Handleiding voor de jeugd

Je bent een jong mens. Je krijgt veel aangereikt dat je volgens de volwassenen moet leren en waarvan je volgens de grote mensen kan of dient te leren/groeien. En je krijgt hun religieuze, spirituele, politieke en maatschappelijke visies door je strot geduwd.

En niemand vraagt jou wat. Open vragen stellen ze niet aan je. Je bent nog jong, dus jouw mening telt niet mee. Alsof jij alleen maar kan en moet leren van de grote mensen en zij niets van jou kunnen opsteken. Ik zou je dus allereerst, voordat ik verder ga, willen vragen wat en hoe jouw levensvisie en beleving is. Ik zou eerst naar jou willen luisteren.

Echter, je krijgt van niemand een nuchtere kijk op wat het leven nou feitelijk is en wat het inhoudt om mens te zijn, wat een mens is.

HET LEVEN IS EEN NATUURLIJK PROCES, HET LEVEN IS: DE NATUUR ZOALS DE NATUUR IS

Mensen maken onderdeel uit van het grote geheel dat we Natuur noemen. Sommigen noemen alles dat is Het Al. Laten wij het simpel Natuur noemen. Want dat is wat het is. Natuurlijk is dat zo! Voel je hoe het woord ‘natuurlijk’ in dit verband alles zegt?!

Alles wat in de natuur is, is ook in ons. Dat is logisch, want ook wij zijn natuur en onderdeel van het grote geheel. Omgekeerd geldt hetzelfde: alles wat in ons is, zien we terug bij en in de dieren, planten, bomen en andere natuurverschijnselen.

Maar wat en hoe is de natuur dan precies? Welnu, de natuur (oftewel het leven, al het levende) is een manifestatie van positieve/aangename/constructieve én negatieve/onaangename/destructieve eigenschappen, gedragingen en mogelijkheden.

Denk in het eerste geval (positieve manifestatie) aan regenbogen (onschuldig en mooi), denk in het tweede geval (negatieve manifestatie) aan orkanen (verwoestend).

Deze positieve en negatieve manifestaties hangen met elkaar samen (alles hangt van tegenstellingen aan elkaar die niet zonder elkaars bestaan zouden bestaan), lopen door elkaar heen en zijn met elkaar vermengd. Zwart en wit bestaan afzonderlijk van elkaar, maar wit is ook in zwart en zwart in wit, en als ze zich met elkaar vermengen, dan krijg je dat grote grijze gebied.

In alles en iedereen zitten positieve en negatieve eigenschappen, mogelijkheden en gedragingen en alles en iedereen worden met beide manifestaties geconfronteerd, doorlopend.

Veel mensen zeggen dat de Natuur mooi is, en dat het leven mooi is. Ik wil je niet verontrusten, maar als je de realiteit wilt kennen, dan moet je weten dat dit dus slechts gedeeltelijk waar is, al was het maar omdat ik je zojuist heb laten weten dat de Natuur tevens afschuwelijke eigenschappen, gedragingen en mogelijkheden heeft, zoals een vulkaanuitbarsting, overstromingen en het uitbreken van plagen en ziekten. Wie alleen maar geluk en meeval verwacht, komt bedrogen uit en raakt gefrustreerd, vraagt zich af waarom die zogenaamde God al dat willekeurige en onrechtvaardige rot-gedoe kan toelaten.

De mensen zullen tegen je zeggen dat het erom gaat dat je gezond blijft. ‘Gezondheid is het belangrijkste’, zeggen ze dan. Helaas, heel veel mensen worden vroeg of laat ziek. Dus belangrijker nog dan gezondheid, is de gezondheidszorg, de menselijkheid, de hulp.

Een niet overdreven, maar normaal, ontspannen, gezond leefpatroon is zeer beslist aan te raden en wenselijk, maar als het er in het leven daadwerkelijk om zou gaan om gezond te blijven, dan bleven we wel gezond.

