Tips bij angststoornis en burn-out

  • Erken en aanvaard het gegeven dat je (tijdelijk) buiten bedrijf bent en het moeilijk hebt. Probeer vanuit die positie, iedere dag, kleine stapjes en als het kan wat grotere sprongen te maken. Daarbij zal je regelmatig een stapje terug moeten doen of pas op de plaats dienen te maken. Als je je toestand niet erkent of er onvrede mee blijft hebben (er boos over blijft), dan help je jezelf en je omgeving niet (verder). Alles begint bij het erkennen van je problemen en van je beperkingen. Je daarbij neerleggen, betekent niet dat je passief en fatalistisch bent geworden, maar dat je het gif van de onvrede en ergernis vermindert. Het is de bedoeling dat je onder ogen komt waar je momenteel staat en wat je iedere dag in het hier en nu moet doen en laten om weer de oude te worden of in elk geval je toestand te verbeteren en veraangenamen.
  • Stop wanneer je moe bent, niet pas als het werk/karwei/de taak af is. Push jezelf niet te veel. Doe niet te weinig (veel minder dan dat je kan), maar ook zeker niet te veel.
  • Forceer jezelf niet. Forceren, maakt kapot, en dat moet je dan weer gaan lijmen. Verspilde energie en tijd!
  • Bedenk dat niemand iets aan je heeft en dat je alleen maar jezelf ermee hebt wanneer jij jouw grenzen niet respecteert en daardoor niet meer of nog slechter kan functioneren. Zorg dus goed voor jezelf!
  • Hou rekening met anderen, maar durf waar nodig egoïstische keuzes te maken die goed voor jou zijn. Als jij je goed voelt, hebben je dierbaren daar alle baat bij!
  • Durf om hulp en troost te vragen.
  • Zorg zelf voor zoveel mogelijk ontspanning en bouw voldoende rustpauzes in (die lang genoeg duren om te herstellen). Ga na wat je leuk vindt om te doen, waar je vrolijk van wordt, bij wie je je goed voelt en wie je moet mijden (omdat ze je leegslurpen en negatief beïnvloeden). Wat vond je als kind en puber leuk om te doen? Hoogstwaarschijnlijk vind je dat nog steeds leuk!
  • Probeer het jezelf zo aangenaam mogelijk te maken in de situatie waarin je zit. Heb je het zwaar, wees dan extra lief voor jezelf, verwen jezelf eens extra.
  • Psychologiseer niet te veel. En niet te veel navelstaren. Probeer niet de hele tijd/alleen maar bezig te zijn met je herstel, je toestand en je gezondheid, maar probeer je nuttig te maken en leuke dingen te doen. Voel daarbij aan wat je aankan en wat niet. Alles verdringen en negeren, helpt evenwel evenmin. Doen alsof het niet zo is, dat gaat een tijdje goed, maar dat loopt meestal fout af.
  • Neem iemand in vertrouwen met wie je over je problemen kan praten. Daarbij zou je tevens een dagboek kunnen schrijven of inspreken.
  • Zorg altijd voor voldoende frisse buitenlucht. En indien mogelijk voor voldoende beweging in de frisse buitenlucht.
  • Neem je dagelijkse leefpatroon kritisch onder de loep. Ga nauwgezet na op welke momenten, na welke gebeurtenissen en na welke keuzes en activiteiten je je slechter of beter voelt. Pas naar aanleiding daarvan je keuzes aan.
  • Ga na wat je nodig hebt en waar je behoefte aan hebt en probeer dat te verwezenlijken. Lukt dat niet, laat het dan varen en wees creatief met het zoeken en vinden van alternatieven.
  • Bij angsten: blijf op momenten dat het goed gaat wat langer buiten of in de drukte, en bouw zo zelfvertrouwen op. Daag jezelf uit, maar forceer jezelf niet. Accepteer dat sommige dingen nu nog te hoog gegrepen zijn voor je en doe wat wel kan.
  • Bij angsten is het bekende stappenplan van groot belang: iedere dag probeer je de confrontatie met je angsten aan te gaan. Maak evenwel niet te grote stappen. Sla geen stappen over. Stapje voor stapje probeer je letterlijk en figuurlijk terreinwinst te boeken. Wees blij met iedere overwinning en telkens als het (best) goed gaat. Koester iedere kleine vooruitgang.
