Kapitalisme schiet nog steeds door

Alles beter dan het communisme? Nou, het kapitalisme mag dan wel – gelukkig – door meer democratische landen worden uitgevoerd dan het communisme (van weleer), maar de mensenwereld zou toch eens grenzen moeten gaan stellen aan het kapitalisme dat de kloof tussen arm en rijk vergroot en zorg, onderwijs, begraven/cremeren, wonen en het dagelijks levensonderhoud haast onbetaalbaar maakt voor de kanslozen/pechvogels/arbeidersklasse/chronisch zieken.

Het kapitalisme heeft haar grenzen blijkbaar nog steeds niet bereikt en wordt nog steeds niet door de kapitalistische landen bijgeschaafd/verbeterd. Het groeit maar door, ongecontroleerd.

Zo is het betaalde voetbal een van de afschrikwekkende uitingen van het kapitalisme: een paar heel rijke en populaire voetbalclubs die heel veel schulden (mogen) hebben en mogen lenen, maken op financieel en sportief terrein de dienst uit en kleden de minder bedeelde clubs uit (qua talenten en daarmee qua sportieve prestaties, populariteit en financiën). Symbolisch is die voetballerij voor ons mondiale kapitalisme.

De hele kapitalistische maatschappij lijkt alleen nog maar te draaien om en zich te fixeren op de bovenste laag, de rijkste laag. Je ziet het momenteel weer bij en aan de verderfelijke banken: ze gooien heel veel arbeidskrachten eruit, zodat de top meer winst maakt en de aandeelhouders tevreden blijven. De toplaag heeft de macht en het geld om egoïstisch, hebzuchtig, ijdel en machtsbelust te doen wat het wil, ten koste van alles onder zich. Het ergste is dat er politieke partijen zijn die dit toejuichen, steunen en stimuleren, faciliteren zelfs.

En zo zal het ook met de robotisering zijn. De lager opgeleide maar ook plots overbodig geworden mensen zullen op de arbeidsmarkt vervangen worden door robots en berooid achterblijven.

In een wereld waarin alleen de allerrijksten kunnen overleven en de middenklasse en de onderlaag aan hun lot worden overgelaten door banken, het bedrijfsleven en de overheid zijn sociale en maatschappelijke onlusten, burgeroorlogen, racisme en nationalisme, het zondebok-verhaal en oorlogen tussen landen/gebieden nooit ver weg. Van solidariteit, saamhorigheid, sociaal wenselijk gedrag en verbinding kan natuurlijk bijna geen sprake meer zijn.

Ooit heb ik geschreven dat het kapitalisme als laatste in Afrika een vlucht zal nemen en dat de wereld helemaal naar de knoppen is als ook Afrika helemaal is vercommercialiseerd en verkapitaliseert. Dat scenario wordt werkelijkheid. Als ook de laatste regio op deze aarde helemaal in dienst staat van het kapitalisme, dan kun je fluiten naar een enigszins sociale samenleving en naar harmonie.

Het kapitalisme is een tumor die maar blijft groeien en de lieden die er baat bij hebben dat die tumor blijft groeien, noemen het ’t ultieme geneesmiddel/heilmiddel. En ze doen net alsof er geen alternatieven zijn, alsof het niet mogelijk is om het kapitalisme te reviseren, alsof het kwalijk zou zijn als we dat kapitalisme eens net zo kritisch onder de loep namen als het op veel fronten terecht maar ook op veel fronten onterecht verketterde communisme.

Hoe dan ook, we komen steeds meer te leven in een wereld waar het geld onze zuurstof is geworden. Bij geldgebrek heb je zuurstofgebrek en word je ziek of ga je zelfs dood. Een samenleving met heel veel mensen met geldgebrek (lees: zuurstofgebrek) is ziek, labiel en zwak. De schakel kent steeds meer één heel sterke schakel, gevolgd door heel erg veel heel erg zwakke schakels.

Toen ik een jaar of twaalf was, voorspelde ik reeds dat er commerciële reizen gemaakt zouden gaan worden naar de maan en andere planeten en dat mensen met zuurstofmaskers zouden moeten gaan rondlopen vanwege de luchtvervuiling, en beide voorspellingen zijn uitgekomen of staan op het punt uit te komen.

Ook nu krijg ik weer gelijk. En het gaat helemaal niet om mij of om hoe goed ik kan voorspellen, het gaat om de boodschap. Mijn voorspellingen voorspellen immers niet veel goeds. Ons beste beentje zullen we voor moeten zetten om het allemaal niet totaal verkeerd te laten aflopen. Het neoliberale kapitalisme is de doodsteek voor de samenleving en produceert voor heel grote groepen mensen steeds meer problemen. Er is geen bereidheid meer om zwakkeren bij te staan en te steunen. Alles draait alleen nog maar om de mensen, bedrijven en groepen met de poen. Alles staat in het teken van die mensen. De lui met het geld delen de lakens uit en worden op hun wenken bediend, de rest mag het zichzelf en onder elkaar uitzoeken, maar  het is een feit dat mensen die moeten overleven niet in staat zijn elkaar te helpen en alleen maar bezig zijn met zelf het hoofd boven water houden: de armen gaan dan stelen van de armen en geven nieuwkomers/mensen met een andere achtergrond overal de schuld van.

Helaas gaan we zeer zware tijden tegemoet met waarschijnlijk grote nieuwe economische en financiële crises, een weer oplopende werkloosheid, toenemende onvrede onder de bevolking, fanatieker nationalisme en racisme, een toename van het aantal vluchtelingen, niet alleen vanwege oorlogen maar meer nog door mislukte oogsten, voedselschaarste en natuurrampen (en die kunnen ook weer oorlogen uitlokken).

Als het ons nog is gegeven, zal de mens op de een of andere manier evolueren tot ruimtewezen en gaandeweg qua uiterlijk veranderen. Echter, mensen blijven mensen en ook in de ruimte en bij of op andere planeten zal men dezelfde destructieve en constructieve dingen doen die men nu doet op aarde.

Je hoeft geen ziener of profeet te zijn om dit alles te voorzien. Je hoeft alleen maar naar de realiteit te (durven) kijken en aan te voelen waar het heen gaat.

Of we het als soort gaan redden, zal niet alleen afhangen van onze technologische ontwikkeling en de juiste toepassing daarvan (waarmee we problemen de baas kunnen worden), maar ook van de vraag of we bereid worden elkaar te helpen en beter te maken, voor de zwakkeren te zorgen, alsmede in hoeverre de natuur ons heel zal laten, van pech en geluk en de samenlopen van omstandigheden: er hoeft maar een enorme komeet op de aarde te vallen of de zon hoeft maar eens dienst te gaan weigeren, en het is voorbij.

Mogelijk ziet u mij als een pessimist en onheilsprofeet. Dat mag. Ik zie mijzelf als een realist. En buiten mijn kritiek blijf ik de levenskunst heel erg belangrijk vinden: er het beste van maken en ervan genieten, van de kleine en de grote mooie, fijne, lekkere en leuke momenten en mensen.

Ik ben een roepende in de woestijn en in de ogen en oren van anderen stel ik helemaal niets en niemand voor, maar ik doe ten minste waar ik het beste in ben: mezelf zijn en datgene roepen wat mij noodzakelijk lijkt.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s