Overigens worden ook andere dieren, bomen en planten ziek en overkomen ook deze verschijnselen nare dingen, zoals verdrinking, uitdroging en verstikking. Nogal wiedes, alles is Natuur en dus feitelijk onderhevig aan hetzelfde. Er gaan in het leven steeds weer dingen fout en goed, en sommige goede dingen gaan op den duur toch fout en sommige foute dingen komen of worden toch weer goed. Natuurlijk is dat zo! Waarom? Daarom, omdat het (zo) is! Gelovige mensen noemen dat de invloed van God en Duivel en van engelen en demonen, spirituele mensen noemen dat de invloed van karma en negatieve en positieve energie, maar ik noem het gewoon realiteit. De realiteit van het leven, van de natuur. Simpel. Hou het overzichtelijk!

In de Natuur – ook in de wereld van flora en fauna en de klimatologie – draait het hoofdzakelijk om overleven. Het leven is primair een strijd van leven en dood. De sterkste, gezondste, meest fitte, rijkste, slimste, machtigste en meest geholpene (door anderen) blijft het beste en vaak zelfs het langste overeind.

Niet alleen bij mensen, maar ook bij andere dieren, bomen en planten draait het met name om behoeftebevrediging (eten, drinken, veiligheid, sociale contacten, seks, warmte, ontspanning, succes, overwinningen boeken) concurrentie, competitie, territoriumdrift, macht, eigenbelang (en om het eigenbelang te dienen werkt men samen), samenwerking en gezelligheid (sociaal leven), zelfbescherming en bescherming van de eigen groep.

Dat is wat en hoe de Natuur en dus het leven feitelijk is. Zo ben jij dus ook, en hier maak jij deel van uit.

Je hebt niet alleen vaardigheden, kennis, voldoende gezondheid en een goede groep mensen om je heen nodig, maar ook een beetje geluk, een gunstige samenloop van omstandigheden.

Laat je door niemand wijsmaken dat toeval niet zou bestaan. Het bestaat wel degelijk. Als mens heb je je eigen verantwoordelijkheid en kun je zelf keuzes maken (maar vaak moet je kiezen tussen twee of meer situaties en scenario’s waar je zelf nooit voor zou hebben gekozen – onze vrijheid is beperkt), maar het heeft geen zin om te denken dat je alles naar je hand kan zetten en om te verwachten dat het allemaal loopt zoals jij het in je hoofd hebt. Over heel veel gebeurtenissen heb je weinig of helemaal geen controle. Dus laat die controle regelmatig los. Je hebt sommige dingen zelf in de hand, maar lang niet alles. Je zult sommige dingen los moeten laten, aan anderen of het lot moeten overlaten.

Je kan alles doen om te voorkomen dat datgene gebeurt waar je zo bang voor bent, maar dat heeft geen zin. Dat lukt niet. En je kan je verzetten tegen de realiteit, maar je kan je beter met de stroom mee laten voeren en er het beste van proberen te maken.

Ook zullen heel veel mensen tegen je zeggen dat het erom gaat dat je gelukkig wordt. Natuurlijk willen we allemaal zo gelukkig mogelijk zijn, maar de keiharde realiteit is dat het lijden – hoe goed je ook je best doet – onvermijdelijk is. Heel vaak zul je kleine geluksmomentjes ervaren, af en toe zul je grote geluksmomenten beleven, maar je zal ook (heel) vaak een beetje lijden en soms of helaas doorlopend heel erg afzien. Zo is de realiteit. Geluk en lijden lopen door elkaar heen en wisselen elkaar af, vermengen zich met elkaar.

Het leven is afwisselend verschrikkelijk en verrukkelijk, en het hangt een beetje van jezelf en heel veel van je omgeving en je lot af of je overwegend happy of ongelukkig zult zijn.

Mensen denken dat dit soort teksten jongeren afschrikt. Maar jonge mensen zijn niet gek. En niet van suiker. Je hoeft ze niet te betuttelen. Ze kunnen meer aan dan dat volwassenen denken. Grote mensen hebben de neiging om de jeugd veel voor te liegen. Denk alleen al aan Sinterklaas en aan de sprookjes. De jeugd kan de waarheid, mits niet té dramatisch en niet eenzijdig negatief – zonder hoop en inspiratie – gebracht, heus wel aan. Het is juist frustrerend, zelfs voor jonge mensen, om te moeten ervaren dat de werkelijkheid helemaal niet strookt met de visie van en conditionering door de volwassenen en de maatschappij.