  • Bij angsten ligt vermijdingsgedrag op de loer. Probeer dat te vermijden! Echter, leg de lat nou ook weer niet (veel) te hoog voor jezelf. Push jezelf niet te veel, want dat werkt averechts. Je kan in je ambitie te veel van jezelf vergen. Iedere dag jezelf in voor jou zeer angstaanjagende situaties brengen, helpt je evenmin. Blijf de dingen doen die je goed afgaan en probeer van daaruit uit te breiden en je zelfvertrouwen te herstellen en onrust/onzekerheid weg te nemen. Vaak voel je van tevoren aan of het je gaat lukken of niet. Ben je aanvankelijk al veel te gespannen en te nerveus, doe het op dat moment dan niet en zoek naar een alternatief. Maar soms moet je gewoon even door de nerveuze angst heen en gaat het uiteindelijk toch best goed.
  • Indien mogelijk is het van belang om meer lichaamsbewust te worden en dat kan door bijvoorbeeld naar de sauna te gaan, aan yoga te doen, te sporten en/of te dansen. Kun je niet naar de sportschool, ga dan op je balkon of in je tuin bijvoorbeeld touwtje springen of in je woonkamer dansen op muziek.
  • Probeer naar je gevoel en dus naar jezelf te luisteren, dicht bij jezelf te blijven.
  • Blijf open staan (maar niet te overdreven en niet over je grenzen heen) voor anderen en hun interesses en problemen.
  • Communiceer met je eventuele partner over jullie problemen. Bedenk dat jouw situatie voor hem of haar evenzeer heel lastig is en moeilijk om mee om te gaan. Spreek dat af en toe uit, laat merken dat je je daarvan bewust bent. Waar kan leg je hem of haar net zo goed eens in de watten!
  • Het is fijn als je partner of verzorger veel rekening met je houdt. Maar hou goed in de gaten dat hij en/of zij niet TE beschermend is. Hij/zij moet jouw angst niet onbewust voeden door te beschermend en té alert te zijn. Spreek af dat jij het zelf aangeeft als je hulp nodig hebt en dat je het op andere momenten blijkbaar alleen kan of in elk geval zonder steun. Zoek geen steun als het niet nodig is. Probeer het dan zelf. Maar als je partner te weinig rekening met je houdt en jouw problemen en situatie te veel afzwakt en negeert, zeg er dan wat van! Niet verwijtend, maar vertel hoe dat voor jou voelt en is en dat je gebaat bent bij meer betrokkenheid, steun en alertheid.
  • De ene dag is de andere dag niet, het ene moment is het andere niet. Als het zojuist mis is gegaan, betekent dat nog niet dat het straks ook weer niet goed zal gaan. Het zijn vaak momentopnames. Je kan al van slag zijn door een vervelend nieuwsbericht, doordat je te lang hebt doorgewerkt, doordat je te weinig ontspanning hebt gehad of door een lullige opmerking van iemand. Als je in de hoek zit waar de klappen vallen, komt alles harder aan. Dat moet je dan weer verwerken voordat je vooruit kan.
  • Mensen die emotioneel, mentaal, gevoelsmatig en psychosomatisch verzwakt en/of uitgeput zijn, zijn in wankel evenwicht. Het minste geringste kan je nog meer uit balans brengen, maar het zijn ook kleine dingen die je goed kunnen doen en je er weer (even) bovenop helpen. Wees je daarvan bewust. Richt je leven op die manier in. Een bosje rozen op tafel – bijvoorbeeeld – kan al een fijner gevoel geven!
  • Een mens mag/kan doorgaans iedere keer weer opnieuw proberen!
  • Blijf niet TE lang stilstaan bij teleurstellingen en mislukkingen. Uit even flink en oprecht je frustraties en je teleurstelling, maar probeer daarna of na een tijdje – als je de teleurstelling of het mini-trauma hebt verwerkt – de draad weer op te pakken.
  • Boos worden, is menselijk, maar boos blijven, is puur gif, ook en vooral voor jezelf.
  • De mens is als een spons. Je zuigt alles in je op wat je hoort, ziet, leest en voelt, en dat komt er op de een of andere manier allemaal ook weer uit. Leef bewust (niet te bewust) en maak bewust keuzes. Als je bijvoorbeeld weet dat je eng wordt van een heel zware film, kijk dan niet!
