dat het goed afloopt met iedereen die zichzelf bewust onder ogen komt en dat het slecht afloopt met iedereen die dat niet doet. Zo simpel is het niet. Samuel kan beter voor zichzelf spreken: voor hém was het zichzelf bewust onder ogen (durven) komen de sleutel. Het is Samuel van harte gegund. Hij is een man naar mijn hart.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Spreek voor jezelf

  1. Hallo Roland, ik heb in januari geprobeerd om op jouw fb-bericht te reageren, maar dat mocht niet. Voorts heb ik emailadres vergeefs gezocht, evenals een van je websites waarop reageren mogelijk is. Eindelijk gevonden. Nog steeds nieuwsgierig naar het waarom achter mijn vriendenverzoek? Look me up! Ik beloof je: ik heb alleen maar fijne herinneringen aan ons collegaschap en ben benieuwd naar je, hoe het met je gaat (heel goed hoop ik!) en wil je op z’n minst eraan herinneren dat ik geen T of L ben, was of ooit zal zijn. Gruwel!

    • rdanckaert zegt:

      Beste Marceline,

      Bedankt voor je reactie. Fijn dat je af en toe toch nog eens aan me denkt. Ons collegaschap was inderdaad heel fijn. Tussen ons is er niets voorgevallen.

      Echter, het verbaasde me destijds (vorig jaar of zo) wel om een bericht van je te krijgen na al die tijd. Ik kan het me niet heel goed meer herinneren, doch ik meen dat ik je destijds via Facebook een reactie terug heb gegeven met de vraag waarom je me na al die tijd nog benaderde en dat ik je vervolgens heb geblokkeerd toen daar niet (redelijk snel) een antwoord op kwam. Kinderachtig misschien van me, maar ik had al zoveel teleurstellingen gehad met mensen…

      Daarbij was ik toch sceptisch over je bedoelingen. Ik had ook al eens een FB-vriendschapsverzoek gekregen van oud-collega Andries die ik nota bene nooit persoonlijk had ontmoet en mijn vermoeden was dat de nieuwsgierige L. erachter zat en hem had opgestookt. Ik zag geen reden voor hem om mij ineens te benaderen! T. en L. lieten me destijds weten dat de hele redactie woedend op me was na mijn wraakblog over die twee. Voor onder anderen Anette, jou en Shah. maar ook voor Harald en Matthijs heb ik – van de P.-mensen – echter altijd een zwak gehad en gehouden.

      Hoe het met me gaat, valt te lezen in mijn nog altijd openhartige blogs. Het is nooit echt goed gegaan met mijn geestelijke en psychosomatische gezondheid en de laatste tijd is er zelfs sprake van een verergering, ware het niet dat ik op zich best gelukkig ben en zeker met het gezinsgeluk.

      Ik ben sinds het ontslag/conflict met P. door een extra hel gegaan, maar daar was ik ook wel weer snel overheen, ware het niet dat allerlei andere vervelende zaken (moeder kanker, conflicten met UWV en school van kinderen) me in die periode opeisten en me geen emotionele rust gaven.

      Ik hou de meeste mensen met wie ik geen persoonlijke band (meer) heb op een verre afstand. Ik heb een klein kringetje bij wie ik mijzelf kan zijn en op wie ik kan bouwen en vertrouwen, met wie ik geniet en die mijn situatie begrijpen.

      Nogmaals, ik bewaar aan ons werk-contact ook alleen maar fijne herinneringen. Maar op een gegeven moment was er bij en rondom P. zoveel gekonkel en waren er zoveel kampen en is uiteindelijk ook het contact tussen jou en mij geheel verbroken (door de situatie, van beide kanten dus).

      Welnu, ik weet niet of het e-mail adres dat je van me hebt nog klopt. Ik denk van niet. Ik zal de FB-blokkade opheffen, zodat je me zou kunnen benaderen als je dat – op basis van dit antwoord – nog wilt.

      Het ga je goed.

      Liefs,

      Roland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s