OOK JIJ BENT DUS EEN NATUURVERSCHIJNSEL. EEN PRODUCT VAN MOEDER NATUUR. Je bent dus net als alles en iedereen dat en die leeft zoals de natuur. Dat heb je denk ik inmiddels wel al begrepen.

Hoe de natuur is, heb ik uitgebreid geschetst. Sommige individuen zijn geboren als mooie, lieve natuurverschijnselen en zou je kunnen vergelijken met een klaproos of een regenboog, al bepalen de opvoeding, de omgeving en de ervaringen mede hoe je je ontwikkelt.

Anderen zijn geboren als een monsterlijk verschijnsel en hun voornamelijk donkere eigenschappen en gedragingen kunnen worden afgezwakt door een positieve beïnvloeding van andere mensen, het leefpatroon, de omgeving en het lot of juist worden versterkt door negatieve beïnvloeding.

Wees volkomen eerlijk, te beginnen tegenover en over jezelf. Probeer te doen wat bij je past, waar je je goed bij voelt en je te omringen met mensen bij wie je je op je gemak voelt, die jou inspireren en die loyaal zijn aan je, ook als je dingen fout doet.

Haal jezelf niet omlaag, maar plaats jezelf evenmin op een voetstuk. Je mag best aan jezelf twijfelen, in de zin dat je kritisch moet zijn op jezelf, opbouwend kritisch, tenminste als je als mens wilt groeien en leren. Ga altijd na wat je aan jezelf kunt verbeteren. Wijs niet alleen naar anderen, maar ga ook bij jezelf na waar jij in gebreke bent gebleven en wat jij zelf beter zou kunnen doen en laten! Eenzijdig kritiek geven op anderen, is storend, weinig vruchtbaar en arrogant. Je moet ook (zelf)kritiek kunnen incasseren. Naarmate je ouder wordt, lukt dat beter dan als je jong bent. Je hoeft nergens heel goed in te zijn, als je maar moeite doet, probeert! Dat is voldoende! Het is de intentie die telt!

Erken waar je goed in bent, wat je minder goed kan, waar je zin in hebt en helemaal geen zin hebt, wat je talenten en valkuilen zijn en wat je positieve en negatieve eigenschappen, gedragingen en mogelijkheden zijn. Accepteer ze en probeer er het beste van te maken. Doe wat goed is en wat goed VOELT.

Fouten maken, is menselijk en dus logisch. Alles in de natuur maakt fouten. Fouten maken, is zodoende onvermijdelijk en makkelijk te vergeven, maar je fouten niet durven of willen toegeven en je fouten niet proberen te voorkomen of goed te maken, dat is laakbaar.

Probeer de beste versie van jezelf te worden, maar kijk met voldoende compassie naar jezelf en anderen. Niemand zal ooit volmaakt zijn of kunnen worden, iedereen slaat weleens een flater en doet weleens domme dingen. Een mens kan altijd weer opnieuw proberen te beginnen en trachten het beter te doen dan eerst.

Zet je trots opzij als je anderen hebt gekwetst, zeg oprecht dat het je spijt en laat zien dat je je fout voortaan wilt voorkomen en herstellen. Leg aan jezelf en die ander uit wat jou dreef en wees daarbij oprecht, eerlijk, transparant.

IN HET LEVEN KOMT VEEL AAN OP JOUW LEEFPATROON, OP DE ALLEDAAGSE KEUZES DIE JE MAAKT, DE KLEINE EN GROTE KEUZES. Probeer dus zo verstandig mogelijk te leven, en daar hoort ook ontspanning bij en als je het lekker vindt, mag je heus wel eens uit de band springen. Doe wat bij je past en probeer jezelf te zijn, en altijd zelf na te denken en tegelijkertijd open te staan voor de goede visies en raad van anderen. Negeer de mensen die jou omlaag willen halen en aan het wankelen willen brengen.

DE MAATSCHAPPIJ IS GEEN LIEVERDJE, IS NET ZO MEEDOGENLOOS EN NET ZO’N STRIJD ALS DE NATUUR/HET LEVEN ZELF, MAAR BIEDT OOK HEEL MOOIE KANSEN EN HEEFT TEVENS PRACHTIGE MANIFESTATIES. Probeer je enigszins aan te passen aan de maatschappij en toch ook je eigen weg te blijven gaan, dicht bij jezelf te blijven. Durf anders, jezelf, te zijn. Luister daarbij naar de signalen in jezelf van zin en tegenzin, tracht je eigenwaarde te ontwikkelen of te behouden en anderen te respecteren en probeer de moed te hebben om je eigen beslissingen te nemen, zelf na te denken, je eigen visie te volgen en waar nodig te laten horen.