  • Probeer de handelingen die je verricht zo ontspannen mogelijk te doen. Ga niet als een gek tekeer en zet niet te veel kracht en druk op bijvoorbeeld de stofzuiger, de stoflap en het strijkijzer. Doe het zwierig, soepel en losjes!
  • Fixeer je niet op je einddoel (volledige genezing), maar koester de weg (omhoog). Het gaat erom dat je vooruitgaat en dat je onderweg geniet en een bewuster mens wordt en betere keuzes leert maken, op een fijnere wijze in het leven leert staan en fijner met jezelf, het dagritme en je omgeving leert om te gaan.
  • Bij angsten kan het helpen om afleiding te zoeken. Je bent niet naar buiten gegaan om angst te hebben en alleen maar met jezelf bezig te zijn. Kijk eens naar de bloemen in de tuin, naar wat er op de vensterbanken staat of naar de reclame in de supermarkt.
  • Word je overvallen door angst en paniek, probeer dan in de situatie te blijven en weer rustig te worden door bijvoorbeeld op je ademhaling te letten en te weten dat het vaak wegtrekt. Let erop dat je je adem niet vasthoudt. Maar is het te erg/heftig/overweldigend, probeer dan weg te gaan uit de situatie naar een rustigere plek en indien nodig hulp te vragen. Schaam je niet voor je problemen: 1 op de 3 mensen heeft (weleens) last van abnormale angsten, onrust en paniek. Meestal zijn mensen heel lief voor je als je om hulp vraagt en je je situatie uitlegt.
  • Verspreid je bezigheden over de dag. Doe niet te veel (vlak) achter elkaar en werk niet te lang door: stop als je voelt dat je krachten afnemen en je je niet meer kan concentreren!
  • Het kan geen kwaad om bezigheden./activiteiten uit te stellen tot een later tijdstip en een moment dat je je sterker voelt. Maak jezelf niet wijs dat alles meteen af moet!
  • Heb je kinderen, leg ze dan – indien nodig – uit wat er aan de hand is (natuurlijk in grote lijnen en niet te gedetailleerd, niet te volwassen), hoe het voor je is en dat je beseft dat zij er ook wat van merken en dat ze er altijd uit zichzelf over kunnen praten en het met hun vriendjes en vriendinnetjes mogen delen als ze daar behoefte aan hebben. Kinderen voelen en begrijpen meer dan je denkt en vinden het fijn als ze uitleg krijgen en als er sprake kan zijn van open communicatie. Maar dwing ze nooit om te praten (over jouw en hun gevoelens). Je voelt zelf aan wanneer ze je verhaal beu zijn of  nieuwsgierig zijn. Het ene kind reageert anders dan het andere en moet daarin vrij worden gelaten, al mag je je kind altijd vrijblijvend uitnodigen voor een gesprek: de een klapt dicht en kropt alles op, de ander doet alsof het hem/haar totaal niet raakt (maar dat lijkt dan maar zo) en weer een ander kan er echt met je over praten. Laat voelen dat je er hoe dan ook voor hem of haar bent en laat weten – maar ook weer niet de hele tijd – hoe het met je gaat. Echter, je kind is nooit je vertrouwenspersoon of je vriend. Je kind is je kind en jij bent niet hun vriend of vriendin maar hun vader of moeder. Wees je daarvan bewust.
  • Varieer je bezigheden. Ga niet te lang door met hetzelfde.
  • Bij angsten en een burn-out is het zeer onverstandig om drastisch te gaan lijnen. Drink en eet gewoon: eet je groente en fruit, maar neem ook iets lekkers tussendoor. Jezelf uithongeren als je verzwakt bent en/of niet lekker in je vel zit, is niet bevorderlijk voor je welzijn en voor je lijf.
  • Running therapy kan erg efficiënt zijn. Maar voorkom dat je een jogging-junk wordt. Rennen kan verslavend werken en dan een hang-up worden. Bovendien heeft niet iedereen de bouw, het uithoudingsvermogen en de aanleg om te kunnen rennen en daarbij komt dat niet iedereen rennen leuk vindt. Je hoeft niet te gaan rennen als je dat niet fijn vindt, een andere vorm van beweging of afleiding kan net zo goed werken!
