Poesie moes

In de moestuin van onze buurtbewoners die graag ‘moessaka’ eten en iedereen met een andere afkomst tot moes slaan, zag ik een poes zitten. Zo’n damstenen- of pianotoetsen-poes, zwart-wit. Ook wel yin yang-poes genoemd.

Tussen de zonnebloemen, bloemkolen, het witlof, de aardappelen en spinazie zat deze ‘poesie moes’ te wachten op wat ‘mereltjes moes’. Echter, de merels in onze buurt zijn niet zo van het groen, behalve dan Merel Janssen en Merel Janssens die ook nog eens buurvrouwen zijn van elkaar. Zij brengen alle dagen fluitend door in hun tuin, met zulke groene vingers dat hun handen net vingerplanten lijken, hetgeen dan wel weer handig is bij hun zelfbevrediging. Ecologisch masturberen, extra ‘gazond’! M.J. en M.J. zijn ware concurrenten van elkaar. Als de sla van de een groener en knapperiger is, dan kan de ander dat niet verkroppen!

De poesjes van Merel en Merel krijgen overigens nooit meer melk, want ze zijn allebei verstokte vrijgezellen. De enige erotische handelingen die ze nog verrichten, is asperges uit de grond halen en opeten.

Poesie moes zit ondertussen nog steeds in de hobby van de burgermannetjes en burgertrutten. Ze geeft me graag kopjes. Ik heb er nu al dertien, van Chinees porselein. Het yin yang-bloed kruipt toch waar het niet gaan kan, hé?

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s