Je zult het zelf en met de mensen om je heen en die het goed met je voor hebben moeten doen, voor jezelf en voor de anderen.

MIJN ERVARINGEN ZIJN HEEL DUBBEL

Ikzelf heb een leven (gehad) dat wel mooi was/is, maar dat grotendeels werd en wordt overschaduwd door ellende. Als kind raakte ik al snel opgebrand doordat ik thuis tussen twee vuren zat, tussen een vader en een moeder die elkaar, zichzelf en de kinderen met name emotioneel en psychisch geweld aan deden. Als zeer gevoelig kind werd ik vrijwel continu blootgesteld aan spanningen, angstaanjagende situaties, emotionele drama’s en stress. Er waren zeker ook fijne en leuke momenten en mijn ouders waren en zijn ook heel lief, maar het wordt toch allemaal overschaduwd door de misère en dat doet pijn. Ik kan niet terugkijken op mijn leven tot dusver zonder die grote, zwarte wolk over het geheel. Ik begrijp dat van mijzelf. Ik heb immers mijn leven lang in mijn schoenen gelopen en het moeten ondergaan/meemaken/doorstaan.

Vanaf mijn achttiende levensjaar lijd ik onafgebroken – geen dag uitgezonderd – aan met name psychische en psychosomatische kwalen die mijn leven tot een ware hel hebben gemaakt en nog steeds maken. Nogmaals, ik heb een mooi leven gehad en heb nog steeds heel veel fijne, leuke, lekkere en interessante momenten, maar aan het einde van de rit en tot dusver moet ik concluderen dat alles is overwoekerd door de pijn, de woede, het verdriet en de vermoeienissen, de kwellingen.

Al wil ik soms dood omdat dit de enige kans is dat het lijden stopt, ik ben toch een levensblij en levenslustig mens gebleven die nog volop wil en kan genieten. Ik ben de beste versie van mijzelf geworden en ben een aangetast maar toch mooi natuurverschijnsel.

Eerst waren er in mijn leven de dagelijkse spanningen en trauma’s, toen kwamen de psychische aandoeningen als bloosangst en anorexia, vervolgens moest ik de ineenstorting meemaken van mijzelf door de uitbraak van allerlei zeer angstaanjagende psychosomatische kwalen zoals heel erge, continue duizeligheid (allemaal kwalen waar de artsen geen antwoord op hebben en waar geen – afdoende – remedie tegen is) en door die kwalen werd ik angstig: ik werd duizelig door de trauma’s en vervolgens angstig en hypochondrisch door de ineenstorting die gepaard ging met duizeligheid, uitputting en zwakte. Ik werd dus niet duizelig door de angst, maar angstig door de zwakte en duizeligheid die werden veroorzaakt door de trauma’s en continue zeer extreme, negatieve stress.

ALLES IS NATUUR, ALLES IS POSITIEVE EN NEGATIEVE EN GEMENGDE ENERGIE. De mens begrijpt en erkent alleen wat zij/hij zelf gelooft, maar ook meemaakt, gewaar wordt en ervaart. De mens kan niet accepteren dat het leven eindig is en geen zin heeft, dat het Niets het Ultieme Iets is.

De mens blijft zich vasthouden aan bestaande legendes, verhalen en aannames, terwijl er heel veel is waar we (nog) geen weet van hebben en niet en misschien wel nooit zullen kunnen verklaren. Maar wat we wel zouden kunnen weten door zonder roze bril naar de natuur te kijken, interesseert ons niet of verwerpen we en in ruil daarvoor dompelen we ons onder in religies en het occulte.

Men blijft putten uit het bestaande geloof en het occulte en spirituele, terwijl er buiten al die theorieën en al dan niet ware ervaringen misschien nog veel meer is. Mensen beperken zichzelf en elkaar te veel tot de visies en ervaringen die ze hebben en met elkaar delen. Men slaagt er maar niet in om heel veel dingen open te laten, men wil alles inkleuren en invullen, verklaren. Ook wat men niet heel zeker weet, denkt men heel zeker te weten en als absolute waarheid te moeten verkondigen en opdringen.