  • Blijf de baas over jezelf en over het oordeel over jezelf en je toestand als je reguliere en alternatieve therapeuten bezoekt. Leg je lot niet geheel in hun handen. Blijf zelf nadenken en ga voor jezelf na of het echt wel klopt wat die behandelaar zegt, vindt en oordeelt. Luister ook nu weer naar je gevoel: voel je geen klik met de therapeut of voel je je om duidelijke of ondefinieerbare redenen niet lekker bij hem of haar, zoek dan een ander of probeer het (weer) alleen. Vaak steek je van iedere therapeut toch iets op (kunnen kleine dingen zijn), soms zelfs doordat je weet dat hij/zij ongelijk had.
  • Heel veel mensen zoeken de oplossing en oorzaken alleen maar buiten zichzelf. Of ze vertrouwen louter en alleen op hun pillen en de psycholoog. Foute boel! Zoek de oorzaken en oplossingen mede in je eigen leefpatroon, en ga altijd na wat jezelf vindt, wat je nodig hebt, waar je van opknapt en wat je kan doen om het beter te maken en wat je moet laten om verergeringen door jezelf te voorkomen. Je BENT vaak echt een slachtoffer (bijvoorbeeld van je jeugd of  het ongeluk) en je mag jezelf best slachtoffer voelen, maar het is niet de bedoeling dat je alleen maar zielig doet en medelijden probeert op te wekken, en passief blijft roepen: ‘help me, help me’. Vrijwel altijd kun je zelf iets doen en/of laten waarmee je je toestand (een beetje) veraangenaamt! Dat kleine beetje wat je in eigen hand kan hebben, neem dat in eigen hand! Bij volwassenheid hoort dat je verantwoordelijkheid neemt voor je leven en je woorden en daden, en dat je onterechte kritiek langs je laat afglijden en iets doet met opbouwende kritiek, dat je kritiek durft te geven én krijgen! Natuurlijk zijn er mensen die geheel of grotendeels afhankelijk zijn van de hulp en inzet van anderen. Het is niet meer dan menselijke beschaving dat we wilsonbekwame mensen, mensen in wat voor nood dan ook bijstaan en helpen, verzorgen en troosten.
  • Uit eens al je gevoelens en emoties, ook al zijn ze niet rationeel en redelijk, en ook al zijn ze heel erg zwart. Je mag best ook eens met woorden van je af slaan, je gal spuien, zeggen wat je op je hart en lever hebt!
  • Laat je niet wijsmaken dat je negatief bent als je zegt dat het leven kut is en dat mensen stom zijn. Iedereen doet heel verkrampt alsof het leven alleen maar een feest is en je niet mag zeggen dat het verschrikkelijk kan zijn. Het leven is heel erg vaak gewoon heel erg gemeen en onrechtvaardig, en mensen kunnen heel erg dom en stom doen. Dat mag best eens gezegd worden. Blijf er evenwel niet in hangen. Kies je voor zwemmen in het moeras of in het zwembad?
  • Let op je lichaamshouding als je zit. Gebruik de leuning van de stoel en zet je voeten plat op de grond. Op het puntje van je stoel zitten, met je voeten onder je stoel en op de punten van je tenen… dat is geen ontspannen houding die rust geeft. Een ontspannen lichaamshouding kan wel degelijk bijdragen aan minder gespannenheid en meer rust!
  • Durf jezelf te zijn en te worden, durf te zijn wie je bent. Leer jezelf accepteren en liefhebben. Durf jezelf aan de buitenwereld te tonen zoals je bent. Je bent nooit de enige, maar wel uniek! Je mag stralen, je mag jezelf zijn, ook al leveren anderen kritiek. Bedenk dat iedereen kritiek op elkaar heeft, dat je zelf ook van alles over anderen denkt. Weinig van aantrekken, gewoon je gang gaan en genieten van jezelf zijn. Ook van jezelf leren houden en jezelf worden, zijn processen die tijdrovend zijn. En ook hier gaat het niet om de finish, maar om de weg. Het gaat niet in de eerste plaats om de eindbestemming maar om het onderweg zijn en het genieten en leren daarvan.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s