De mooiste passage in het boek

John Riley’s nieuwe boek ‘Forum Humano’ kreeg redelijk goede kritieken. Alle recensenten en interviewers begonnen echter over één specifieke passage op pagina 113 van de 563 bladzijden tellende roman. Iedere keer wanneer dit stukje door een recensent werd aangehaald als het bewijs van Riley’s schrijftalent en iedere keer wanneer een interviewer naar deze strofe vroeg, voelde de auteur zich beschaamd, ongemakkelijk én boos. Want de veertien regels waren compleet geschreven door zijn redacteur van de uitgeverij.

Deze redacteur is overigens niet in staat om een (dikke) roman te vullen, althans niet op een aanvaardbaar niveau, maar kan wel heel mooie, korte stukjes tekst inlassen en uitstekend de schrijfsels van anderen redigeren.

Riley kon en wilde natuurlijk niet bekennen dat de meest gewaardeerde frase in zijn boek was vervaardigd door zijn redacteur, maar hij baalt er nog steeds enorm van dat niet hij maar zijn corrector verantwoordelijk is voor de beste regels in het heus wel goede, interessante boek. Het voelt daardoor haast niet meer als zijn succes, als zijn boek. Riley heeft een beetje een hekel gekregen aan het boek en het succes ervan.

Maar ergens – heel diep in zijn geweten – is de scribent de mening toegedaan dat de redacteur – die zelf niet zo nodig voor het voetlicht hoeft te treden – de lof toegezwaaid moet krijgen. Maar ja, dat doe je niet.

Geen enkele schrijver, columnist of journalist die complimenten krijgt voor zijn werk, zal de credits geven aan zijn of haar eindredacteur. De naam van de eindredacteur wordt in het colofon van de krant en het tijdschrift of in het boek wel vermeld, maar dat is alles. Bijna niemand die er acht op slaat of die beseft – laat staan weet – hoe groot de inbreng was van degene die alle tekstplooien heeft gladgestreken en die verantwoordelijk is voor het eindproduct.

Zo is het ook met muziek. Als een zanger van de band een hit heeft geschreven en gecomponeerd, zal hij of zij in bijna alle gevallen zijn/haar naam boven de song zetten, de complimenten in ontvangst nemen en worden geprezen, terwijl in dat lied misschien een door de sologitarist bedachte, toegevoegde gitaar-riff zit die medebepalend is voor de sound en het succes van het nummer!

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s