Dit is wat ik weet en dat heb ik in dit stuk met jou gedeeld. Er is een hoop wat ik (nog) niet weet. Dat durf ik te erkennen en toe te geven. Ik zie het wel. Maar ik moet het toch doen met wat ik al WEL weet, waar ik echt van overtuigd ben geraakt door los van alle filosofieën, religies en maatschappelijke, politieke en spirituele stromingen zelf na te denken en de realiteit van mijn leven, de wereldgeschiedenis en de evolutie, de hedendaagse maatschappij en de natuur te onderzoeken. Heel erg veel geleerd heb ik van het kijken naar oorlogs- en natuurdocumentaires en van het kijken naar tv-gesprekken met wijze mensen zoals biologen, filosofen en wijsgeren en  daar zelf diep en breed over na te denken in relatie tot de aard van het leven, van de natuur waaronder dus de mens.

Durf ook zelf na te denken. Slik niets van wat je leest en hoort voor zoete koek. Sta open voor kennis, wijsheid en nieuwe ervaringen en voor de inspiratie door en van anderen. Maar je kan je alleen dat eigen maken dat bij jou past en wat je zelf voelt en ervaart. Vul het allemaal in op jouw manier, zonder arrogant, koppig, gesloten of betweterig te worden en te doen.

Vertel de anderen wat jij vindt en ervaart, maar dring niemand jouw waarheid op. En blijf je altijd realiseren dat je niet alles weet en dat je visie over wat je wel weet ook altijd kan worden bijgeschaafd, aangevuld en verbeterd. Doch laat ook niemand jouw waarheid van jou afnemen. Laat dat niet gebeuren. Laat je niet hersenspoelen en laat je niet je vrijheid van denken afnemen.

Mensen zijn doorgaans heel erg kritisch op elkaar. Men zegt van alles over en men vindt van alles van elkaar. Dat doe je zelf ook. Trek je er niet veel van aan. Het hoort erbij, dat oordelen over elkaar. Distantieer je van gemene, botte, onterechte kritiek en van de mensen die deze kritiek spuien en sta open voor mensen die opbouwende kritiek, nuttige raad en aanvullende visies geven.

Zeg nou zelf: dit krijg je als jongere nergens en nooit te horen. Je leert, leest, ziet en hoort van alles over onderwijs, het beroepsleven, de economie, religies en over spirituele stromingen, maar je krijgt eigenlijk zelden of nooit een goed en helder beeld van wat het leven en een mens nou eigenlijk is, wat de nuchtere werkelijkheid inhoudt, wat en wie je bent.

Met dit artikel heb ik getracht om hetgeen ik gedurende een halve eeuw op deze planeet heb ervaren en geleerd op jou over te brengen, geheel zuiver, oprecht en transparant. Er zullen dingen zijn waar je het niet of maar gedeeltelijk mee eens bent en die je spontaan verwerpt, maar misschien zijn er regels die jou aanspreken en waarin je je herkent of tot aangetrokken voelt.

Het is niet mijn bedoeling dat jij deze visie klakkeloos aanneemt en overneemt. Je voelt zelf wel aan of je dit interessante stof vindt of niet. Misschien heeft het je hier en daar aan het denken gezet of zelfs je ogen geopend, wellicht denk je zelf een geheel andere kant op en vind je mij maar een gestoorde gek.

Doe er ZELF wat mee of vergeet het, al dan niet helemaal.

Succes met leven.

Pin me nergens op vast, leg me niet jouw beperkte beeld op van mij. Doe ik ook niet met jou. Een mens heeft veel verschillende kanten en uitingen, de ene mens nog veel meer dan de andere. Ikzelf ben een heel gevarieerd, afwisselend persoon en dat komt in mijn schrijfsels tot uiting. Van alles kun je van mij verwachten, behalve dat ik slechts één kant van mijzelf laat zien en horen.

http://www.Oorlogsverhaalinmelick.rolanddanckaert.nl

http://www.rolanddanckaert.nl

http://www.bloggers.nl/rolanddanckaert

http://www.rolanddanckaert.bloggertje.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s