Nederlandse kerk kan wat leren van de Engelse kerk

Afgelopen zondag bezochten we sinds lange tijd weer eens een (katholieke) kerkdienst. Ik ben nog steeds een humanistische holist/Darwinistische atheïst en ben dus niet ineens kerkelijk, laat staan religieus geworden. Ik hecht wel waarde aan de (boodschap in de) Bijbel, maar geloof dus absoluut niet dat (de Bijbelse) God bestaat of ooit heeft bestaan, dat Jezus de zoon van God én onze verlosser is en dat Het Heilige Schrift Gods woord is. Er staan wat mij betreft wel enkele goede aanbevelingen, boodschappen en normen en waarden in de Bijbel.

Welnu, die kerkdienst dus afgelopen zondag. We gingen voor de theatrale en sacrale sfeer, voor de wierook, de kaarsen, de gezangen en de kunstwerken in de kerk (bovendien is de basiliek die we bezochten een architectonisch kunstwerk op zich). Het kan wat mij betreft veel beter – zo’n mis – en dan niet in de eerste plaats om meer zieltjes te winnen en jongeren te trekken, maar gewoon, omdat het beter, verrassender, leuker en mooier kan.

Wat ik miste bij de op zich mooie (maar toch weer saaie) mis, is passie en humor, zoals je die wél vaker aantreft in Amerikaanse parochies. Zo’n vaderlandse dienst mag wat mij betreft veel levendiger, swingender, uitbundiger, nadrukkelijker. Van een viering is helemaal geen sprake. Het is zo verschrikkelijk ingetogen, en het gaat bijna alleen maar over ellende en misstanden. Het samenzijn, Jezus’ leven en hét leven worden helemaal niet gevierd. Het mag leuk zijn in de kerk, hoor! Er mag gezongen, gedanst en gelachen worden! Mensen mogen elkaar knuffelen en de pastoor mag best wel een show weggeven. Dat kan allemaal, op een manier die de kerk en het geloof geen geweld aandoen en die van een mis geen kermis maken, geen SBS 6-achtige toestanden. Je hoeft geen extreme veranderingen door te voeren, maar zo’n kerkdienst mag best wel wat meer gekruid, pittiger, robuuster en vrolijker, expressiever. Dan nog kun je minuten van bezinning, stilte en gebed inlassen.

DE PASTOOR HOUDT AFSTAND

Wat me (wederom) nog meer opviel, is dat de pastoor zich afzijdig hield van de parochianen. Hij stond niet bij de kerkdeur de kerkgangers te verwelkomen en hij zwaaide ze na de mis ook niet uit. Waarom zo afstandelijk? Waarom zou je de pastoor alleen kunnen spreken als je gelovig bent en op sterven of doodziek op bed ligt, of wanneer je voor de kerk trouwt? De pastoor moet gewoon veel vaker toegankelijk zijn voor zijn parochianen en al zeker voor, tijdens en na een religieuze samenkomst hetgeen een mis toch eigenlijk is!

Ik moest denken aan de vele kerken die we in Engeland hebben bezocht en waar de pastoor vrijwel altijd aanspreekbaar is en zich onder de kerkgangers begeeft, ook voor een mis. We maakten in zo’n schattig, Engels gehucht rondom een green eens mee dat een man in een leren motorjack ons bij de ingang van een kerk aansprak. Het bleek de pastoor te zijn die op zijn motor naar het gebedshuis was gereden. Hij stelde zich aan ons voor en maakte vervolgens een praatje met ons, niet eens over kerkelijke zaken. Hij had gevoel voor humor, was goedlachs en straalde levenslust uit.

Trouwens, de meeste (Anglicaanse) kerken in Engeland beschikken over een kinderhoek (met kinderboeken en speelgoed), over een coffeecorner (waar men koffie en cake kan nuttigen) en ze houden om de haverklap voordrachten en tentoonstellingen.De kerken en de mensen van de kerk staan daar letterlijk en figuurlijk veel meer open voor je. En dat hoeft niet per se te resulteren in meer kerkbezoek, maar het is gewoon leuker en aangenamer, socialer ook.

Ik ben van mening dat kerken veel vaker groepen mensen – en niet alleen ‘zielige’ mensen zoals vluchtelingen en gehandicapten –  moeten uitnodigen voor een dienst of voor een sociale samenkomst. Waarom niet veel vaker kunstenaars en dichters erbij betrekken, ook als ze niet religieus zijn? De goede en leuke dingen des levens mogen gevierd worden en wat is een meer toepasselijke plek dan het vermeende of zogenaamde huis van/voor De (gedroomde) Schepper?

Kerken en samenkomsten in kerken moeten niet blijven hangen in de discussie over abortus, euthanasie, of je wel of niet gelooft en wat je wel en niet gelooft, het moeten veel meer sociale en praktische instituten worden waar mensen proberen het goed en leuk met elkaar te hebben en de wereld nog leuker te maken.

GELOVEN MET JE HANDEN

De pastoor sprak mooi over solidariteit, opoffering en hulpvaardigheid (in andere bewoordingen dan ik thans kies), maar waarom heeft hij het tijdens zo’n dienst niet veel meer over wat hij en zijn kerkcollega’s de afgelopen week daadwerkelijk hebben betekend voor mensen en waar ze in de praktijk tegenaan lopen en mee bezig zijn? Waarom organiseren ze niet veel vaker kleinschalige hulpacties, waarom mobiliseren ze niet vaker parochianen om samen de handen uit de mouwen te steken en waarom wordt de kerk niet opengesteld voor mensen in de verdrukking? Al geef je de zwervers in de omgeving maar een uurtje per week de gelegenheid om even een warme chocolademelk of bekertje koffie te komen drinken en naar hun verhaal te luisteren, zonder de angst dat er vervelende dingen kunnen gebeuren?

Als je gelooft, geloof dan met je handen en niet (alleen maar) met je tong. Natuurlijk, ik weet ook wel dat de kerk veel goed werk doet, maar laat dan tijdens zo’n mis weten waar je als kerk mee bezig bent, wat je al hebt bereikt en wat je wilt bereiken! Nodig – indien ze dat zelf willen – behoeftige mensen maar ook hulpvaardige parochianen uit en/of informeer tijdens zo’n dienst of er (nog meer) mensen zijn die willen helpen! Durf out of the box te handelen en te organiseren!

Kijk, ik mag dan niet op een religieuze manier gelovig zijn, maar gelovigen en mensen zoals ik hebben allebei behoefte aan verdieping, verbinding en bezinning, aan solidariteit, samenhang en harmonie, en dat is hetgeen ons zou kunnen en moeten verbinden en niet wat en in wie je gelooft.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s