Patiënten dupe van meningsverschil verzekeraars en artsen

Vanwege drastische verergering van mijn angststoornissen plus een kersverse burn-out (erbovenop) vroeg ik aan de praktijkondersteuner én huisarts om een medische verklaring die ik aan onze reisverzekering zou kunnen overleggen in het geval ik de vakantie zou dienen te annuleren. Hoewel heel duidelijk is, dat het ondernemen van de al lang geplande vakantie momenteel veel te zwaar/veeleisend is voor me en daardoor verre van bevorderlijk voor mijn wankele gezondheid, wilden de praktijkondersteuner en de huisarts een dergelijke medische verklaring niet geven.

Door het Landelijke Adviesorgaan van Huisartsen (KNMG) is sinds een aantal jaren afgesproken zulke verklaringen niet meer te geven teneinde de objectiviteit te waarborgen én omdat de witte jassen anders verklaringen aan het afgeven blijven.

De patiënten die echt wat mankeren zijn daar evenwel de dupe van, want ze worden van het kastje naar de muur gestuurd, verkeren in onzekerheid en raken gefrustreerd. Bij iemand met een stress-stoornis veroorzaakt dat nog meer stress, met verergering van de symptomen tot gevolg. Alsjeblieft dankjewel. Weer wordt de burger genaaid, en is de burger de dupe van de papierkraam.

Ik voelde mij aanvankelijk dan ook heel erg in de steek gelaten door de desbetreffende huisartsenpraktijk en was boos, woedend zelfs. Want… de verzekeringsmaatschappij had ons eerder laten weten dat we zo’n medische verklaring van de huisarts beslist nodig hadden en liet ons bij het zoveelste klantencontact bij monde van de hoogste baas (!) weten, dat de huisarts niet zo moeilijk zou moeten doen en dat er beslist (nog) huisartsen zijn die een dergelijke medische verklaring wél gewoon geven. Mijn huisarts en zijn praktijkondersteuner houden zich echter liever (principieel) aan de regels, hetgeen ik ergens wel logisch en begrijpelijk vind.

Wat is hier nou aan de hand? Weet de verzekeringsmaatschappij niet van de afspraak van de KNMG? Of weet de verzekeraar dat wel en doen ze over de rug van de patiënt, verzekerde gewoon moeilijk (om niet uit te hoeven keren)?

Of vindt de verzekeraar het vervelend om er zelf achteraan te moeten? Dat heeft namelijk nogal wat voeten in de aarde: een onafhankelijk medisch specialist die de verzekeraar inschakelt, moet beoordelen of de patiënt echt een gegronde medische reden had/heeft om bijvoorbeeld die reis te annuleren. De verzekeringsmaatschappij moet dan contact opnemen met de desbetreffende huisarts, terwijl de patiënt moet/mag aangeven dat hij of zij er geen problemen mee heeft dat de verzekeraar medische gegevens opvraagt.

Wat is nou het geval? Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat verzekeringsmaatschappijen het er dikwijls bij laten zitten en niet de moeite nemen om een fatsoenlijk onderzoek uit te voeren.

Echter, ik vind nog steeds dat de huisarts de meest aangewezen persoon is om aan te geven en te beoordelen of een patiënt een lulverhaal zit op te hangen of daadwerkelijk iets mankeert, toneel speelt of niet.

In mijn geval zou mijn huisarts – met alles wat hij van me weet – wel een ongelofelijke lul zijn als hij aan mijn oprechtheid en medische malaise zou twijfelen, wetende dat reizen mijn lust en mijn leven is, dat ik al honderden reizen heb gemaakt maar ook dat mijn toestand nooit goed was en de laatste tijd dramatisch is verslechterd.

Als mijn huisarts zou oordelen dat ik aan het misleiden of overdrijven ben en geen reden zou hebben om de reis te annuleren, dan zou er van een vertrouwensrelatie geen sprake meer kunnen zijn. Maar het is niet de eerste keer dat een huisarts me heeft laten vallen en me verkeerd of te lichtvoetig heeft gediagnosticeerd…

Bij mij is de indruk ontstaan dat huisartsen hun patiënten niet meer verdedigen en het helemaal uit handen geven, de beoordeling overlaten aan de verzekeringsartsen van het UWV en aan de onafhankelijke medisch specialist die de verzekeraar erop zet. Dat vind ik een uitermate kwalijke zaak. Ik snap dat huisartsen geen gedoe willen en geen zin hebben in conflicten en getouwtrek, maar ik ben van mening dat de medici voor hun patiënten moeten opkomen, dat ze EXTRA moeite voor ze moeten doen en voor hem of haar in de bres moeten springen wanneer de patiënt onrecht wordt aangedaan en verkeerd wordt beoordeeld door een keuringsarts of wat dan ook.

Onze hele maatschappij hangt van wantrouwen aan elkaar. Niemand vertrouwt niemand meer. Zelfs de controleurs worden gecontroleerd. Het gevolg: een stroperige, frustrerende bureaucratie en bijna niemand die nog zijn of haar nek durft uit te steken (voor een ander).

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s